شعرهای زیبا در باب دنیای مجازی و گمگشتگی حقیقت

برترین اشعار در وصف دنیای مجازی و واقعی

در دنیای مجازی
دل ها
همچون عکس های فیلتر شده
می درخشند.
حقیقت در پشت این تصاویر
گم شده است.

دنبال لایک می دویم
ولی نمی دانیم که خودمان را گم کرده ایم.
در این فضای بی پایان،
هر "دوست" یک نام مستعار است،

هر پست
شبیه لبخندی است از غم های پنهان.
دلتنگی ها در اینجا
به رنگ های جدید تبدیل می شوند،
ولی هیچ کس نمی داند
چه چیزی در دل های واقعی پنهان است.

در جستجوی تایید دیگران،
خودمان را فراموش کرده ایم.
چرا باید در این بازی دروغین برنده شویم؟

شاید تمام این جستجوها
تنها فرار از چیزی است که
در دنیای واقعی هیچ گاه پیدا نکردیم.

شاعر محسن اکبری نفس

شعر درباره بچه جنوب

من زاده ی دریا و موج ابی ام/
هم صحبت مرجان و مهتابی ام

اهل کیشم از تبار باد و نم/
در نسیم گرم، رقصان و بی غم

رنگ خورشیداست بر بدن/
سوخته از مهرتابان این وطن

صبح از اغوش دریا سرزدم/
پابه موج ابی اش محکم زدم

چشم باز کردم به ساحل های خیس/
دل سپردم به عمق دریای ابیش

اسمانش اینه ی شوق وامید/
برتن شب،نقش ماهی های سفید

قایق ارام از افق بیدار شد/
صبح درچشمان صیادان شکفت

باتنی خسته ولی دل شادمان/
صید میکنندماهی ازاعماق جان

در هوای تند وشرجی،زاده اند/
باصدای موج شبها،ساده اند

هرنسیمی که میوزد ازسمت دریا/
میبرد عطر بلوغ نخل های ما

اسمان اینجا پر از ابیه ناب
ماه میتابد به شبهای سراب

ساحلم بوی ماهی می دهد
کیشم ایینه ی دریا وشب

بازاروپارک و مزدا اگرنبود/
احساس مردمانم کافیست در وجود

کودکی هایم میان ساحل ولنج بود/
عطرماهی ونان گرم وتنور

دردل اینخاک روحم زنده است/
شور دریا در وجودم اکنده است

گر بمیرم مرگ من اینجا خوش است/
روی ماسه، زیر موج این مرگ خوش است

بومیم این خاک اغوش من است/
گربمانم، این عشق درجان من است

شاعر عیسی حسن پور

شعر در مورد هیاهوی شهر

از این بلندای باصفا
شهر می شود پیدا
باوقار و بی صدا
جدا از تقلای خودمحور همهمه ها
یک شهر که در ازدحام تفرقه ها
دیگر گم نیست
و پیداست و هویدا
یک شهر, یک واحد وجودی
باشکوه و بی ادعا
گفتمت که کوه را
دوست باید داشت .

شاعر محمدعلی رضاپور

شعر رمانتیک و احساسی برای شهرم

شهر من
دور ترین جای جهانیست
که در آنجا
شادی اجباریست
غم و اندوه فراریست.
آسمان آبی تر است
آفتاب پر نور تر است
روشنی در همه جا یکسان است
مردمانش هر صبح
گل و لبخند به هم میبخشند
مرغ عشقای رها در دشت گل
نغمه ی آزادی را سر میدهند
دور قلب عاشقان پر میزنند
پاییزش غمگین نیست
خزانش دلگیر نیست
باد می ورزد و پیک شادیش
دشت در دشت
شهر در شهر
عطر میخک در هوا پخش میکنن
مرغ دریاییشان دلباخته ی نیلوفرن
عاشقان مهمان دریا و ساحل اند

شاعر شقایق پیری زاده

شعر غمگین در مورد گمگشتگی حقیقت

شبی در کوچه های تنگ و تاریک
در آن شهر شلوغ و پر ترافیک
نه عطر تازه گلهای بادام
که تا یک دم شوی از بویش آرام
ملول و خسته و افسرده حالی
ندیدم چون منی در این حوالی
فغان و ناله ام در دل اثر کرد
بنای رفتنم از دل گذر کرد
به دل گفتم که احوال تو چون است؟
تو که رویای شیرینت بهون است
تو که نشنیده ای آهی نوایی
بکن از نای نی, دردی دوایی
که شاید چاره سازد آن حکایت
که از حلقی برون آرد شکایت
بگفتا دل برو یادی کن از دوش
ببودت بار هیزم پشته بر دوش
کنار چشمه ای یا پای رودی
نوای دی بلالی می سرودی
همی یاد آیدت آواز چوپان؟
نوای نی, صدای گوسفندان؟
بگفتا تو و دیر و مو و دیرتر

همچنین بخوانید:

شعر برای پاییز : مجموعه ای از ۵۵ شعر زیبا در وصف پاییز

اشعار زیبای پاییزی؛ در مورد فصل پاییز و زیبایی های پاییز و خاطرات پاییز و … می باشد. سعی شده از شاعران زیادی در این مجموعه استفاده کنیم. با ما در…

مَیَر طاقت بده خداش زیتر
رها کردی بهون و ایل و مالَ
نهودی قوم و خویش و او عیالَ
نشستِن تی به رَهِت تا بیویی
ندونستی چه سخته بی وفویی
بگفت چوپان و هی کرد گوسفندان
تو ماندی و منم در زیر سِندان
دو دستی بر سرت کوبیدی ای دل
چرا دائم به خوابست بختت ای گِل
چرا دائم دل از جانت ندانی
برو حسرت به دل کمتر بمانی
زاصل خویش هرکس مانده است دور
نترسد گرچه باشد این رهش کور
رها کردی تو وار و مشک و چالِه
شدی همپای شهر و دود و ناله
که گرگ نفست ار سر می بریدی
بجز کوگ و چویل و بَن ندیدی
به خود باز آمدم با ذهن مغشوش
صدای زنگُل اما مانده در گوش

شاعر بهروزکمائی