گفتگوی خیالی تبر و درخت کهنسال

انشا درباره گفتگوی خیالی تبر و درخت

انشا با موضوع گفتگوی خیالی تبر و درخت به صورت ادبی و توصیفی برای دانش آموزان آماده شده تا با نحوه نگارش و مهارت نوشتاری آشنا شوند. با دلگرم همراه باشید.

موضوع انشا گفتگوی تبر و درخت

درخت کهنسال در انتهای جنگل زندگی خود را سپری می کرد. او از درختان دیگر پیرتر بود. هر روز صبح با آواز پرندگان از خواب بیدار می شد و با رسیدن ماه به خواب می رفت. او از زمانی که جنگل تنها ۱۰ درخت داشت، در آنجا زندگی می کرد.

اکنون محل اقامت او به بزرگ ترین جنگل شهر تبدیل شده بود. درخت پیر هیچ گاه فکر نمی کرد که قرار است سرنوشت عجیب و دردناکی داشته باشد. او در خیالش به این فکر می کرد که روزی باستان شناسان از راه می رسند و او را قدیمی ترین درخت کل شهر معرفی می کنند.

پس از آن، درخت را به موزه می برند تا همه او را تماشا کنند. اما این تنها یک خیال بود که هیچ زمانی به واقعیت تبدیل نشد.

روزی گروهی از افراد که لباس هایی شبیه به هم پوشیده بودند، وارد جنگل شدند. درخت به دلیل قامت بلند خود می توانست آن ها را ببیند. افراد تبرهایی تیز به دست داشتند. به نظر می رسید که آن ها آمده اند تا مانند چند سال پیش، درختان کهنسال را برای تولید کاغذ و مداد و لوازم دیگر قطع کنند. تبرها خنده های شیطانی بر لب داشتند. یکی از افراد تبر خود را بالا برد تا آن را به تنه درخت بزند و او را قطع کند.

درخت فرتوت با تعجب به تبر گفت: من چه هیزم تری به تو فروخته ام که می خواهی مرا از جای بکنی؟ تبر با غرور گفت: این کار من است. من شکارچی درختانم. برایم فرقی نمی کند که تو درخت خوبی هستی یا نه. من وظیفه دارم که تو را قطع کنم و این کار را به درستی انجام می دهم .

درخت نمی دانست چه کند. تبر مصمم و آماده بود. این چندمین درختی بود که او قصد نابودیش را داشت. فکری به ذهن درخت رسید و به تبر گفت: من پیشنهادی برای تو دارم. قصد تو این است که مرا قطع کنی. می توانی کمی از تنه مرا باقی بذاری تا از آن درختی جدید رشد کند.

همچنین بخوانید:

انشای ادبی گفتگوی خیالی قابلمه و بشقاب برای دانش آموزان

مناظره جذاب بین قابلمه و بشقاب بر سر قدرت و زیبایی در آشپزخانه

مرا از ریشه نکن. تبر در فکر فرو رفت. برای او فرقی نمی کرد که شاخه ها را ببرد یا کل تنه را. او فقط می خواست کاری انجام بدهد و آسیبی به یک درخت برساند. تبر نیمی از تنه درخت را باقی گذاشت و بقیه آن را قطع کرد. درخت فرتوت حالا، تنها تنه ای بریده داشت و در انتظار رشد کردن روزها را می شمارد.