همه چیز در مورد موارد مصرف داروی ضد دیابت کلرپروپامید

۱,۴۹۰
۰
۰
پنج شنبه, ۰۶ دی ۱۳۹۷ ۱۲:۰۸


معرفی داروی کلرپروپامید


کلرپروپامید (Chlorpropamide) برای درمان دیابت ملیتوس و دیابت بی مزه هیپوفیزی نسبی ( به عنوان درمان خط دوم) به کارمی رود.

کلرپروپامید یک داروی ضد دیابت از دسته سولفونیل اوره است که برای کنترل قندخون در دیابت نوع 2 (غیروابسته به انسولین) همراه با رژیم غذایی و ورزش برای کاهش گلوکز خون بکار می رود.

نام های تجاری: دیابینیز، اینسولاز

موارد مصرف کلرپروپامید

  • کنترل قندخون در دیابت تیپ 2(غیروابسته به انسولین) , دیابت بی مزه مرکزی
  • کنترل قندخون در دیابت تیپ 2(غیروابسته به انسولین) به صورت توام با رژیم غذایی و ورزش برای کاهش گلوکز خون

مکانیسم اثر کلرپروپامید

آزادسازی انسولین از سلولهای بتای پانکراس را تحریک کرده، خروجی گلوکز از کبد را کاهش می دهد و باعث افزایش حساسیت مناطق هدف محیطی به انسولین می گردد.

فارماکودینامیک کلرپروپامید

کلروپروپامید ، از داروهای ضد دیابت نسل دوم سولفونیل اوره است که همراه با رژیم غذایی برای کاهش سطح قند خون در بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم استفاده می شود. کلرپروپامید نسبت به گلی پیزاید ، از داروهای نسل دوم سولفونیل اوره ، دو برابر قوی تر می باشد.

فارماکوکینتیک کلرپروپامید

  • شروع اثر: یک ساعت پس ازمصرف
  • حداکثر تاثیر: 3-6 ساعت پس از مصرف
  • طول مدت اثر: 24 ساعت
  • جذب داروسریع است.
  • متابولیسم : بیشتر از طریق کبد(80%) و در مرحله اول توسط آنزیم CYP2C9 انجام می شود و متابولیت دارو ایجاد می گردد.
  • نیمه عمرحذف: حدود36 ساعت، در سالمندان و در افراد دارای نارسایی کلیه طولانی تر می شود
  • نیمه عمر حذف در بیمارانی که در مرحله آخر نارسایی کلیوی قرار دارند 50 تا 200 ساعت است
  • دفع: از طریق ادرار صورت می گیرد. (به صورت داروی دست نخورده و یا متابولیت هیدروکسیله و هیدرولیزه)

دیابت

مقدار مصرف کلرپروپامید

مقدارمصرف: بزرگسالان

  • دیابت تیپ 2 : دوز خوراکی دریافتی کلرپروپامید متغیر است و برای هر بیمار برمبنای پاسخ دهی بیمار به داروتعیین می گردد.
  • دوز اولیه : 250 میلی گرم روزانه در دیابت خفیف تا متوسط در بیمار دیابتی میانسال با شرایط پایدار
  • تیتراسیون : پس از 5-7 روز از شروع، دوزهای روزانه بعدی را میتوان در بازه های 3 تا 5 روزه ، به میزان 50 تا 125 میلی گرم افزایش یا کاهش داد.
  • دوز نگهدارنده : 100-250 میلی گرم روزانه. بیماران با دیابت شدید ممکن است تا 500 میلی گرم روزانه نیاز داشته باشند. از مصرف دوزهای بالای 750میلیگرم خودداری شود.

مقدار مصرف: سالمندان

  • دوز شروع را تا 100تا 125 میلیگرم در سالمندان باید کاهش داد. پس از 5 تا 7 روزاز شروع درمان، دوزهای روزانه بعدی را می توان در بازه های زمانی 3-5 روزه به میزان 50 تا 125 میلی گرم افزایش یاکاهش داد. (تیتراسیون افزایشی آهسته تر در سالمندان مناسب تر است)

مقدارمصرف : نارسایی کلیه

  • تنظیم دوز خاصی توسط سازنده توصیه نشده است.
  • مقدار مصرف: در نارسایی کبد تنظیم دوز خاصی توسط سازنده توصیه نشده است. از آنجا که کلرپروپامید متابولیسم وسیع کبدی دارد دوزهای شروع و نگهدارنده در بیماران با نارسایی کبد، باید با احتیاط تجویز شود.

هشدارها در مورد مصرف کلرپروپامید

  • مصرف داروهای کاهش دهنده قند خون خوراکی نسبت به رعایت رژیم غذایی بدن مصرف دارو یا رژیم غذایی همراه با مصرف انسولین می توانند حوادث قلبی عروقی منجر به مرگ ایجاد نمایند
  • همچنین تمام داروهای سولفونیل اوره توانایی ایجاد افت شدید قندخون را دارند که احتمال ایجاد آن در مواردی که دریافت کالری ناکافی بوده ، پس از ورزش شدید یا طولانی ، مصرف اتانول و یا موقعی که بیش از یک داروی کاهنده قند استفاده شود بیشتر است.
  • احتمال افت قند خون در سالمندان و در افراد دچار سوءتغذیه و در بیماران با نارسایی کبد و یا کلیه بیشتر است و لازم است مصرف دارو با احتیاط صورت گیرد. نوروپاتی های اتونوم، سن بالا و استفاده همزمان داروهای بتابلاکر ممکن است سبب کاهش توانایی تشخسیص علایم افت قند خون شود و لازم است در این موارد احتیاط لازم صورت گیرد.
  • حساسیت به سولفونامیدها: در مواردی که سابقه حساسیت شدید وجود دارد برخی از پزشکان استفاده از این گروه دارویی را منع می کنند.
  • بیماران فاویسمی (نقص آنزیم G6PD ) ممکن است در معرض ایجاد آنمی همولیتیک القا شده توسط سولفونیل اوره باشند. در این موارد باید احتیاط لازم صورت گرفته و داروی غیر سولفونیل اوره جایگزین گردد.
  • در مواردی که بیمار با استرس هایی چون تب، تروما، عفونت و یا عمل جراحی مواجه می شود ممکن است درمان قطع شود و دریافت انسولین لازم باشد.
  • به علت نیمه عمر طولانی دارو، لازم است بیماران آموزش لازم را در مورد تشخیص و درمان زود هنگام افت قند خون دریافت کنند.
  • عدم اثربخشی ممکن است به دنبال استفاده طولانی مدت دارو و یا در نتیجه پیشرفت دیابت تیپ 2 که منجر به تخریب مداوم سلولهای بتا میگردد، دیده شود. در بیمارانی که قبلا به درمان با سولفونیل اوره جواب داده اند، سایر فاکتورها مانند دوز ناکافی وعدم رعایت رژیم غذایی و ورزشی در نظر گرفته شود. در صورتی که هیچ یک از این فاکتورها وجود ندارد باید درمان با سولفونیل اوره به دلیل شکست ثانویه درمان قطع شده و داروهای آنتی دیابت کمکی مانند انسولین جایگزین شود.

نکات قابل توصیه هنگام مصرف کلرپروپامید

  • دارو را یک بار در روز و همراه صبحانه مصرف کنید.
  • برای جلوگیری از عوارض گوارشی می توان دوز روزانه را به دو قسمت تقسیم کرد.
  • در بیماران ناشتا و یا بیمارانی که نیاز به کاهش کالری دریافتی دارند ممکن است به منظور جلوگیری از افت قند خون نیاز به کاهش دوز باشد.

کلرپروماید

عوارض جانبی کلرپروپامید


به دنبال مصرف دارو ترومبوسیتوپنی، آنمی آپلاستیک، آگرانولوسیتوز، اختلالات گوارشی، سردرد، افزایش قند خون، کاهش قند خون، واکنشهای حساسیتی دیده شده است. کلرپروپامید موجب افزایش اثر هورمون آنتی دیوریک شده و به ندرت موجب کاهش سدیم می شود.

تداخلات دارویی کلرپروپامید

  1. در صورت مصرف همزمان با ضدانعقادهای خوراکی مقدار مصرف دو دارو باید تنظیم شود.
  2. در هنگام مصرف همزمان با آسپارژیناز، کورتیکواستروئیدها، مدرهای تیازیدی و لیتیم به دلیل فعالیت ذاتی این ترکیبات در بالا بردن قند خون تنظیم مقدار مصرف دارو لازم است.
  3. مصرف همزمان کلرپروپامید ، با تیازیدها خطر هیپوناترمی را خصوصاً در بیماران مسن افزایش می دهد.
  4. در صورت مصرف همزمان داروهایی مانند گوانتیدین، مهارکننده های منوآمین اکسیداز، کینین، کینیدین و مقادیر زیاد سالیسیلاتها، کلرامفنیکل و مهارکننده های بتاآدرنرژیک مقدار مصرف مورد نیاز کلرپروپامید تغییر می یابد.

موارد منع مصرف کلرپروپامید

  • حساسیت به این دارو یا هر یک اجزای فرمولاسیون
  • دیابت تیپ 1 (وابسته به انسولین)
  • کتواسیدوز دیابتی(با یا بدون کما)

مصرف در بارداری کلرپروپامید

C ( داروهای گروه C فقط باید با تجویز پزشک مورد مصرف قرار بگیرد. خطرات ناشی از مصرف این گروه از داروها هنوز رد نشده است و یا اینکه مطالعات انسانی انجام نشده است و پزشک زمانی که احساس کند فواید مصرف این گروه از داروها از مضرات احتمالی آن بسیار بیشتر است و مصرف آن برای بیمار ضروری است تجویز انجام می‌دهد. )

هشدار ها در رابطه با کلرپروپامید


1. در شرایطی مانند انفارکتوس میوکارد، اغماء عفونت، تروما، در جراحی و دوران بارداری باید به طور موقت، انسولین جایگزین سولفونیل اوره ها شود.
2. در شرایط افزایش قند خون(مانند تغییرات هورمون های جنسی در زنان، تب بالا، عفونت پرکاری آدرنال و استرسهای روانی) ممکن است افزایش مقدار مصرف دارو با تغییر آن به انسولین مورد نیاز باشد.
3. در پرکاری تیروئید، کنترل قند خون مشکل تر بوده و ممکن است نیاز به افزایش مقدار مصرف دارو باشد.
4. مصرف دارو در افراد مسن، به دلیل نیمه عمر طولانی توصیه نمی شود.

توصیه های دارویی کلرپروپامید


1. آلرژی به سولفنیل اوره ها، سولفونامیدها و تیازیدها را باید مورد توجه قرارداد.
2. با تغییر رژیم غذایی فعالیت بدنی و بیماری، میزان قند خون و برنامه درمانی تغییر می کند.
3. دارو به همراه صبحانه مصرف شود.

دارو های مشابه کلرپروپامید

  • گلیمپراید
  • گلی پیزاید
  • تولبوتامید
  • گلی بوراید
  • تولازامید

divider

بیشتر بخوانید:

۲۰ خوراکی مفید برای مبارزه با دیابت

مراقبت از پا(دیابتی ها بخوانید)

علت دیابت و درمان آن در زمان بارداری


این مطلب چقدر مفید بود ؟
 

پاسخ به سوالات پزشکی ، مامایی و جنسی شما (توسط پزشک و ماما مجله دلگرم)


دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter