ورزش پرش با نیزه از معرفی تا آموزش و مراحا آن

معرفی ورزش پرش با نیزه

منشاء پیدایش دو و میدانى و پرش با نیزه به انسان هاى اولیه برمى گردد. انسان هاى اولیه، از دو، پریدن و پرتاب کردن در جریان تلاش براى بقاء، شکار و دفاع استفاده مى بردند. انجام این حرکات طبیعى با گذشت زمان و تغییر شرایط زندگی، بیشتر براى عملیات جنگى صورت مى گرفت. اوقات فراغت جنگجویان در زمان صلح بیشتر بود و به تمرین و رقابت در این زمینه ها مى پرداختند.

تاریخچه پرش با نیزه در ایران

سر آغاز بوجود آمدن تشکیلات پرش با نیزه با همت شادروان استاد احمد ایزدپناه در سال ۱۳۱۳ و با انجام مسابقاتى در بعضى از رشته هاى دو و میدانى فراهم گشت. از این رو مى توان استاد احمد ایزدپناه را بنیانگذار دو و میدانى کشور ایران دانست. فدراسیون دو و میدانی ایران در سال ۱۳۱۵ براساس میلادى در سال ۱۹۳۶ تاسیس شد. در این سال یک گروه ورزشى از ایران به المپیک برلین اعزام گردید و در همین سال تهران به عضویت فدراسیون دو و میدانى آماتورى بین المللى درآمد.

آقاى محمد ذوالفقارى در سال ۱۳۲۵ ریاست نخستین دوره فدراسیون دو و میدانى کشورمان را بعهده داشت که این سمت تا سال ۱۳۳۱به عهده او بود و شادروان احمد ایزدپناه دبیر ایشان بود. اولین دوره مسابقات در سال ۱۳۱۸ و در ۱۰ ماده انجام شد مواد فوق شامل ۱۰۰ متر- ۲۰۰ متر- ۴۰۰ متر- ۸۰۰ متر- ۱۵۰۰ متر- ۵۰۰۰ متر- ۱۰۰ضربدر ۴ امدادی- پرش ارتفاع- پرش طول - پرش سه گام- پرتاب وزنه و پرتاب نیزه بوده است.

محوطه پرش با نیزه

محوطه پرش با نیزه به پنج دسته تقسیم میشود:

1. محل فرود
2.  مسیر دورخیز
3. پایه هاى پرش با نیزه
4. میلهٔ افقى پرش با نیزه
5. جعبه پرش با نیزه

آموزش پرش با نیزه

برای پرش با نیزه باید نیزه مخصوص شخص، ۲۰ سانتیمتر باشد جلوتر از پای چپ، روی زمین فرود بیاید و اگر چپ دست هستید، پای راست را بهمراه پای چپ به سرعت بردارید و در فاصله ۲۰ سانتی متری چوب مخصوص پرش پای راستتان را از زمین جدا کنید. از ناحیه زانو پایتان را خم کنید و سپس پرش را انجام دهید. فراموش نکنید پس از عبور از مانع و هنگام فرود آمدن تلاش کنید تا با پشت فرود بیایید و هر دو پایتان کنار هم جفت شده باشد. صورتتان هم باید به سمت آسمان باشد. کار بسیار سختی است، ولی اگر زیر نظر مربی تمرین کنید، می توانید لذت پرش با نیزه را تجربه کنید.

همچنین بخوانید:

تفاوت بندبازی و بندلغزی: از نمایش های پهلوانی تا ورزش های مدرن

بندبازی و بندلغزی دو فعالیت متمایز هستند که اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته می شوند. این گزارش به تاریخچه، تفاوت ها و سبک های مختلف این هنرهای تعادلی می…

مراحل پرش با نیزه

پرش با نیزه به مراحل ذیل تقسیم می شود:

دور خیز، کاشتن، جهش و تاب خوردن، عقب زدن و کشش و چرخش، عبور از مانع و فرود.

در مراحل دور خیز و کاشتن، پرش کننده تا رسیدن به وضعیت جهش از حداکثر سرعت قابل کنترل شتاب می گیرد و به نرمی نیزه را قرار می دهد. در مراحل جهش و تاب خوردن انرژی از دور خیز حاصل به نیزه منتقل میشود. در مراحل عقب زدن، کشش و چرخش انرژی در نیزه ذخیره و سپس برای بالا پرش کننده استفاده می شود.