داستان قدیمی کودکانه گنجشک دُنبَک زن
یکی بود، یکی نبود. یک گنجشکی بود، خار به پاش رفته بود. رفت سر دیوار خانه ی پیرزنی نشست. پیرزن می خواست تنور را آتش کند، آتش گیره نداشت، ماند سرگردان که چه کار بکند. گنجشکه فهمید و گفت: «بیا، این خار را از پای من درآر، تنورت را روشن کن. به شرطی که یک توتک کوچولو هم برای من بپزی، تا من برم جیش کنم بیام، کُلام را پر از نخودچی کیشمیش کنم بیام.»
پیرزن گفت: «خیلی خوب» نان را پخت و یک توتک کوچک هم برای گنجشک پخت. یک درویشی آمد دم در، حق دوستی کرد.
پیرزن هرچه نان بود بهش داد، نخواست، گفت: «توتک را میخوام.» پیرزن توتک گنجشک را داد به درویش. گنجشکه آمد، گفت: «توتک من کو؟» گفت: «دادم به درویش». گفت: «پس من این ور می جَم، آن ور می جَم، لاوَک نونت را ورمی دارم، میرم.»
پیرزن گفت: «همچین می زنمت که سال دیگه، با برف بیای پایین!» گنجشکه این ور جست، آن ور جست، لاوک نون را ورداشت و رفت. رسید به یک جایی، دید چند تا چوپان دارن شیر می خورند، اما نان ندارند. می خواهند به جای نان، پشکل توی شیر بریزند.
گنجشک گفت: «من نان تان میدم، به شرطی که دست نگه دارید، تا من برم جیش کنم بیام، کُلام را پر از نخودچی کیشمیش کنم بیام.» آن ها گفتند: «خیلی خوب».
اما وقتی که گنجشک رفت، آن ها تمام نان و شیر را خوردند و برای گنجشکه پشکل و شیر گذاشتند. گنجشکه برگشت، گفت: «کو، رسد من؟» گفتند: «ایناها» گفت: «حالا، برای من شیر و پشکل گذاشتید، من هم این ور می جم، آن ور می جم، قوچ گله را ور می دارم میرم».

چوپان ها گفتند: «اهو! همچین می زنیمت که سال دیگر با برف بیای پایین.» این ور جست و آن ور جست، قوچ گله را ورداشت و رفت. رفت و رفت تا رسید به یک جایی که عروسی بود و گوسفند نداشتند بکشند و می خواستند سگ بکشند.
گنجشکه گفت: «سگ نکشید تا من گوسفندتان بدهم به شرطی که از پلو عروسی برای من نگه دارید تا من برم جیش کنم بیام، کلام را پر از نخودچی کیشمیش کنم بیام». گفتند: «خیلی خوب» اما، همین که گنجشک رفت، تمام پلوها را خوردند و ته سفره را برای گنجشک گذاشتند.
داستان آموزنده دانه ها می رویند برای کودکان
گنجشکه هم گفت: «این ور می جم، آن ور می جم، عروس تان را ورمی دارم میرم.» گفتند: «به! همچین می زنیمت که سال دیگر با برف بیای پایین!». او هم این ور جست و آن ور جست عروس را ورداشت رفت. رفت و رفت، تا به جایی رسید.
دید مهمانی است، داماد دارند، اما عروس ندارند، گفت: «من به شما عروس می دهم، به شرطی که وقتی عروسی تمام شد، عروس را پس بدهید.» گفتند: «خیلی خوب». اما وقتی که برگشت و خواست عروس را ببرد، ندادند.
گفت: «من هم این ور می جَم، آن ور می جَم، دُنبَک تان را ورمی دارم و ورمی جم.» این ور جست، آن ور جست و دنبک را ورداشت و ورجست. آمد و آمد، تا رسید به سر دیوار پیرزن. کدام پیرزن؟ همان پیرزنی که تنورش را با خار پای این آتش کرده بود.
سر دیوار بنا کرد به دنبک زدن و خواندن: «نان دادم، قوچ اسوندم (استاندم)، دمبولی- دیمبو، دمبولی- دیمبو. قوچ دادم، عروس اسوندم، دمبولی- دیمبو، دمبولی- دیمبو... عروس دادم دنبک استوندم، دمبولی- دیمبو، دمبولی- دیمبو». پیرزن سر نماز بود، نفرینش کرد. باد تندی آمد، دنبک از دست گنجشک افتاد زمین و شکست.













آشنایی با انواع شیرین کننده ها؛ ویژگی ها، کاربردها و نکات ایمنی
فانکشنال فیتنس: تحولی بزرگ در تناسب اندام و عملکرد بدن
طرز تهیه ۶ مدل شیرمال خوشمزه برای صبحانه و تغذیه مدرسه
لاله تابستان (جینجر)؛ گل خاص فصل گرما و راهنمای کامل پرورش آن
طرز تهیه ۶ مدل سیب زمینی خوشمزه با طعم های متفاوت و جذاب
کاشت ریحان در خانه؛ از گلدان کوچک تا باغچه ای پربرگ
طرز تهیه پیتزا لقمه ای با خمیر نرم و پنیر کش دار
فهرست شهرهای استان آذربایجان غربی با جمعیت
جوجه کباب با سس بادام زمینی؛ کبابی آبدار با سسی خوش طعم و متفاوت
دیدگاه ها