متن و شعر در مورد شهدای گمنام + جملات زیبا در مورد شهادت

شهدا گمنام افراد دلیری هستند که جان خود را در راه وطن نثار کردند و اکنون که سالها از جنگ تحمیلی بین ایران و عراق می گذرد، هیچ رد و نشونی از آنها باقی نمانده و بی نام و نشان هستند. این افراد شجاع که برای شرف و ابروی کشور و خانواده های خود جنگیدند و مظلومانه شهید شدند در مسیر عبودیت و بندگی در نزد خدای متعال در بالاترین مقام معنوی جای دارند. در ادامه این بخش از دلگرم متن های زیبا در مورد شهدای گمنام گردآوری شده است.

متن کوتاه در مورد شهدای گمنام

    گمنامی تنها برای شهرت پرستان درد آور است
وگرنه همه اجر‌ها در گمنامیست
محکمه خون شهداء محکمه عدلی ست
که ما را در آن به محاکمه می‌کشند
پلاک خانه آن یار مهربان چند است
پدر! بیا و نگه کن کدام فرزند است
وصیتی که کمی سوخته به جیبش بود

عرض سلام ای پدر! دلم بند است
«متن های زیبا در مورد شهدای گمنام»
چشم پاک دختری از جمله‌ای تر مانده است
چشم‌های پاکش اما خیره بر در مانده است
روی دیوار اتاق کوچک تنهایی‌اش
عکس بابایش کنار شعر مادر مانده است . . .

چه زیباست ..
خاطرات مردانی که پروای نام ندارند و در کهف گمنامی خویش
مأوا گرفته اند
به یاد شهدای گمنام …
آنان که در زمین گمنامن
و در آسمانها مشهورند …

    بگذارید گمنام باشم …
    به خدا قسم گمنام بودن بهتر است
    از اینکه فردا افرادی وصایایم را شعار قرار دهند
    و عمل را فراموش کنند .

 گفتند شهید گمنامه ،
    پلاک هم نداشت، اصلا هیچ نشونه ای نداشت ؛
    امیدوار بودم روی زیرپیرهنیش اسمش رو نوشته باشه …
    نوشته بود : “اگر برای خداست ، بگذار گمنام بمانم”

    خیلی گشته بودیم، نه پلاکی، نه کارتی، چیزی همراهش نبود.
    لباس فرم سپاه به تنش بود . چیزی شبیه دکمه پیراهن در جیبش نظرم را جلب کرد.
    خوب که دقت کردم ، دیدم یک نگین عقیق است که انگار روش جمله ای حک شده.
    خاک و گل ها رو پاک کردم ….
    دیگر نیازی نبود دنبال پلاکش بگردیم …
    روی عقیق نوشته بود : “به یاد شهدای گمنام”

    متن در مورد شهدای گمنام

به مادر قول داده بود بر می گردد …
    چشم مادر که به استخوان های بی جمجمه افتاد
    لبخند تلخی زد و گفت :
    بچه م سرش می رفت ولی قولش نمی رفت …

«متن ادبی در مورد شهدا گمنام»

    به روی سنگ قبرم اسمم را ننویسید …
    می خواهم هم چون دهها شهید دیگر گمنام باقی بمانم .
    اگر خواستید فقط این جمله را بنویسید …
    پر کاهی تقدیم به آستانه کبریایی الله

    ای شهدا
    برای ما حمدی بخوانید
    که شما زنده اید
    و ما مرده …

«جملات زیبا در مورد شهدای گمنام»

    پیشونی بندها رو با وسواس زیر و رو میکرد …
    پرسیدم : دنبال چی میگردی ؟
    گفت : سربند یا زهرا !
    گفتم : یکیش رو بردار ببند دیگه ، چه فرقی داره ؟
    گفت : نه ! آخه من مادر ندارم …

 سلام بر آنهایی که رفتند؛ تا بمانند و نماندند
تا بمیرند

    بسم رب الشهدا
    دلم تنگ شده
    برا اینجا نوشتن از شهدا … فقط همین
    در گمنامی هم مشترکیم
    تو پلاکت را گم کرده ای و من هویتم را …
    ای شهید گمنام ..

    کوچه هایمان را به نامشان کردیم
    که هرگاه آدرس منزلمان را می دهیم
    بدانیم از گذرگاه خون کدام شهید است
    که با آرامش به خانه می رسیم !

    انتظار را باید
    از مادر شهید گمنام پرسید
    ما چه میدانیم
    دلتنگی غروب جمعه را ؟
و تا ابد به آنانکه
    پلاکشان را از گردن خویش درآوردند
    تا مانند مادرشان گمنام و بی مزار
    بمانند مدیونیم …
هم قد گلوله توپ بود
    گفتن : چه جوری اومدی اینجا ؟
    گفت : با التماس !
    گفتن : چه جوری گلوله رو بلند میکنی میاری ؟
    گفت : با التماس !
    به شوخی گفتن میدونی آدم چه جوری شهید میشه ؟
    لبخندی زد و گفت : با التماس !
    وقتی تکه های بدنشو جمع میکردن ،
    فهمیدم چقدر التماس کرده !!!

    شهدای گمنام، بدانید نام شما است که باعث آوازه و شهرت ایران و ایرانی شده. اکنون اگر هرجایی نام ایران می درخشد، باید بدانیم که در پشت زمینه ی آن شهدایی بوده اند که برای این درخشیدن جان داده اند در صورتی که حتی اسمشان هم مشخص نیست.

همچنین بخوانید:

اشعار برای شهدا | برترین شعرهای احساسی و زیبا درباره شهیدان

در این مقاله گلچینی از برترین شعرها در وصف شهدا برایتان تهیه و جمع آوری کرده ایم . با ما در مجله دلگرم همراه باشید .

   اکنون پیش خدایت هستی و اکنون غرق در نعمت های اویی. ناراحت نباش!
    گرچه از این دنیا گمنام رفتی، اما پیش خدایت کاملاً شناخته شده ای.
    قسمت بزرگی از بهشتی که خداوند دائما نوید آن را به انسان ها می داد، از آن توست.
    در آن شاد باشد و اجر جوانمردی ات در این دنیا را در آنجا بگیر.

شهید گمنام، گرچه نامی ندارد اما همه او را به مردانگی اش و شجاعتش می شناسند. او گرچه معلوم نیست چطور به شهادت رسیده اما این مهم است که به این مقام نائل شده و مردم ما خوب بلدند قدر این مقام را بدانند.
اگر به پای حرف های خانواده هایشان بنشینی و از نحوه شهادتشان بپر سی، هیچ چیز جز اشک ندارند که تحویل تو بدهند. آخر معلوم نبوده که چطور و چگونه عزیزشان به شهادت رسیده. آنها روزی فرزند، همسر، برادرشان را راهی جبهه کردند و بعد از آن روز دیگر رویش را ندیدند و هیچ نشانی از او یافت نکردند. چه غریبانه است شهادت این شهیدان و چه ارزشمند است مقامی که به آن نائل شده اند.

 قلبم برای خانواده های شهدای گمنام به درد می آید. آخر از دست دادن عزیزان سخت است ولی اینکه بدانی دیگر هیچ اثری از آنها به جا نمی ماند، از همه چیز سخت تر است. اینکه بدانی دیگر از فرزندت و یا هر عزیز دیگرت هیچ خبری نمی شود و دیدارتان به روز قیامت موکول شده، از همه سخت تر است.

کاش میشد همسفر شما می شدم و کاش می شد که می فهمیدم چه در دل شما می گذرد. کاش میشد میفهمیدم چه در سر دارید که بدون آنکه از شما نامی بر جا بماند، حاضر شدید برای کشورتان بجنگید و از خون خود بگذرید. اکنون به شما تبریک می گویم چرا که شما به خواسته ی خود رسیده اید. اکنون شما به مقام شهادت رسیده اید همان مقامی که بلندترین جایگاه را در نزد پروردگارمان دارد.

تک تک تان پر گشودید و رفتید؛ رفتید و هیچ نام و نشانی از شما بر جا نماند. از شما در تاریخ به اسم کبوترهای یاد می شود که آشیانه شان را رها کردند تا به جنگ سختی ها و به جنگ ناجوانمردی ها بروند. شما کبوترانی هستید که بال هایتان زیر حجم این ناجوانمردی ها شکست و از بین رفت اما همچنان ادامه دادید. اکنون که هیچ نامی از شما بر جا نمانده، شما را همان کبوتران عشقی می نامند که رسم عاشقی را خوب به ما آموختند. شهدای گمنام، شهادت گوارای وجودتان.

مسیری که رفتید حق بود! برای همین به آن ادامه دادید و نگاه نکردید که چه چیزی انتظار شما را می کشد و چگونه قرار است به شهادت رسید. فقط پیش رفتید چرا که می دانستید هر چه قدر به پیش بروید، به خداوند نزدیک تر خواهید شد. اکنون هم به حق رسیده اید! اکنون هم به مقام شهادت رسیده اید. ناراحت نباشید که نام و نشانی از شما نیست. این دنیا حتی با همان نام و نشان دارها هم خوب تا نکرده. گرچه برای این دنیا ناشناخته اید اما در ان دنیا کاملاً شما را می شناسند.

بزرگترین دارای یک انسان خونش است و چه راحت خون ریختید تا دارایی های دیگران حفظ شود. شما برای ناموس جنگیدید، برای حفظ حریم کشور و برای حفظ حرمت ها. اکنون تلاش تان بی نتیجه نمانده و شما به آنچه که می خواستید رسیدید. شما به دو چیزی که آرزویش را داشتید دست یافتید! یکی حفظ حرمت ها بود و یکی هم شهادت. شهیدان گمانم کشورم، شهادت گوارای وجودتان

عاشق نمیشدم اگر با شما آشنا نمیشدم. عشق واقعی در وجود شما نهفته شده بود. آن موقع نمی دانستید که شاید به خانواده هایتان به خاطر شما سودی برسد، شاید از شما به خاطر کارتان تجلیل شود، اصلا شاید شانس پیروزی داشته باشید، فقط پیش رفتید چون غیرت و جوانمردی در وجود شما نهفته بود. اکنون که شده اید شهید گمنام و اکنون که هیچ نامی از شما مشخص نیست، می دانم که نزد پروردگارتان جزو شناسنامه دار ترین بندگان هستید. پس ناراحت این دنیا نباشید که این دنیا جواب عاشقی را خیلی بد می دهد.

شهدا اگر نبودند، آزادی ای که الان داشتیم تبدیل به اسارت میشد. اسارتی که شاید هیچوقت نمی توانستیم میله های زندان آن را در هم شکنیم و از آن خارج شویم. اما شهدا جان دادند تا این میله ها شکسته شوند و دیگر نباشند. دسته ای دیگر از شهدا هم هستند که گمنام اند. این شهدا گرچه نامی از آنها در صفحات تاریخ وجود ندارد، اما پایه و اساس میله ها را همین شهدا بوده اند که سست و ضعیف کردند.

 اگر شهیدان به خصوص شهدای گمنام نبودند، اکنون ما بودیم که گمنام بودیم و نامی از ما وجود نداشت. دشمنان در میان ما رخنه کرده بودند و اگر این شهدا نبودند، اکنون شاید خود ما به کلی از تاریخ محو و نابود میشدیم. آنها حاضر شدند تا از خود بگذرند تا ما بمانیم و آرامشی که اکنون داریم را داشته باشیم.

    بخش عظیمی از آزادی کشورمان را مدیون شهدا هستیم که گمنام مانده اند و نامی از آنها یافت نشده. این شهدا حاضر شدند تا نام گمنام بر تابوت آنها درج شود اما آب خوش از گلوی دشمن رد نشود. اگر این شهدا نبودند، شاید وضعیتی آرامی که الان داریم متفاوت بود و شاید آزادی ای که الان داریم را دیگر نداشتیم.