دلگرم
امروز: جمعه, ۲۹ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۰۹ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
قسمت ششم داستان ماه پیشانی: عشق شهربانو و پسر پادشاه
زمان مطالعه: 6 دقیقه
در قسمت ششم داستان ماه پیشانی، پسر پادشاه عاشق شهربانو می شود و ماجرای جست وجوی صاحب کفش با کمک خروس هوشمند به نقطه عطف می رسد.

قسمت ششم قصه جذاب کودکانه ماه پیشانی

پسر پادشاه از عشق شهربانو ناخوش شد و اسیر رختخواب شد. هر چه دوا و درمان کردند به جایی نرسید، عاقبت مادرش به دست و پای حکیم ها افتاد که دردش چیست؟ گفتند عاشق است. باری ته و توی کار را درآوردند و معلوم شد عاشق دختری است که لنگه کفشش هم پهلوش است.

وقتی مادره فهمید، رفت پهلوش و دلداریش داد که خاطرت جمع باشد، اینکه می خواهی اگر تو قله قاف باشد برات می آورم و دستش را می گذارم تو دستت. روز بعد چند تا از گیس سفیدهای اندرون را با لنگه کفش فرستاد توی محله های شهر، خانه به خانه می گشتند که صاحب کفش را پیدا کنند، نمی شد. به پای هرکس می کردند یا تنگ بود یا گشاد.

قصه جذاب

این کار چند روزی طول کشید، تمام خانه ها را گشتند و صاحب کفش پیدا نشد، تا نوبت به خانه ی پدر شهربانو رسید، به محض اینکه گیس سفیدها وارد خانه شدند، ملا باجی ملتفت مطلب شد، به طوری که آن ها نفهمند، شهربانو را کرد توی تنور و در تنور را گذاشت و یک سینی ارزن هم گذاشت روش و خروسه را بالای سینی کرد که ارزن ها را نوک بزند که اگر صدایی از شهربانو در آمد صدا، تو صدا برود.

باری، این ها وارد خانه شدند، گفتند: «شما دختر دارید؟»

- بله.

- بگویید بیاید.

دختر ملا باجی آمد، کفش را دادند پاش کند، نرفت پاش.

این ها خیلی اوقات تلخ شدند برای اینکه آخرین خانه ای بود که برای خواستگاری آمده بودند و سراغ صاحب کفش را هم اینجا داشتند.

گیس سفیدها گفتند: «شما دیگر دختر ندارید، توی همسایه هم سراغ ندارید، دختری که ما ندیده باشیم.» ملا باجی گفت: «نه.» در این بین خروس بنا کرد خواندن: «قوقولی قوقو در تنور، قوقولی قوقو بر تنور، ماه پیشانی در تنور، سنگ یکمن بر تنور.» گیس سفیدها وقتی آواز خروس را شنیدند تعجب کردند، گفتند این خروس چی می گوید؟ ملأ باجی هم یک سنگ ورداشت انداخت به طرف خروس که اصلاً خروس بی محل است فردا می کشمش.

خروس از هول سنگ در رفت و باز بنا کرد به خواندن: «قوقولی قوقو در تنور، قوقولی قوقو بر تنور، ماه پیشانی در تنور، سنگ یکمن بر تنور.» گیس سفیدها گفتند برویم سر تنور ببینیم خروسه چی می گوید. رفتند در تنور را ورداشتند که دیدند یک دختر مثل ماه شب چهارده آن تو است! بزرگ گیس سفیدها دست دختر را گرفت و آورد بیرون. از خوشحالی فریاد زد: «به! کی همچی دختری داره، به پیشانیش ماه، به چانه اش ستاره.» فوری کفش را پاش کرد، دیدند درست قالب پاش است.

رو کردند به ملا باجی که: «پسر پادشاه عاشق این دختر شده و از عشق این دختر ناخوش شده هر طور هست باید این دختر را به پسر پادشاه برسانیم، حالا بگویید ببینیم چه لازمست که بیاوریم و دختر را ببریم؟ هر چه لازمست بی مضایقه بگویید. ما حالا می رویم و این خبر خوش را به پسر پادشاه و مادر و پدرش می دهیم و فردا همین وقت می آییم.» ملا باجی گفت: «ما از شما هیچ چیز نمی خواهیم، دو ذرع کرباس آبی، نیم من سیر، نیم من پیاز، بیارید و دختر را بردارید ببرید. ولی یک شرط دارد، آن این است که این یکی دختر را هم برای پسر وزیر بگیرید.» گفتند: «البته به پادشاه می گوییم.

پادشاه فرمان می دهد به وزیر، برای پسرش این را می گیرد. اما می خواهیم بدانیم این دختر به این قشنگی را چرا به این مفتی می دهید؟» ملا باجی گفت: «قشنگیش سرش را بخورد، از بس بدجنس است. از صبح تا غروب بالا پشت بام با جوان های همسایه چشم و ابرو می آید.» گفتند: «این ها دیگر به ما دخلی ندارد، پسر پادشاه این را خواسته.»

فردا شد، خواستگارها آمدند و کرباس و سیر و پیاز را آوردند و قول دادند که شب بعد از عروسی پسر پادشاه. این یکی دختر را برای پسر وزیر می بریم. ملا باجی گفت: «حالا که این طور شد. فردا بیایید عروستان را ببرید.» ملا باجی یک پیراهن گل و گشاد، از کرباس دوخت و تن شهربانو کرد، ناهار هم یک آش آلوچه پر چربی بهش داد، و تمام سیر و پیازها را هم به زور داد بهش، هر چه گفت نمی خورم، با مشت و سُقلمه داد. خلاصه یک دیگ آش و یک من سیر و پیاز را به خوردش داد.

عصر که شد گیس سفیدها آمدند که شهربانو را ببرند به قصر پادشاه که روز عقد کنند و شب عروسی. از خانه که بیرون رفتند شهربانو به گیس سفیدها گفت: «از بیرون شهر برویم که من یک خداحافظی با مادرم بکنم.» گفتند: «مگر این مادرت نبود.» گفت: «نه. زن پدرم بود.» گفتند: «حالا فهمیدیم چرا تو را قایم کرده بود و آن حرف ها را در حقت زد و به این مفتی تو را داد.»

همچنین بخوانید:
قسمت پنجم قصه ماه پیشانی: راز شهربانو و گاو زرد

قسمت پنجم قصه ماه پیشانی: راز شهربانو و گاو زرد

در قسمت پنجم داستان ماه پیشانی، شهربانو با قدرت های مرموز خود مجلس عروسی را با گل های خوشبو پر می کند، اما راز او در خطر است وقتی ملا باجی نقشه کشتن…

باری، شهربانو آمد توی چاه که با دیوه خداحافظی کند دیوه گفت: «کجا می روی با این پیراهن کرباس و دهن سیر خورده.» گفت: «عروسیم است.» و از اول تا آخر حال و روزگارش را برای دیوه تعریف کرد.

دیوه فوری رفت یک دست لباس حریر با یک تاج یاقوت و یک انگشتر الماس و یک خفتی زُمُرد نشان و یک جفت کفش زرین آورد و به شهربانو پوشاند، دهنش را هم با مشک عنبر پر کرد که بوی سیر و پیاز ندهد و بهش گفت: «پسر پادشاه هر چه شراب به تو می دهد از دستش بگیر ولی به طوری که نفهمد بریز دور و گفت اگر دلت هم درد گرفت، چه کار کن.» شهربانو از چاه در آمد و رفت پهلوی گیس سفیدها که راه بیفتدند بروند.

گیس سفیدها وقتی رخت های این را دیدند تعجب کردند! گفتند: «کی بهت داد؟» گفت: «مادرم.» گفتند: «قدر این مادر با سلیقه را بدان. اگر «جامه خانه» ی زن پادشاه را زیر و رو کنی یک همچین رختی پیدا نمی کنی.»

این داستان ادامه دارد

separator line

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits