دلگرم
امروز: یکشنبه, ۰۱ آذر ۱۴۰۵ برابر با ۱۲ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۲ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان پشمک خرگوش کوچولو که دکمه خواب همسایه ها را روشن کرد
زمان مطالعه: 4 دقیقه
پشمک خرگوش کوچولو قبل از خواب ماموریت داشت دکمه خواب همسایه ها را روشن کند و با مهربانی برای همه شب به خیر گفت.

قصه تصویری کودکانه ماموریت بزرگ قبل از خواب پشمک

پشمک یک خرگوش کوچولوی نرم و پشمالو بود. خیلی شیرین و بازیگوش بود و یک جا بند نمی شد. مدام این طرف و آن طرف می پرید. توی جنگل وقت خواب شده بود. همه داشتند آماده می شدند، اما پشمک هنوز دلش نمی خواست بخوابد. یک کار خیلی مهم داشت!

قصه تصویری

پشمک فکر می کرد قبل از خواب، باید برود و دکمه ی خواب همه ی همسایه ها را روشن کند.

خرگوش کوچولو فوری از تخت گرم و نرمش بیرون پرید. لی لی کنان و مثل باد به سمت خانه ی همسایه ها رفت.

اول از همه، دوید سمت خانه ی خرس بزرگ. خرس بزرگ تازه چشم هایش سنگین شده بود و داشت چرت می زد.

پشمک یواشکی وارد شد. دست های کوچکش را تا جایی که می توانست بالا کشید. بعد انگشتش را گذاشت روی بینی قهوه ای خرس و آن را مثل زنگ در فشار داد.

«بوق!»

پشمک با خوشحالی گفت: «شب به خیر، خرس بزرگ!»

داستان تصویری

خرس بزرگ خمیازه ی بلندی کشید. چشم های خواب آلودش را مالید و زیر لب گفت: «اممم… شب به خیر، پشمک…»

خرگوش کوچولو ریز ریز خندید و خیلی سریع از آنجا رفت.

بعد دوید سمت یک درخت بلند. تند و سریع بالا رفت تا به خانه ی سنجاب کوچولو رسید. سنجاب خودش را مثل یک توپ پشمالو گرد کرده بود و داشت خوابش می برد.

پشمک سرش را از بین برگ ها جلو آورد. نوک انگشتش را آرام زد به بینی سنجاب کوچولو.

«بوق!»

با خنده گفت: «شب به خیر!»

داستان شب

سنجاب کوچولو توی خواب لبخند زد. دم پشمالویش را کمی محکم تر دور خودش پیچید و خوابید.

پشمک دوباره بالا و پایین پرید و خودش را به خانه ی درختی دارکوب رساند. دارکوب توی لانه ی گرم و امنش بود.

همچنین بخوانید:
نجات خنده های دزدیده شده با جادوی اژدها و دختر شجاع

نجات خنده های دزدیده شده با جادوی اژدها و دختر شجاع

نهال و اژدهایش خط خطی با شکستن طلسم جادوگر، خنده های دزدیده شده مردم را آزاد کردند و او را به دوستی مهربان تبدیل کردند.

خرگوش کوچولو از لای در سرک کشید. انگشتش را زد به نوک منقار بلند دارکوب.

«بوق!»

با صدای آرامی گفت: «شب به خیر!»

قصه شب

دارکوب خمیازه ی آرامی کشید. پتوی برگی اش را تا روی سرش بالا کشید و چشم هایش را بست.

پشمک لبخند زد. کارش دیگر تقریباً تمام شده بود. اما یک دفعه پاهایش سنگین شد. دیگر نمی توانست بالا و پایین بپرد. همان جا ایستاد.

خرگوش کوچولو خمیازه ی خیلی بزرگی کشید: «هاااام…» گوش های بلند و نرمش رو به پایین آویزان شد.

داستان کودکانه

فقط یک همسایه ی دیگر مانده بود؛ کرم شب تاب کوچکی که روی یک شاخه ی پایین درخت استراحت می کرد.

پشمک می دانست اگر صدایی دربیاورد، کرم شب تاب می ترسد و پرواز می کند. برای همین، کاملاً بی حرکت ایستاد. یک نفس عمیق و آرام کشید.

خرگوش کوچولو خیلی آهسته و نوک پا نوک پا جلو رفت. قدم به قدم، بدون هیچ صدایی.

داستان

کرم شب تاب دید که پشمک چقدر ساکت و بی حرکت ایستاده است. بال های قشنگش را تکان داد، کمی پرواز کرد و درست روی نوک بینی پشمک نشست.

قصه

پشمک با چشم های نیمه باز به بینی اش نگاه کرد. این بار نه فریاد زد و نه صدای بوق درآورد.

به جایش، خیلی آرام نوک انگشتش را گذاشت روی بینی خودش و پچ پچ کرد: «شب… به خیر…»

قصه کوتاه

نور درخشان کرم شب تاب آرام آرام کم رنگ و ملایم شد؛ درست مثل یک چراغ خواب مهربان.

پشمک با قدم های آهسته به سمت لانه ی خودش برگشت. توی رختخواب گرم و نرمش خزید و پتو را تا زیر چانه اش بالا کشید.

دست کوچکش را بالا آورد. خیلی آرام نوک بینی خودش را فشار داد و زیر لب گفت: «بیپ! شب به خیر.»

داستان کوتاه

توی آن جنگل زیبا و ساکت، پشمکِ کوچولو به خوابی ناز و شیرین رفت.

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits