پژوهشگران در دانشگاه ماساچوست، به تازگی نتایج شگفت انگیزی را از ساخت یک «ابر واکسن» آزمایشی ضد سرطان در محیط آزمایشگاهی منتشر کرده اند. این واکسن توانسته در موش ها، انواع سرطان های تهاجمی مانند ملانوما (سرطان پوست)، سرطان پانکراس (لوزالمعده) و سرطان سینه سه گانه منفی را با موفقیت متوقف کند. در ادامه، خبری انقلابی از ساخت واکسن ضد سرطان را مطالعه می کنید.
واکسن ضد سرطان چگونه کار می کند؟ فعال سازی هوشمندانه سیستم ایمنی
محققان این واکسن را با استفاده از نانوذرات (ذرات بسیار ریز در حد نانو) طراحی کرده اند. ایده اصلی این است که به جای تمرکز بر درمان سرطان پس از شکل گیری، سیستم ایمنی بدن را طوری آموزش دهند که از همان ابتدا سلول های سرطانی را شناسایی و از بین ببرد.
دکتر پرابانی آتوکوراله، استادیار مهندسی پزشکی در دانشگاه ماساچوست امهرست و نویسنده اصلی این تحقیق، می گوید: «با طراحی این نانوذرات برای فعال سازی سیستم ایمنی از طریق چندین مسیر هم زمان و ترکیب آن با بخش های خاصی از سرطان (آنتی ژن)، می توانیم رشد تومور را با نرخ بقای چشمگیری متوقف کنیم.»
این کشف جدید نشان می دهد که رویکرد نانوذرات نه تنها می تواند تومورهای موجود را کوچک یا از بین ببرد، بلکه می تواند از تشکیل سرطان در وهله اول جلوگیری کند.
نتایج خیره کننده: موش هایی که از سرطان در امان ماندند

برای آزمایش این واکسن، محققان دو مرحله آزمایش را روی موش ها انجام دادند:
۱. واکسن با آنتی ژن های شناخته شده (مخصوص ملانوما):
در مرحله اول، تیم تحقیقاتی سیستم نانوذرات را با بخش های شناخته شده ای از ملانوما (مانند آنتی ژن ها در واکسن آنفولانزا) ترکیب کردند. این ترکیب، سلول های ایمنی بدن به نام سلول های T را فعال کرد و به آن ها آموزش داد تا سلول های ملانوما را شناسایی و نابود کنند.
-
نتایج شگفت انگیز: سه هفته پس از واکسیناسیون، موش ها در معرض ملانوما قرار گرفتند. ۸۰ درصد از موش هایی که این «ابر واکسن» نانوذرات را دریافت کرده بودند، بدون تومور باقی ماندند و در تمام طول دوره مطالعه (۲۵۰ روز) زنده ماندند. در مقابل، تمام موش هایی که واکسن های سنتی، فرمولاسیون های بدون نانوذرات یا هیچ واکسنی دریافت نکرده بودند، در عرض ۳۵ روز به تومور مبتلا شده و مردند.
۹ عادت روزمره برای کاهش خطر ابتلا به سرطان + مثال های کاربردی
۲. جلوگیری از متاستاز (گسترش سرطان):
این واکسن حتی توانست از گسترش سرطان به ریه ها جلوگیری کند. هنگامی که موش ها به طور سیستماتیک در معرض سلول های ملانوما قرار گرفتند تا حالت متاستاز (گسترش سرطان در بدن) شبیه سازی شود، هیچ یک از موش های واکسینه شده با نانوذرات به تومور ریه مبتلا نشدند، در حالی که تمام موش های دیگر دچار تومور شدند. دکتر آتوکوراله تأکید می کند که گسترش سرطان (متاستاز) بزرگترین چالش در درمان سرطان است و این واکسن در این زمینه نیز بسیار امیدوارکننده عمل کرده است. این محافظت به عنوان «ایمنی حافظه ای» شناخته می شود که در کل بدن پایدار است.
۳. واکسن با سلول های سرطانی مرده (جامع تر):
برای ساده سازی فرآیند و عدم نیاز به شناسایی آنتی ژن های خاص برای هر نوع سرطان، محققان نسخه دوم واکسن را با استفاده از سلول های تومور کشته شده (لایزات تومور) آزمایش کردند که مستقیماً از خود سرطان به دست می آمدند. موش هایی که با این واکسن نانوذرات حاوی لایزات واکسینه شدند، بعداً در معرض سلول های ملانوما، سرطان پانکراس و سرطان سینه سه گانه منفی قرار گرفتند.
-
نتایج چشمگیرتر: ۸۸ درصد از موش های مبتلا به سرطان پانکراس، ۷۵ درصد با سرطان سینه و ۶۹ درصد با ملانوما، در برابر تشکیل تومور مقاومت کردند. علاوه بر این، تمام موش هایی که پس از واکسیناسیون بدون تومور باقی مانده بودند، هنگام قرار گرفتن در معرض سلول های سرطانی به صورت سیستمیک، در برابر متاستاز نیز مقاومت نشان دادند.
چگونه این نانوذرات فوق العاده عمل می کنند؟
واکسن ها، چه برای سرطان و چه برای سایر بیماری ها، دو جزء اصلی دارند: آنتی ژن (بخشی از عامل بیماری زا که سیستم ایمنی را هدف قرار می دهد) و ادجوانت (ماده ای که سیستم ایمنی را فعال می کند تا آنتی ژن را به عنوان یک مهاجم بیگانه شناسایی و از بین ببرد).
محققان در آزمایشگاه آتوکوراله با الهام از نحوه تحریک طبیعی سیستم ایمنی توسط پاتوژن ها، یک «ابر ادجوانت» بر پایه نانوذرات لیپیدی (چربی) مهندسی کرده اند. این نانوذرات می توانند به طور پایدار دو ادجوانت ایمنی مختلف را در خود جای داده و به طور هماهنگ و هم افزا (Synergistic) سیستم ایمنی را فعال کنند. این طراحی هوشمندانه، امکان واکنش قوی سلول های T ضد تومور را فراهم می کند که کلید مزیت بقا در این مطالعات است.
آینده ای روشن: از آزمایشگاه تا بالین بیماران
این تیم تحقیقاتی معتقد است که طراحی آن ها یک رویکرد پلتفرمی است که می تواند برای انواع مختلف سرطان به کار گرفته شود. آن ها تصور می کنند که این پلتفرم می تواند برای ایجاد هر دو رژیم درمانی (برای سرطان های موجود) و پیشگیرانه (برای افراد در معرض خطر بالا) استفاده شود. دکتر آتوکوراله و گریفین کین، نویسنده اول مقاله، حتی یک شرکت نوپا به نام NanoVax Therapeutics را برای پیشبرد این ایده راه اندازی کرده اند.
آن ها در حال حاضر برنامه ریزی کرده اند تا این فناوری را به یک واکسن درمانی نیز گسترش دهند و گام های اولیه برای عملی کردن آن را برداشته اند.
نتیجه گیری
این تحقیق که در تاریخ ۹ اکتبر در نشریه معتبر Cell Reports Medicine منتشر شده، نه تنها یک دستاورد علمی بزرگ است، بلکه نویدبخش آینده ای است که در آن سرطان، به جای یک بیماری مرگبار، به یک بیماری قابل پیشگیری و کنترل تبدیل شود. این یافته ها امیدها را برای بهبود زندگی بیماران سرطانی در سراسر جهان زنده نگه می دارد.
بیشتر بخوانید:
ترفند هایی که عمر ژاپنی ها را بیشتر از ۱۰۰ سال می کند!
کاکیبو: راز هدفمند پس انداز و ثروت ژاپنی ها!
کایزن: فرمول تضمینی ژاپنی برای موفقیت «غیرقابل توقف»!












راهنمای جامع رفتار درمانی؛ تعریف، تکنیک ها و کاربردها
دستور بخت آش بدون حبوبات با رشته و ماست / خوشمزه و آسان
ترفندهای طلایی برای تمیز کردن سرامیک سفید که نمی دانستید !
کالری لواشک انار + ارزش غذایی، خواص و نکات مصرف
راهنمای کامل خرید گیاهان آپارتمانی؛ ۵ گیاه جان سخت که هرگز در خانه نمی میرند
طرز تهیه ۱ کیلو پنیر خانگی با ۱ لیتر شیر؛خوشمزه و طبیعی
طرز تهیه یک صبجانه مقوی و متفاوت با تخم مرغ و سیب زمینی
طرز تهیه حلوای سرخ بحرینی؛ چطور در خانه حلوای کشدار و شفاف رستوران های خلیج فارس را بپزیم؟
دستور پخت ۵ مربای خوشمزه تابستانی با تمام فوت و فن ها و نکات مهم
دیدگاه ها