نکات ارزشمند برای آگاهی از نحوه پر کردن سفته

نحوه پر کردن سفته

فلسفه وجود سفته به زمانی بر می گردد که تجار برای جا به جایی پول نقد احساس خطر می کردند از این رو با صادر کردن سفته از مشکلات مالی خود کاستند.

امروزه سفته برای اهداف مختلفی مثل سفته ضمانت و سفته حسن انجام کار صادر می شود .

با همه اینها همانطور که گفتیم سفته باید ویژگی های لازم را داشته باشد تا معتبر باشد .

در صورتی که در صدور سفته نکات لازم را رعایت نکنیم ، سفته دیگر سند تجاری نخواهد بود و از امتیازات سند تجاری هم بهره نخواهد برد ؛ بلکه در این وضعیت سفته یک سند عادی نحسوب خواهد شد .

از این رو در این مقاله به بررسی نحوه نوشتن سفته می پردازیم .

مبلغ سفته

هر سفته مبلغ مشخصی دارد که بر روی برگه سفته چاپ شده است . در واقع این مبلغ سقف اعتبار سفته را نشان می دهد .

صادر کنندگان سفته باید دقت کنند که وجود این مبلغ بر روی سفته نباید باعث شود که آنها مبلغ مورد نظر خود را بر روی برگه سفته درج نکنند . صادر کننده باید حتما مبلغ سفته را به حروف بنویسد .

این مبلغ نباید از مقدار چاپ شده بر روی برگه سفته بیشتر باشد . برای مثال اگر روی سفته چاپ شده " سفته تا مبلغ ده میلیون ریال "  ، شما نباید در قسمت " مبلغ " بنویسد ده میلیون و دویست هزار ریال

نوشتن تاریخ

صادر کننده باید در درج دو تاریخ روی سفته دقت کند :

1. تاریخ صدور سفته : در صورتی که صادر کننده تاریخی که سفته را صادر کرده است بر روی سفته درج نکند ، سفته ارزش تجاری خود را از دست می دهد و تبدیل به یک سند عادی می شود . تاریخ صدور شامل روز ، ماه ، سال است که باید با حروف نوشته شود .
2. تاریخ پرداخت سفته : تاریخ پرداخت سفته باید بر روی آن قید شود . ننوشتن تاریخ پرداخت سفته باعث می شود که دارنده  سفته هر زمان که بخواهد وجه آن را مطالبه کند . در سفته حسن انجام کار نیز به جای تاریخ پرداخت بهتر است ذکر شود " سفته بابت حسن انجام کار " و اصلا تاریخ قید نشود .

نوشتن نام گیرنده

نکته بعدی در نوشتن سفته ، ذکر نام گیرنده است . نوشتن نام گیرنده باعث می شود که  طلبکار مشخص باشد . در صورتی که نام گیرنده نوشته نشده باشد سفته در وجه حامل محسوب می شود ، یعنی سند در دست هر کسی باشد ، می تواند وجه آن را مطالبه کند .

درج امضا

1. امضا کردن یا مهر زدن سفته توسط صادر کننده به این معنی است که او بدهکار بودن خود را تایید می کند .
2. تمامی نکات گفته شده باید حتما توسط خود صادر کننده سفته کامل شود .

قابلیت انتقال سفته در مقررات سفته

با توجه به مقررات سفته سفته قابل انتقال به غیر نیز است؛ به‌طوری که عبارت «حواله‌کرد» در سفته، به شخص این اختیار را می‌دهد که سفته را به دیگری واگذار کند.

البته اگر این عبارت هم در سفته وجود نداشته باشد، دارنده آن می‌تواند با پشت‌نویسی (ظهرنویسی) آن را به شخص دیگری انتقال دهد. برای انتقال سفته، باید آن را ظهرنویسی کرد.

ظهرنویسی به این معنا است که دارنده سفته، مطالبی که در برگیرنده هدف او از دریافت یا انتقال سفته است را پشت آن می نویسد و با امضا، تایید می‌کند. اگر ظهرنویسی سفته برای انتقال باشد، دارنده جدید سفته دارای کلیه حقوق و مزایایی است که به این سند تعلق دارد

واخواست سفته‌ پرداخت نشده

نکته‌ای که باید مورد توجه قرار داد، این است که کسی که سفته را در اختیار دارد، باید در سررسید، سفته را مطالبه کند و اگر وجه سفته پرداخت نشد، دارنده سند باید ظرف ۱۰ روز از تاریخ سررسید، سفته را واخواست کند.

واخواست، اعتراضی رسمی نسبت به سفته‌ای است که در سررسید پرداخت نشده است. این اعتراض علیه صادرکننده سفته به عمل می‌آید و باید رسما به او ابلاغ شود.

این برگه‌های واخواست، نسخه‌های چاپی است که توسط دادگستری تهیه می‌شود و آنها را می‌توان از بانک‌ها نیز تحویل گرفت.

دستور پرداخت وجه سفته که توسط دادگاه انجام می‌شود، در این برگه نوشته می‌شود.

واخواست با استفاده از کاغذ کاربن در سه نسخه مشابه تنظیم و به وسیله واخواست‌کننده امضا شده و پس از چسباندن تمبر، سفته توسط مامور اجرا ابلاغ می‌شود.

دارنده سفته‌ای که واخواست شده و در موعد مقرر اقامه دعوی کرده است، می‌تواند از دادگاه بخواهد که اموال طرف دعوی را قبل از رسیدگی و صدور حکم به نفع او توقیف کند.

در این حالت پس از صدور حکم، دارنده سفته نیز در وصول طلبش از مال توقیف‌شده نسبت به سایرین تقدم دارد و دادگاه نیز به محض تقاضای دارنده سفته ممکن است معادل وجه آن را از اموال طرف مقابل به عنوان تامین توقیف کند.

مسئولیت تضامنی صادرکننده و ظهرنویس‌های سفته

گاه در مقررات سفته اتفاق می‌افتد که یک سفته با ظهرنویسی‌های متعدد به اشخاص مختلف منتقل می‌شود و دارنده سفته نمی‌داند که برای مطالبه وجه باید به چه کسی مراجعه کند و چه کسی مسئولیت پرداخت وجه را دارد.

این حق رجوع را هر یک از ظهرنویس‌ها نسبت به صادرکنندگان سفته و البته ظهرنویس‌های ماقبل خود نیز دارند بنابراین صادرکننده سفته و ظهرنویس‌ها همگی مسئول پرداخت وجه سفته هستند و این دقیقا معنای «مسئولیت تضامنی» است که بر اساس آن انبوهی از مسئولیت‌ها برای پرداخت مبلغ مندرج در سفته ایجاد می‌شود.

برای استفاده از مسئولیت تضامنی ظهرنویس‌ها، دارنده سفته باید ظرف یک سال از تاریخ واخواست، دادخواست خود را به دادگاه ارائه دهد، زیرا اگر دارنده سفته به این وظیفه قانونی عمل نکند، دعوی او علیه ظهرنویس‌ها پذیرفته نمی‌شود.

نکته دیگر این است که پرداخت وجه سفته را می‌توان ضمانت کرد که این ضمانت ممکن است در رابطه با صادرکننده یا ظهرنویس‌ها صورت گیرد. در این صورت ضامنی که ضمانت صادرکننده یا ظهرنویس‌ها را کرده، فقط با کسی مسئولیت تضامنی دارد که از او ضمانت کرده است .

بیشتر بخوانید :

استفاده از چک بهتر است یا سفته ؟

احکام سفته وسرقفلی-رساله امام خمینی

همه آنچه باید درباره سفته و امضا کردن آن بدانید