زیباترین اشعار با گل رز

شعر با گل رز

شاخه های گُلِ رُز
یادمانی زِ پیوندِ من و توست
تو به من گُل دادی
من به تو دِل دادم
گُل به گُلزار رسید
دِل به دِلدار رسید

شاخه های گُلِ رُز
قِصّه ی عشق من و توست
چه خوش آن وقتی که
عشق تکرار شود
به میانِ من و تو
پرده به کنار شود

شاخه های گُلِ رُز
حاکی از مِهرِ من و توست
من تو را می بویم
تو مرا می بوسی
چه خوش آن لحظه که یار
به کنارت دلآرام و بی قرار

شاخه های گُلِ رُز
رَدِپای قلبِ من، در قلبِ توست
تو به من دل بستی
من به هَستَت هستم
نفسم بندِ به تو
دستِ تو در دستم

شاخه های گُلِ رُز
نشانِ .. یادِ من، به یادِ توست
تو مرا دوست داری
من تو را دارم دوست

شاخه های گُلِ رُز
باز گویایِ تَمنّایِ نیاز
چه پُر شور و گُداز
عَطَشُ و شُوقِ عشق را
به معشوق می کند اِبراز

شاخه های گُلِ رُز
همان نیکوترین ارمغان
یعنی.. باش اِی محبوبِ دل
بر جَوارم جاودان❤️

شاعر سیده اشرف قدمگاهی

شعر با گل رز

مادرم سبزی می شست
نور با دستان مادرم یکی
آب بود و نور بود و روشنی
برادرم خنده قسمت می کرد
و از رنگ سبز خواب می گفت
خواهرم داشت گل رز صورتی می کاشت
و گل به خواهرم می گفت:
ما از آسمان چه دور!
ابر سفید آسمان چه پر نور!
خواهرم اشک پای رز صورتی ریخت و خندید
ناگهان رز صورتی شکفت
چهره بر صورت عالم نهفت
خواهرم رز صورتی را چید و به آب داد
جوی آب بردش به دور
پدرم خوابیده بود
خواب می دید که ماه می رقصد
ستارگان دور او جمعند و می خندند به ناز
مادرم با جوی آب
آب و گل بود و روشنی
مادرم گرفت گل را زآب
پدرم بیدار شد
مادرم دادش به او
خانه امان نورانی شد
نور ، پاکی ، روشنی
نور ، پاکی ، روشنی

شاعر احسان امینی فر