معنی ضرب المثل کار نیکو کردن از پر کردن است + داستان و عکس

معنی کامل ضرب المثل کار نیکو کردن از پر کردن است همراه با داستان و عکس برای کلاس ششم و... ضرب المثل کار نیکو کردن از پر کردن است کجاها به کار گرفته می شود؟

در بین ضرب المثل های پر استفاده در بین ما ایرانیان یکی از ضرب المثل های که زیاد از آن استفاده می شود ضرب المثل کار نیکو کردن از پر کردن است بوده و هست در مطلب از دلگرم به معنای آن می پردازیم.

معنای ضرب المثل کار نیکو کردن از پر کردن است یعنی چی؟

ضرب المثل «کار نیکو کردن از پر کردن است» یعنی برای انجام هر کاری به بهترین شکل، باید صبر کرد و آن را بارها تمرین کرد. موفقیت فقط با تلاش و تکرار به دست می آید.

مفهوم ضرب المثل «کار نیکو کردن از پر کردن است»

این ضرب المثل قدیمی به ما می آموزد که هیچ موفقیتی بدون تلاش، صبر و تکرار به دست نمی آید. هر کاری در آغاز دشوار به نظر می رسد، اما با تمرین مداوم، سختی ها آسان و انجام آن کار به بهترین شکل ممکن خواهد شد. در حقیقت، انسان با پشتکار و استمرار می تواند به جایگاهی برسد که دیگران آن را هنر و مهارت ویژه بدانند.

پیام اصلی ضرب المثل

• هرچه بیشتر برای رسیدن به هدفی تلاش کنیم، نتیجه ای بهتر نصیبمان می شود.
• موفقیت در گرو پیگیری و استمرار است، نه در انجام دادن کار به صورت مقطعی.
• تمرین و تکرار، انسان را به کمال می رساند.
• مهارت و توانایی تنها از مسیر ممارست و سخت کوشی به دست می آید.
• برداشت دانش آموزی از این ضرب المثل
• منظور از این گفته ی کهن این است که برای انجام درست و دقیق هر کاری، باید زمان صرف کنیم و آن را بارها و بارها تکرار کنیم. هیچ فردی از ابتدا استاد و ماهر نیست، بلکه تلاش روزانه و تمرین های فراوان او را به جایگاه موفقیت می رساند.

داستان و ریشه ضرب المثل کار نیکو کردن از پر کردن است

روزی بهرام گور در دشت شکار مشغول گشت وگذار بود. در همان لحظه، از فاصله ای دور، گورخری تنومند را دید که آرام قدم می زد.

بهرام تیری در کمان خود جای داد و به یکی از همراهانش گفت: «این گورخر را هر طور که تو بخواهی شکار می کنم.»

کنیز پاسخ داد: «می خواهم با یک تیر، پای گورخر را به گوشش پیوند دهی.»

بهرام صبر کرد تا گورخر پای راستش را برای خاراندن به گوشش نزدیک کند. سپس با دقت نشانه گرفت و تیر را رها کرد. تیر به سم حیوان خورد و از گوشش خارج شد، درست همان گونه که کنیز خواسته بود.

خدمتکار گفت: «ای شاه، این مهارت از تمرین های مداوم توست، نه صرفاً زور بازو.»

بهرام از این سخن خشمگین شد و فرمان داد که کنیز را به قتل برسانند. اما کنیز، در آستانه مرگ، به مأمور اجرای حکم گفت: «مرا نکش، راهی پیدا می کنم که شاه از تصمیمش پشیمان شود.»

مأمور پذیرفت و او را به عمارتی در حاشیه شهر برد. از همان روز نخست، کنیز گوساله ای کوچک را هر روز بر دوش گرفت و از شصت پله عمارت بالا برد. این کار را هر روز تکرار کرد تا گوساله بزرگ شد، اما او همچنان با راحتی آن را حمل می کرد.

روزی بهرام برای شکار به همان عمارت شصت پله رسید و تصمیم گرفت آنجا استراحت کند. کنیز، که شاه را دید، چهره اش را پوشاند، گاو را برداشت و از پله ها بالا رفت.

بهرام با دیدن این صحنه گفت: «این کار از تمرین بسیار است، نه از نیروی بازو.»

کنیز، که منتظر شنیدن این سخن بود، پیش آمد و گفت: «آن روز در شکارگاه، همین حرف را زدم و تو فرمان قتل من را صادر کردی.»

نتیجه گیری:

این مثل به ما یادآور می شود که برای دستیابی به موفقیت های بزرگ باید صبور بود، سختی ها را پذیرفت و هر روز قدمی به جلو برداشت. رمز موفقیت در زندگی، تمرین، تکرار و پشتکار است.

بیشتر بخوانید: