معنی و مفهوم نیایش الهی خواجه عبدالله انصاری

معنی نیایش الهی (خواجه عبدالله انصاری) – فارسی دهم

با معنا و مفهوم نیایش الهی از خواجه عبدالله انصاری ( کتاب فارسی دهم ) صفحه 149 آشنا می شوید. با دلگرم همراه باشید.

معنی نیایش الهی

1- الهی، به حرمت آن نام که تو خوانی و به حرمت آن صفت که تو چنانی، دریاب که می توانی.

معنی: پروردگارا، به احترام آن نامی که تو می خوانی و به احترام آن صفاتی که در تو هست، یاریمان کن که فقط تو می توانی یاورمان باشی.

2- الهی، عاجز و سرگردانم؛ نه آنچه دارم، دانم و نه آنچه دانم، دارم.

معنی: پروردگارا، ناتوان و حیرانم؛ از توانایی ها و شایستگی هایی که به من عنایت کردی، خبر ندارم و آنچه را که فکر می کنم دارم، در حقیقت ندارم.

3- الهی، در دل های ما جز تخم محبت مکار و بر جان های ما جز الطاف و مرحمت خود منگار و بر کشت های ما جز باران رحمت خود مبار. به لطف، ما را دست گیر و به کرم، پای دار.

معنی: پروردگارا، در دل های ما فقط محبّت قرار ده و جسم و روح ما را با نقش لطف و رحمت خودت پرورش ده و  اعمال و کردار ما را با دیده رحمت و مهربانی ات ثبت کن. با مهربانی دست ما را بگیر و یاریمان کن و با بخشش خودت، استوار و پایدارمان بدار.

4- الهی، حجاب ها را از راه بردار و ما را به ما مگذار.

معنی: پروردگارا، گمراهی ها و تاریکی ها [که باعث ندیدن نور حق و حقیقت می شود] را از مسیرمان بردار و ما را لحظه ای به حال خودمان رها مکن.

قلمرو زبانی

حرمت: احترام، عزت عاجز: ناتوان سرگردان: حیران، سرگشته منگار: ننویس کرم: بخشش حجاب: پوشش، آنچه مانع بین دو چیز باشد مگذار: رها مکن

همچنین بخوانید:

معنی، مفهوم و آرایه های بیت 'فجر تا سینه ی آفاق شکافت' از شهریار

تحلیل و بررسی بیت معروف شهریار در وصف شب زنده داری و عبادت های سحرگاهی حضرت علی (ع) با توضیح معنی، مفهوم و آرایه های ادبی آن.

قلمرو ادبی

دارم، دانم ← جناس

تخم محبّت ← اضافه تشبیهی

کِشت ها ← استعاره از اعمال و کردار انسان

باران رحمت ← اضافه تشبیهی

دست گرفتن ← کنایه از حمایت کردن و یاری کردن

حجاب ← استعاره از تاریکی و گمراهی و سرگشتگی