اشعار زیبا و دلنشین در وصف زنان و مردان قهرمان

اشعار با موضوع زنان و مردان قهرمان

سایه ای پیشی گرفت از دیوار
زیرِ دیوار
نعره‌ی مردی به آن دوردست ها رسید
و شیاری بر دیوار پدیدار گشت
تا که رخ نمایان کند ، درد

دخترکی گیس‌ بلند
با ردای خون آلودی ایستاده است
و به مرد مینگرد با اندوه
این خون های همراه
ردّ اساطیرِ به گور رسیده است
که پاک نمیشود هرگز

اینجا سال هاست مرده‌اند مردان
و زن ها
بی وقفه تن به بادها میسپارند
تا که شاید در دوردست
کسی به نجات بیاید ...

شاعر مرتضی رشید

شعر در وصف زنان و مردان قهرمان

کنارِ تختِ بیمار
نشسته ای تو بیدار
مُراقِبِ او هستی
تو این روزای دُشوار

غم از دِلَش تو بَردار
که داره دردِ بسیار
بَراش تو مادری کُن
چو مادری فداکار

تویی صَبور و غَمخوار
تویی اَنیس و دِلدار
از بَس که مهربونی
فرشته ای تو اِنگار

با قَلبی همچون بهار
از مهربونی سَرشار
روزِت رو تبریک میگم
اِی مهربان ، پَرستار

شاعر : علیرضا قاسمی

شعر درباره زنان و مردان قهرمان

پیر دلی با جوش و خروش
سینه را بشکافته از زجرِ نوش

دورش حلقه ایی گِرد از چاکران
بنشسته دست بوسان در آن زمان

اورا صد جهت را از صد طبق چون نور است
خاکبرسانی همچو ما در پیش او چون کور است

از دردِ یار کم کَمَک خود را کشید
ساغرِ زهر به نامِ همه اقیارنوشید

همه جام ها پر؛ رو به بالا سرازیر شد به یاد
حلق و دهان را پیش کشی دادم مبارک باد

هنیئا لک زنان نوش گفتند: باده ات نوش
سینه پر جوش و خروش ،بیقرارِ مدهوش

درکشیدم از ساقرِ آتش افروز پر خروش
که حکایتم چنین رسیده اس گوش به گوش

آن شیخِ سیه مستی که دردَش شد چاره اش
توبه پوریا بود که بد مستی شد شکستنش

شاعر پوریا یلدار

شعر برای زنان و مردان قهرمان

ما رنج عشق را به تماشا گذاشتیم
عیسی صفت به مسلخ خود پا گذاشتیم

هر‌چند کوسه های طمع صف کشیده اند
یاقوت سرخ را لب دریا گذاشتیم

در کنج فقر هیچ کسی یاد ما نکرد
ناچار قفل پنجره را وا گذاشتیم

اجر سکوت منتظران غیر آه نیست
وقتی بهشت را سر دعوا گذاشتیم

ما نیز با حلول شب قدر تا سحر
سر بر پیاله های تمنا گذاشتیم

روزی دلیل روشنی ماه می شود
سنگی که بر دهان صدف ها گذاشتیم

ما اشک را به دیده ی منت نهاده و
معشوق را برای زلیخا گذاشتیم

فرجام هر که صورت ما را به غم نواخت
از این جهان به عالم عقبی گذاشتیم

با آرزوی قیس بنی عامری شدن
پا جای پای بادیه پیما گذاشتیم

عقل سلیم را به تحمل گداخته
دیوانه رو به دامن صحرا گذاشتیم

ما دست از زمین و زمان شسته ایم که
انگشت روی لانه ی عنقا گذاشتیم

ای عابران گمشده در کوچه باغ ها
ما شمع را برای شما جا گذاشتیم

خورشید را به لطف حباحب نیاز نیست
(دنیا برای مردم دنیا گذاشتیم)

سمیه عادلی

شعر در مورد زنان و مردان قهرمان

گویند آن روز که خورشید ها نمایان بود
تلالؤِ شمشیر های خونین بر آسمان بود
در پهناورِ دَشت، مردی به میان آمده آن روز
و لشکری در برابرِ او که میراثش عیان بود
سخن ها از این روزِ شوم تا امروز به سینه
چنان نقل گشته که چنین بود و چنان بود
ای کاش که این قصه ی تلخ تر از تلخ
افسانه ای بودو در دلِ تاریخ، پایان بود
افسوس که اشک های غریبانه در شام
تنها سهمِ کودکان، از شام غریبان بود
شُکر اما خون های پاکِ ریخته بر زمین
جوانه های روشنی از نهادِ مظلومان بود

شاعر نادیا صباحی

شعر نو در وصف زنان و مردان قهرمان

در حلقه ای تاریک از اندوه،
زنی نشسته است.
چشمانش از اشک های ریخته،
سرخ و متورم شده است.

او منتظر است،
همچنان که سال های گذشته
منتظر بود.

سال نو از راه می رسد،
اما چشمانش
جز سایه ای از مردی
که روزگاری محبوب قلبش بود،
چیزی را نمی بیند.

همسرش،
معدنکاری بود که در زیر زمین،
در تاریکی مطلق،
سنگ ها را می شکافت
تا نان سفره خانواده را تأمین کند.
اما در یکی از آن روزهای سیاه،
خاک و سنگ بر او فرو ریخت
و او را در آغوش سرد زمین گرفت.

اکنون،
این زن با یادگاری از عشقی که روزگاری داشت،
تنهاست.
تنها

دستانش را بر شکمی می گذارد
که روزی پر از زندگی بود،

اما اکنون
تنها یادگاری از مردی است
که دیگر در کنارش نیست.

سال نو فرا می رسد،
اما برای این زن،
تنها یادآور جای خالی بزرگی است
که در قلبش باقی مانده است.
با این حال، او امیدوار است
که روزی، فرزندش
بتواند آن چیزی را که او از دست داده است،
دریابد؛
عشق پایدار و قدرتمندی
که حتی مرگ نیز
نمی تواند آن را از بین ببرد.

شاعر علی دوستی

همچنین بخوانید:

۵۴ شعر زیبا در وصف پدر به مناسبت روز پدر

مجموعه ای از اشعار زیبا برای قدردانی و تشکر از پدر عزیز به مناسبت فرا رسیدن روز پدر.