معنی بیت 'چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست' از حافظ

معنی بیت " چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست "

در ادامه با معنی و مفهوم این بیت زیبا از جناب حافظ در کتاب ادبیات فارسی یازدهم، آشنا می شوید. با دلگرم همراه باشید.

معنی بیت چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست

چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست 

روم به گلشن رضوان که مرغ آن چمنم

منظور از قفس، جسم و بدن خاکی انسان است.

گلشن رضوان: باغ بهشت

خوش الحان: خوش آواز

معنی: برای من که همچون پرنده ی خوش آوازِ عالم ملکوت هستم، این جسم خاکی مانند قفس می ماند که نمی گذارد به عوالم بالا پرواز کنم. من باید به باغ بهشت بروم چرا که به آنجا تعلق دارم.

این بیت حافظ تشابه معنایی با این بیت شعر زیبای مولانا دارد:

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک

دو سه روزی قفسی ساخته اند از بدنم

◊ یعنی هردو شاعر عزیز، جسم انسان را به قفسی تشبیه کرده اند که آدمی در آن زندانی شده و اگر فقط به فکر نیازهای جسم باشد و به بزرگ کردن روحش اهمیت ندهد، هیچ گاه نمی تواند از این قفس آزاد شود و به مراتب والاتر پرواز کند.

شعر کامل چنین قفس نه سزای چو من خوش الحانیست از حافظ

حجابِ چهرهٔ جان می شود غبارِ تنم

خوشا دَمی که از آن چهره پرده برفکنم

چُنین قفس نه سزایِ چو من خوش اَلحانیست

رَوَم به گلشنِ رضوان، که مرغِ آن چمنم

عیان نشد که چرا آمدم، کجا رفتم

دریغ و درد که غافل ز کارِ خویشتنم

چگونه طوف کنم در فضایِ عالمِ قدس؟

که در سراچهٔ ترکیب، تخته بندِ تنم

اگر ز خونِ دلم بویِ شوق می آید

عجب مدار که هم دردِ نافهٔ خُتَنَم

همچنین بخوانید:

معنی و مفهوم بیت چشم تنگ دنیا دوست را از سعدی

سعدی در این بیت پرمعنی به درمان حرص و دنیادوستی میپردازد و تنها دو راه برای رهایی از این مرض معرفی میکند: قناعت یا مرگ.

طرازِ پیرهنِ زَرکشم مبین چون شمع

که سوزهاست نهانی درونِ پیرهنم

بیا و هستیِ حافظ ز پیشِ او بردار

که با وجودِ تو کَس نَشنَوَد ز من که منم