دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
قصه کودکانه رویای کاراته اسکار و درس مهم مادرش
زمان مطالعه: 3 دقیقه
اسکار خرگوش کوچولو در خواب حرکات کاراته انجام داد و ناخواسته به برادرش لئو لگد زد اما مادرش به او یاد داد که تمرین کاراته باید با دقت و در جای امن انجام شود.

ادامه داستان تصویری مهمترین حرکت اسکار

اسکار سر تکان داد. کاراته فقط حرکت های سریع نبود. یک کاراته کار باید تعادل، تمرکز و صبر هم داشته باشد. بالاخره اسکار به چهارمین و آخرین مرحله رسید.

روبان طلایی و براق خرگوش به یکی از شاخه های پایین درخت گیر کرده بود. روبان زیر نور خورشید می درخشید؛ درست مثل کمربند طلایی. همه ی حیوان ها دور اسکار و خرگوش جمع شدند تا تماشا کنند. اسکار با دقت به شاخه نگاه کرد.

قصه آموزنده

می توانست شاخه را پایین نگه دارد تا خرگوش روبان را باز کند. می توانست بااحتیاط روی کنده ی کنار درخت بایستد. حتی می توانست از توله سگ و لاک پشت کمک بخواهد. همه ی این راه ها امن بودند. اما همه داشتند نگاهش می کردند.

قلب اسکار تندتند می زد. این بهترین فرصت بود تا یکی از حرکت های شگفت انگیز کاراته اش را نشان بدهد! فریاد زد: «خودم می آرمش!» چرخی زد، پایش را بالا برد و با تمام نیرو به شاخه لگد زد.

داستان شب

«آخ!» چمنزار آفتابی یک دفعه ناپدید شد. اسکار چشم هایش را باز کرد. دوباره در اتاق خوابش بود. پتو دور پاهایش پیچیده شده بود و بالش روی زمین افتاده بود. لئو، برادر کوچک ترش، کنار تخت نشسته بود و دستش را می مالید.

قصه تصویری

با چشم های گرد گفت: «به من لگد زدی!» اسکار فوری از تخت پایین پرید. «حالت خوبه؟» لئو سر تکان داد.

همچنین بخوانید:
داستان کودکانه اسکار در مسابقه کمربند طلایی و درس مهربانی

داستان کودکانه اسکار در مسابقه کمربند طلایی و درس مهربانی

در مسابقه کمربند طلایی، اسکار کاراته کار کوچک یاد گرفت که کمک به دیگران با آرامش و دقت، مهم تر از قدرت و سرعت است.

اسکار گوش هایش را پایین انداخت و گفت: «ببخشید. خواب می دیدم دارم کاراته تمرین می کنم.» مادرشان با عجله وارد اتاق شد و با دقت به دست لئو نگاه کرد. گفت: «خوشبختانه حال لئو خوبه. تو خواب بودی و این کار رو عمدی نکردی.»

قصه تصویری

بعد کنار اسکار نشست و ادامه داد: «حرکت های کاراته رو فقط وقتی تمرین کن که بیدار باشی، دوروبرت خلوت باشه و یک بزرگ تر هم کنارت باشه.» صبح روز بعد، اسکار در جای خلوتی ایستاد و مادرش هم کنارش بود. با دقت به راهنمایی های مادر گوش داد و آرام حرکت کرد. یک پایش را بالا آورد. تعادلش را نگه داشت.

داستان جالب

بعد پا را آرام روی زمین گذاشت. لئو برایش دست زد. «چه حرکت خوبی بود!» اسکار خندید و دمش را بالا گرفت. هنوز کمربند طلایی را نبرده بود، اما همان روز، اولین قدم درستش را برای تبدیل شدن به یک کاراته کار واقعی برداشت.

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits