قصه کودکانه قورباغه جهنده؛ مسابقه پرش در قصر پادشاه

داستان قورباغه جهنده برای کودکان

روزی روزگاری، یک کک ریزه میزه، یک ملخ مغرور و یک قورباغهٔ سبز و کم حرف تصمیم گرفتند مسابقه بدهند. هر کدام مطمئن بود که می تواند از آن دو تای دیگر بالاتر بپرد.

ملخ گفت: «باید یه مسابقهٔ پرش درست وحسابی راه بندازیم!»

کک تعظیم کوچکی کرد و گفت: «با تماشاچی! حیفه کسی پرش من رو نبینه.»

قورباغه فقط پلک زد و حرف زدن را به آن دو سپرد.

خبر مسابقه خیلی زود به قصر رسید. پادشاه از تماشای مسابقه ها لذت می برد و دلش می خواست پرش هر سه را از نزدیک ببیند.

با صدای بلند گفت: «پس مسابقه همین جا برگزار می شود! همهٔ مردم کشور را دعوت کنید!»

صبح روز مسابقه، نور آفتاب از پنجره های بلند قصر به تالار می تابید. مهمان ها تالار بزرگ را پر کرده بودند. روی پنجهٔ پا بلند می شدند و از پشت شانه های هم سرک می کشیدند تا سه شرکت کننده را ببینند.

پادشاه روی تختش نشسته بود و مشاورانش دور او جمع شده بودند. شاهزاده خانم هم کنارش، روی یک چهارپایهٔ طلایی کوچک نشسته بود.

وقتی تالار ساکت شد، پادشاه دستش را بالا برد.

پادشاه اعلام کرد: «هر کس از همه بالاتر بپرد، یک کیسه سکهٔ طلا جایزه می گیرد! بعد هم با موسیقی و یک مهمانی مفصل جشن می گیریم!»

نگاهی به سه شرکت کننده انداخت.

«خب، حالا ببینیم شرکت کننده ها چه می گویند!»

کک جلو آمد. مهمان های ردیف جلو خم شدند تا بهتر ببینندش.

ریزه میزه بود، اما خوب بلد بود کاری کند که همه نگاهش کنند. به پادشاه تعظیم کرد، بعد به شاهزاده خانم. آخر هم رو به مهمان ها برگشت و یک تعظیم دیگر کرد.

«من از یه خانوادهٔ خیلی اصیل هستم. تمام عمرم بین آدم های مهم بودم. حتی با پادشاه ها و ملکه ها غذا خورده ام!»

فقط نگفت که غذایش را با نیش زدن همان پادشاه ها و ملکه ها به دست آورده بود.

مهمان ها مؤدبانه سر تکان دادند. یکی از خانم ها یک قدم کوچک عقب رفت.

بعد نوبت ملخ شد. با کت سبز روشنش جلو آمد؛ همان کتی که از روز تولد به تن داشت.

گفت: «خانوادهٔ من از مصر باستان اومدن. همه ما رو به قوی بودن، خوش رفتاری و صدای خوش می شناسن.»

سینه اش را جلو داد.

«یه بار شانزده ملخ آوازم رو شنیدند. همه شون از شدت حسودی سبز شدند!»

البته آن ملخ ها قبل از آواز سبز بودند و بعد از آواز هم سبز ماندند. پس معلوم نبود چقدر حسودی کرده اند!

بعد شروع کرد به تعریف کردن از خانهٔ باشکوهش. خانه اش سه طبقه داشت و تمامش با ورق های بازی ساخته شده بود.

ملخ گفت: «یه خوانندهٔ خوب، خونهٔ خوب هم می خواد.»

همه به قورباغه نگاه کردند.

همچنین بخوانید:

پایان قصه کودکانه در کتابخانه بیدآوا

خانم لینا با خواندن آخرین قصه، خنده را به کتابخانه بازگرداند و اهالی دهکده تصمیم گرفتند قصه ای تازه دربارهٔ امشب به کتاب آبی کوچک اضافه کنند.

روی کف براق تالار نشسته بود و پاهای عقبش را زیر بدنش جمع کرده بود. نه سخنرانی کرد، نه تعظیم. خبری از آواز هم نبود.

پادشاه پرسید: «تو حرفی نداری؟»

قورباغه پلک زد.

سگ قصر آرام جلو آمد و قورباغه را با دقت بو کرد.

دمش را تکان داد و گفت: «به نظر موجود محترمی می آد.»

یکی از مشاوران پیر کمی به جلو خم شد. از صبح سه بار به او گفته بودند دیگر حرف نزند، اما باز هم چیزی برای گفتن داشت.

گفت: «موجود بسیار دانایی است. فکر می کنم حتی می تواند بگوید زمستان امسال سرد می شود یا نه!»

هیچ کس نمی دانست مشاور این را از کجا فهمیده است. قورباغه که تا آن موقع فقط نشسته بود!

این داستان ادامه دارد.