حق المارّه در فقه شیعه به چه معناست؟

حق المارّه چیست و چه شرایطی دارد؟

برخی از مردم هنگام عبور از جاده ها، براحتی از میوه درختان یا باغ ها می خورند و وقتی علت را می پرسی می گویند: حق الماره است. در حالی که حق الماره و استفاده از میوه درختان، شرایطی دارد.

شرایط اساسی حق المّاره:

آگاهی نداشتن از رضایت یا عدم رضایت مالک: رهگذر نباید بداند که صاحب باغ یا درخت رضایت به خوردن میوه دارد یا خیر.

خراب نشدن درخت: رهگذر نباید به درخت یا شاخه‌های آن آسیبی برساند.

اتفاقی بودن مسیر: عبور رهگذر از آن مسیر باید اتفاقی باشد، نه اینکه به قصد خوردن میوه از آن مسیر عبور کند.

نبردن میوه‌ها: رهگذر حق برداشتن میوه و بردن آن با خود را ندارد.

مقدار متعارف: رهگذر فقط می‌تواند به اندازه نیاز خود و به اندازه یک بار سیر شدن، میوه بخورد.

موارد مورد اختلاف:

شامل شدن سایر محصولات: برخی از فقها معتقدند که حق المّاره فقط شامل میوه درختان می‌شود، در حالی که برخی دیگر آن را شامل سایر محصولات کشاورزی مانند انگور و زعفران نیز می‌دانند.

چیدن میوه: برخی از فقها معتقدند که رهگذر نباید میوه را از درخت بچیند، و خوردن میوه‌های افتاده روی زمین را جایز می‌دانند.

اجازه حاکم: برخی از فقها معتقدند که در مواردی که احتمال عدم رضایت مالک وجود دارد، باید از حاکم شرع برای خوردن میوه اجازه گرفته شود.