تفاوت «با وجود این» و «با این وجود» در زبان فارسی

با این وجود یا با وجود این؟

شما هم در هنگام نوشتن یا خواندن چنین جمله ای کمی در معنای آن تردید می کنید؟ حق دارید! دستور زبان فارسی چنین پیچیدگی هایی هم دارد. برای درک این موضوع که کدام یک درست تر است، به مثال های زیر دقت کنید:

ترکش کردم، با وجود این که دوستش داشتم.
ترکش کردم، با این وجود که دوستش داشتم.

جمله اول، صحیح است. یعنی ما قصد داریم با وجود چیزی درباره چیز دیگری سخن بگوییم. در حالی که در عبارت با این وجود صحیح نیست. زیرا معنای آن اینطور در ذهن متبادر می شود که درباره وجودی سخن می گوییم. مثلا می توانیم بگوییم:

با وجود این بچه، نمی توانم همه کارهایم را به موقع تمام کنم.

کدام صحیح است: با این وجود یا با وجود این؟

برای درک بهتر این مطلب، بیایید جملات ابتدایی این مقاله را یکبار دیگر بررسی کنیم.

بگذارید دو جمله بالا را اینطور بررسی کنیم.

- ترکش کردم، با وجود این که دوستش داشتم.
- با وجود چه؟ با وجود آنکه دوستش داشتم

- ترکش کردم، با این وجود که دوستش داشتم.
- با کدام وجود؟ وجودی در کار نیست!

همچنین بخوانید:

برهه یا برحه؟ پاسخ به یک پرسش رایج نگارشی

نگارش صحیح کلمه «برهه» با «ه» است و صورت «برحه» نادرست می باشد. این واژه ریشه عربی دارد و در فارسی به معنای بخشی یا دوره ای از زمان به کار می رود.

نکته: این نکته را در نظر داشته باشید که حرف ربط با وجود این و با این وجود، هر دو حرف ربط مرکب هستند و باید به طور کامل با فاصله نوشته شوند.