دلگرم
امروز: جمعه, ۲۹ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۰۹ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان آموزنده دانه ها می رویند برای کودکان
زمان مطالعه: 4 دقیقه
قصه ای زیبا درباره کاشت دانه ها و رشد آن ها، همراه با درس هایی ارزشمند برای کودکان.

قصه کوتاه و زیبای دانه ها می رویند کودکانه

صبح روز جمعه بود. آفتاب همه جا را روشن کرده بود. فرهاد کنار باغچه نشسته بود. چیزی را در خاک پنهان می کرد. فرشته پیش او آمد و پرسید: «فرهاد، چه چیزی را در خاک پنهان می کردی؟»

فرهاد گفت: «اگر گفتی!»

فرشته گفت: «فهمیدم. یک گنج. تو دیشب یک عالم پول پیدا کرده ای. امروز آن ها را در زمین پنهان کردی. وقتی که دزدها آمدند و رفتند آن ها را بیرون می آوری. بگذار من هم پول هایت را ببینم.»

فرهاد گفت: «نه، فرشته، درست جواب ندادی. این چیزها که تو گفتی فقط توی قصه ها اتفاق می افتد. من پولی ندارم که زیر خاک پنهان کنم.»

فرشته گفت: «بگذار فکر کنم. فهمیدم. تو یک دانه لوبیا کاشتی. مثل قصه ی جَک و دانه ی لوبیا. فردا صبح یک درخت خیلی بزرگ از زمین سبز می شود، تو از آن درخت بالا می روی، در آنجا هفت خُم پر از پول گذاشته اند، یک دیو هم آنجاست. تو دیو را می کشی و پول ها را برمی داری. بگذار من هم با تو بیایم.»

فرهاد خندید و گفت: «نه، فرشته. گفتم که این چیزها فقط توی قصه ها اتفاق می افتد.»

فرشته گفت: «من دیگر چیزی نمی دانم. خودت بگو که داشتی چه چیزی را در زمین پنهان می کردی؟»

فرهاد گفت: «یک دانه لوبیا. ولی نه لوبیایی مثل لوبیای جَک، یک لوبیای معمولی. حالا نگاه کن، چند دانه ی دیگر هم در زمین می کارم. هر روز به آن ها آب می دهم بعد از چند روز از هر دانه ی لوبیا یک بوته ی لوبیا سبز می شود.

قصه کوتاه

به بوته ها هم آب می دهم. بوته ها توی آفتاب بزرگ و بزرگ تر می شوند. گل می دهند، گل های خیلی قشنگ! بعد گل ها کم کم پژمرده می شوند و می ریزند. به جای گل ها غلاف های سبزی روی بوته ها پیدا می شوند. این غلاف ها بزرگ می شوند بعد هم کم کم خشک می شوند. توی هر غلاف چندتا دانه ی لوبیاست.»

فرشته گفت: «فقط دانه های لوبیا را وقتی که می کاریم سبز می شوند؟»

فرهاد گفت: «نه. همه ی دانه ها اگر زیر خاک بروند و آب و نور آفتاب به آن ها برسد، سبز می شوند. بعضی از دانه ها مثل لوبیا و گندم و جو و چیزهای دیگر، را ما می کاریم. بعضی از دانه ها هم خودشان از بوته یا درخت می افتند و در خاک فرو می روند و سبز می شوند.

همچنین بخوانید:
پایان داستان کودکانه کره دریایی: ملک جمشید و عدالت

پایان داستان کودکانه کره دریایی: ملک جمشید و عدالت

قسمت آخر داستان کره دریایی، جایی که ملک جمشید با هوش و عدالت خود، پادشاه را شفا می دهد و حق دختر کوچک را بازمی گرداند.

بعضی از دانه ها را باد از بوته جدا می کند و آن ها را به جای دوری می برد. آنجا دانه ها در خاک می افتند و سبز می شوند.»

فرشته گفت: «فقط بوته ها از دانه می رویند؟»

فرهاد گفت: «نه. درخت های بزرگ هم از دانه می رویند.»

فرشته گفت: «از یک دانه ی کوچک؟»

فرهاد گفت: «بله، از یک دانه ی کوچک.»

فرشته گفت: «فرهاد، خیلی خوب است که آدم دانه ی کوچکی را در زمین بکارد و بوته یا درختی از آن بروید. بگذار من هم به تو کمک کنم. می خواهم ببینم که چطور از این دانه های لوبیا بوته ی لوبیا بیرون می آید.»

فرهاد گفت: «خیلی خوب. کمک کن.»

آن وقت فرهاد و فرشته دانه های لوبیا را در زمین کاشتند.

من چند روز پیش به خانه ی آن ها رفتم. بوته های لوبیا از خاک بیرون آمده بودند. کوچک و سبز و قشنگ بودند. فرشته به آن ها نگاه می کرد. انتظار روزهایی را می کشید که آن ها گل کنند و لوبیا بدهند.

separator line

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits