دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
مقصر اصلی ناشناخته ماند؛ تناسخ تلخ یک انسان سرکوب شده
زمان مطالعه: 3 دقیقه
روایتی تکان دهنده از مردی که در طول تاریخ سه بار زندگی کرده و هر بار به دلیل افشای حقیقت و اعتراض به ساختار قدرت، به طرز فجیعی به قتل رسیده است. او در هر دوره، با سرکوب و خشم توده ای مواجه شده و در نهایت مقصر اصلی را در قوانین نادرست و اجتماع فاسد...

قسمت آخر داستان مقصر اصلی 

- جواب داد:

- به دنیا آمدن که دست خود آدم نیست... در سال 1720 روحم در قالب یک مأمور دولت به دنیا آمد چون این بار تحصیلاتم بیشتر بود و افکار روشن تری داشتم و نمی توانستم کارهای خلاف و بندوبست ها و دزدی های بالاتری ها را ببینم و تحمل کنم، سروکارم به دادگاه افتاد. بازهم به زندان محکوم شدم... بازهم وقتی مأمورین مرا به زندان می بردند مردم دلشان سوخت، جرمم را سؤال کردند باز از داروغه شروع کردم و به رؤسا و فرماندار و استاندار و وزیر کشور رسیدم.

چون همه حرف های مرا تصدیق می کردند جری شدم و گفتم: اگر حقیقت را بخواهید وزیر کشور هم خیلی تقصیر ندارد مقصر اصلی نخست وزیر است. تا این حرف از دهانم بیرون آمد مردم به طرفم حمله کردند هم می زدند و هم فحش می دادند: مرتیکه اخلال گر می خواهی مملکت را به خون و آتش بکشی... زود راحتش کنید. مردم همان طنابی را که به دست هایم بسته بود به گردنم انداختند و خفه ام کردند.

گفتم:

- حتماً متنبه شدی و دیگر به دنیا نیامدی؟

- چرا این دفعه مهم تر از دفعات قبل است... در سال 1834 روحم در قالب یک نویسنده زنده شد؟ چون نوشته هایم به مصالح مملکت لطمه می زد ازآن جهت مرا به دادگاه سیاسی بردند. در آنجا محکوم به اعدام شدم. وقتی مأمورین مرا به میدان تیر می بردند و از پایتخت عبور می کردیم مردم دلشان به رحم آمد و از من پرسیدند: گناهت چیست؟

داستان کوتاه

دلم به جای مردی که ماجراهای زنده شدن و مردن خود را تعریف می کرد خیلی سوخت، گفتم: می خواستی این دفعه چیزی نگویی... جواب داد: همه را گفتم و مردم مرتب برایم کف می زدند و تشویقم می کردند. می گفتند: زنده باشی... اگر توی مملکت چند تا مثل تو داشتیم وضع ما به اینجا نمی رسید. اما همین که گفتم "نخست وزیر تقصیری...«یک دفعه جمعیت به طرفم حمله کرد و گفتند: "اگر تو را هزار بار اعدام کنند کم است.» همان جا زیر دست و پای مردم کشته شدم.

درحالی که بغض کرده بودم گفتم:

- بعدازاین دیگر به قالب کسی درنیامدید؟

- چرا... الان در جلوی شما هستم... به قدری رنج کشیده ام که نای حرف زدن ندارم...

پرسیدم:

- بالاخره گفتی مقصر اصلی کیه؟

چشم هایش را به صورتم دوخت و جواب داد:

- مقصر اصلی قوانین غلط و اجتماع خراب ماست... تا وقتی اجتماع درست نشود و قوانین غلط بر کار ما حکم فرما باشد، همین آش و همین کاسه... از کوچک گرفته تا بزرگ هیچ کس تأمین ندارد.

فریاد کشیدم:

همچنین بخوانید:
داستان مقصر اصلی: تولد دوباره در طول تاریخ

داستان مقصر اصلی: تولد دوباره در طول تاریخ

روایتی از یک روح سرگردان که در قرون مختلف در قالب های گوناگون به دنیا می آید و هر بار به دلیل افشای نابرابری ها و سرزنش مقامات بالاتر، توسط مردم…

- بدجنس خائن این قوانین اجتماع را کی درست کرده؟

به قدری عصبانی شده بودم که حال خودم را نمی فهمیدم. با عصایی که جلوی دستم بود چنان محکم توی سر او زدم که آیینه شکست و تصویر خودم که تابه حال توی آیینه نشسته و داشت با من حرف می زد محو شد... بالاخره هم مقصر اصلی ناشناخته ماند!

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits