گزیده ای از اشعار گروس عبدالملکیان: دیالوگ با غم و تنهایی

برترین اشعار گروس عبدالملکیان

مسیر خانه ات را
از حافظه ی کفش هایم پاک کرده ام
غمگین نباش !
خودت هم می دانی
همیشه عکس تکی ِ تو زیباتر بود
زیبایی تو و خستگی این دیوار
که به هر حال به من تکیه داده است
دلم گرفته
درست مثل لک لکی
که بال هایش را برای کوچ امتحان می کند
دلم گرفته و می دانم
این هواپیما هیچ وقت
بر دریاچه ای فرود نمی آید
دلم گرفته و
باز نمی شود
در این قوطی
سرانجام
قرص ها را خواهم خورد...

شعر کوتاه تنهایی

بلیط قطار را پاره می کنم
و با آخرین گله ی گوزن ها
به خانه برمی گردم
آن قدر شاعرم
که شاخ هایم شکوفه داده است!
و آوازم
چون مه ای بر دریاچه می گذرد:
سینه ام را آماده کرده ام
تا تو مهربان تر شوی...

شعر مفهومی غمگین

زیر پوست
در دکمه
در دهان
پدیدار می شوی در ندیدارها...
دست بر دهانت می گذارم
و پنهانت می کنم در مرگ...
تابوت را می بندم
و تاریکی ِ تو را
از تاریکی ِجهان جدا می کنم.
خودم را می زنم به آن راه
که تو نیستی
ریشم بلند می شود
بلند می شوم
خودم را می زنم به بیداری
به خواب
که سخت است
نبضت مدام بگوید:
چرا؟
چرا؟
چرا؟
…
خودم را را می زنم به خیابان های
شب های
سیگارهای
های های ِ منی که از خلا پُر بود...
همین طور برای خودم می خندم
همین طور برای خودش اشک می آید
همین طورهاست
که دیوانگی پیراهن ِ کلمه اش را پاره می کند
و گورت را می کند
می کند
می کند
می کند…
آب بیرون می زند .

شعر در وصف جدایی از عشق

نبودنت
نقشه ى خانه را عوض کرده است
و هرچه مى گردم
آن گوشه ى دیوانه ى اتاق را پیدا نمى کنم 
احساس مى کنم
کسى که نیست
کسى که هست را
از پا درمى آورد.

همچنین بخوانید:

اشعار عرفانی و حماسی سید حمیدرضا برقعی: از نگاه تا نماز

در مجموعه ای از اشعار منتسب به سید حمیدرضا برقعی، مفاهیم عرفانی، توبه، عشق الهی و مضامین حماسی واقعه کربلا در هم آمیخته اند. این اشعار که با اشاراتی…

شعر کوتاه برای بیو

بر فرو رفتگی های این سنگ
دست بکش
و قرن ها
عبور رودخانه را حس کن!
سنگ ها
سخت عاشق می شوند
اما فراموش نمی کنند!