دلگرم
امروز: دوشنبه, ۲۵ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۰۵ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
گلچینی از اشعار ناب و غمگین درباره تابوت
زمان مطالعه: 4 دقیقه
تابوت یا نَعش یک جعبهٔ چوبی است که از آن برای حمل و نقل و دفن جسد مردگان استفاده می‌شود. در اسلام و یهودیت، مردگان باید حتماً در خاک دفن شوند و از تابوت فقط برای حمل و نقل استفاده می‌شود .

شعر برای تابوت

 

تابوت بی رسم

از آن بالا
نگاهم به تابوت سرد خویش
وه چه بی رنگ است کوچه مان مادر!

نگاه شرم ، از لایه پنجره
پچ پچ در و همسایه و
نگاه بی روح دَردانه
می ترکد بغض در حنجره .
آهای ، نا مردمان !؟
ببندید، در و پنجره
بی حیایی بس است
به این منظره
من همانم !؟
همان دوست اکبر ، ناصر ، امیر و
پوریایی که می گفتید زبانش خنجره

بدون سوره یاس بردن مرا جرم است
هلهله ای !
شیونی مادر !
مگر امسال
شقایق ها کوچ کرده اند
به یک شاخه نیست
به تابوتم
مرا تحقیر کرده اند
مادر من از تاریکی می ترسم
لایق خرمای شیرین
سوره حمدم
با هزاران قاب عکس
تابوت بی رسمم

شاعر امیر فروتن

separator line

شعر غمگین برای تابوت

اگر من مردم

مرا در تابوت سیاهی بگذارید

تا بدانند تاریکتر از تاریکها زندگی کرده ام

دستهایم را بیرون از تابوت بگذارید

تا بدانند به ارزوهایم نرسیدم

چشمهایم را نبندید من چشم انتظار رفتم

به دلداده ی نا مهربانم بگویید

اگر نتوانستم در مجلس عروسی او شرکت کنم

ولی در مجلس عزا وفادار خواهم بود

قالبی از یخ بر زارم بگذارید

تا به جای مادر بر سوگ من گریه کند

به هر کجا بگذرد تابوت من غوغا به پا خیزد

و چه سنگین میرود این مرده از بس ارزو دارد ......

شاعر سحر رحمانی

separator line

شعر عاشقانه درباره تابوت

تابوت غم

دلم تنگه برای من
برای خوندن آواز
تمام آینه ها می گن
منو یاد خودم بنداز

دلم رو دور میریزم
خودم رو از تو می گیرم
میرم از قلب تاریکت
شاید روشن شه تقدیرم


میرم جایی که تنهایی
رفیق و همدمم باشه
اگه حتی واسه دردم
هزار تا کووه ، کم باشه

اگه حتی بدون تو
بشم یه بغض سرگردون
یه دنیا گریه میریزم
روو زخم کهنه ی تهرون

برم ....تا انتهای من
برم..... تا عشق برگرده
می خوام ثابت کنم قلبم
خودم رو در به در کرده

توو چشمام حلقه ی اشکم
به دور بغض می گرده
ولی دستای سرد تو
اسیر حلقه ی زرده

اسیر عادت و رویا
سکوت و مرگ ِ تدریجی
تو مُردی و حواست نیست
توو تابوت ِ تنت گیجی

دیگه از شونه های من
غم تابوتتو بردار
چه قد سنگینه نعش تو،
واسه این شونه ی تبدار

من این تابوت بی روحو
به دست مرگ می سپارم
خودم رو دست من میدم
به شعر و زخمه ی تارم
شاعر فریبا موسوی_رها

separator line

شعر رمانتیک در مورد تابوت

اومدیم سیاه ننویسیم نذاشتن:
((تابوت لحظه هایم))
از این دیوارها تنم می گیرد امشب
دیدگانم ابریست
(( و روی گونه ام شرجیست ))
بی تو اما
آسمان تب دارد امشب
و هوا رگه های وجود تو را کم دارد امشب
آه ، افسانه چشمانم
بی تو بی طرح و رنگ است
و بی یاس نفس هایت
آسمان هم کمی دلتنگ است
در سکوت لحظه ها
هیاهوی باران مشت می کوفت بر دیوارها
اینک، اینجا
ترک گرفته است شیشه نازک دل ماه
امشب این ثانیه های موذی
قصد آزار وجودم دارند
و تنم بی حضور روشنت می سوزد امشب
و تو در توی این شب تیره و تار وکبود
یخ کرده پای ذهن
تنگم از تاروپود لحظه هایت خالیست
از سکوت مرگ اندود هفت پیچ زمان
دل دیوار هم ترک برداشت
وقتی تابوت تنگ لحظه ها مرا در بر گرفته بود
آنسوی دشت چشمهایم آتش گرفته بود
سینه آن آسمان تنها را دسته ای کرکس گرفته بود

شاعر رها رضایی

separator line

شعر نو برای تابوت

سالیان بسیار گذشت و هنوز
صدای چرخ شکسته ی آن درشکه چی
که با ضرب آهنگ
ملال آور سم اسب پیر و لنگانش
بر سنگفرش اندیشه های من
تابوت خاطرات با تو بودن را
با هن و هن فراوان پیر زمان
وشکوه از سنگینی بار بی ثمنش
در کوچه های سنگلاخ تنهایی
بر دوش می کشد
تا بسپرد
به خاک سرد گور عمر من
آزار می دهد مرا !

شاعر سیامک

separator line

 

شعر روزی ز سر سنگ عقابی به هوا خاست از ناصر خسرو

شعر زیبای مادر از کارو

۱۱۰ شعر زیبا در وصف دوست و دوستی

شعر عید نوروز کارو | اشعار زیبای کارو درباره نوروز و حاجی فیروز

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits