معنی و مفهوم عبارت 'افتاده احوال' در زبان فارسی

افتاده احوال یعنی چه؟

"افتاده احوال" در زبان فارسی به معنای فردی است که دارای فروتنی، تواضع، آرامش و سکوت است. این عبارت به کسی اشاره دارد که متکبر و پر ادعا نیست و رفتاری متین و آرام دارد.

در واقع، "افتاده احوال" به شخصی اطلاق می شود که: متواضع و فروتن است: از تکبر و خودخواهی دوری می کند و خود را برتر از دیگران نمی داند. آرام و ساکت است: در گفتار و رفتارش عجله و شتاب ندارد و با آرامش رفتار می کند. با وقار است: رفتارش سنجیده و باوقار است و از کارهای سبک و بیهوده پرهیز می کند.

بطور کلی "افتاده احوال" در زبان فارسی به معنای متواضع، فروتن، آرام و ساکت است. این عبارت به کسی اشاره دارد که در رفتار و گفتارش از تکبر و خودبزرگ بینی دوری می کند و رفتاری ملایم و آرام دارد. به عبارت دیگر، کسی که "افتاده احوال" است، فردی است که در مقابل دیگران تواضع و فروتنی نشان می دهد و اهل خودنمایی و تظاهر نیست.

گرچه گاهی در فرهنگ عام تعابیر ضد و نقیض دیگری از اصطلاح "افتاده احوال" بکار می رود و به اشتباه به معنای آدم معلوم الحال و آدم ضعیف یا آدمی که حالات روحی کاملا مشخصی دارد، بکار می رود. البته بعضی از مردم هم معتقدند اصطلاح "افتاده احوال" به کسی گفته می شود که حال روحی اش بسیار داغون و خراب است!

همچنین بخوانید:

معنی و ریشه اصطلاح پدرسوخته در فرهنگ فارسی

آشنایی با معنی، مفهوم و ریشه های تاریخی اصطلاح پدرسوخته در ادبیات و فرهنگ عامه فارسی

نظر شما چیست؟ شما اصطلاح "افتاده احوال" را کجا و برای چه کسانی بکار می برید و در مورد اصطلاح "افتاده احوال" چه می دانید؟