alexametrics
دلگرم
امروز: شنبه, ۱۶ اسفند ۱۳۹۹ برابر با ۲۲ رجب ۱۴۴۲ قمری و ۰۶ مارس ۲۰۲۱ میلادی
10 انشا در مورد امام محمد باقر (ع) مناسب پایه های سوم تا هشتم
0
زمان مطالعه: 19 دقیقه
حضرت امام محمد باقر (ع) در روز اول رجب یا به روایتی سوم صفر سال ۵۷ هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشود و هفتم ذی‎الحجه سال ۱۱۴ هجری قمری، در سن ۵۷ سالگی در این شهر مسموم شد و به شهادت رسید.

انشا در مورد امام محمد باقر (ع)

امام محمد باقر (ع) پنجمین آفتابى است که بر افق امامت، جاودانه درخشید.زندگیش سراسر دانش و ارزش بود، از این رو باقر العلوم نامیده شد.
خصلت آفتاب است که همواره گام بر فرق ظلمت می‏نهد و در لحظه‏ هاى تاریک، بر افق زمان می ‏روید تا ارزشهاى مهجور و نهان شده در سیاهى جهل و جور را، دوباره جان بخشد و آشکار سازد.

او نیز در عصر حاکمیت جور اندیشه‏ هاى دینى امت اسلام، تولد یافت تا پیام آور معرفت و احیاگر اسلام ناب محمدى (ص) باشد
.حضرت ابو جعفر، باقر العلوم، در شهر مدینه تولد یافت.و بر اساس نظریه بیشتر مورخان و کتابهاى روایى، تولد آن گرامى در سال ۵۷ هجرى بوده است. (۱) این نقل، با روایاتى که نشان مى‏دهد امام باقر (ع) به هنگام شهادت جد خویش حسین بن على (ع) در سرزمین طف حضور داشته و سه سال از عمرش مى‏گذشته است هماهنگى دارد.

در روز و ماه ولادت آن حضرت نیز نقلهاى مختلفى یاد شده است:
سوم صفر ۵۷ هجری
پنجم صفر ۵۷ هجرى
جمعه اول رجب ۵۷ هجرى
دوشنبه یا سه شنبه اول رجب ۵۷ هجرى

بیشتر محققان با ترجیح نظریه نخست، یعنى سوم صفر آن را پذیرفته‏اند.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

انشا درمورد امام محمد باقر برای دبستان

امام باقر (ع) دارای خصال ستوده و مؤدب به آداب اسلامی بود. سیرت و صورتش ستوده بود. پیوسته لباس تمیز و نو می پوشید و در کمال وقار و شکوه حرکت می نمود.
ابو جعفر امام محمد باقر(ع) پنجمین آفتابی است که بر افق امامت، جاودانه درخشید زندگیش سراسر دانش و ارزش بود، از این رو باقر العلوم نامیده شد: یعنی شکافنده دشواریهای دانش و گشاینده پیچیدگیهای معرفت.
ولادت: حضرت ابوجعفر، باقر العلوم در شهر مدینه تولد یافت.
تبار والای امام باقر(ع): امام محمد باقر(ع) از جانب پدر و نیز مادر به شجره پاکیزه نبوت منتهی می گردد. او نخستین مولودی است ه در خاندان علویان از التقای دو بحر امامت تولد یافت پدر: علی بن الحسین زین العابدین (ع)مادر: ام عبدالله ، فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع)
نام و کنیه: نام آن حضرت محمد است این نامی است که رسول خدا(ص) از دیر زمان برای وی برگزیده بود.

القاب: برای امام باقر(ع) این القاب یاد شده است. ۱-باقر۲-شاکر۳-هادی۴-امین۵-شبیه (به جهت شباهت آن حضرت به رسول خدا)
همسران : در منابع تاریخی ، برای امام باقر (ع) دو همسر و دو (ام ولد)) نام برده اند همراه عبارتند از : ۱- ام مروه ۲- ام حکیم
فرزندان: برای امام باقر (ع) هفت فرزند یاد کرده اند پنج پسر و دو دختر
۱-جعفربن محمد الصادق(ع) ۲-عبدالله بن محمد۳-ابراهیم بن محمد از ام حکیم ۴- عبیدالله بن محمد از ام حکیم۵-علی بن محمد ۶-زینب بن محمد ۷-ام سلمه
جایگاه دینی و علمی: جایگاه دینی و علمی امام باقر(ع) اصولا از محوری ترین مباحث زندیگ ان حضرت می باشد، امام باقر از امامانی است که شرایط و مقتضیات زمان و نیازهای جامعه اسلامی به وی مجال داد تا در جایگاه تبیین معارف دینی و تفسیر کلام و تشریع سنت پیامبر(ص) درخشش تمام بیابد.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

انشا از خلاصه زندگی امام محمد باقر

امام محمد باقر (ع) از جانب پدر و نیز مادر، به شجره پاکیزه نبوت منتهى مى‏گردد.

او نخستین مولودى است که در خاندان علویان از التقاى دو بحر امامت (نسل حسن بن على و حسین بن على علیهما السلام) تولد یافت

پدر: على بن الحسین، زین العابدین (ع).مادر: ام عبد الله، فاطمه، دختر امام حسن مجتبى (ع)

مادر گرامى امام باقر (ع) نخستین علویه‏اى است که افتخار یافت فرزندى علوى به دنیا آورد براى وى کنیه‏هایى چون ام الحسن و ام عبده آورده‏اند، اما مشهورترین آنها، همان ام عبد الله است.

در پاکى و صداقت، چنان نمونه بود که صدیقه‏اش لقب دادند.

امام باقر (ع) مادر بزرگوار خویش را چنین توصیف کرده است:

روزى مادرم کنار دیوارى نشسته بود، ناگهان دیوار ریزش کرد و در معرض ویرانى قرار گرفت، مادرم دست بر سینه دیوار نهاد و گفت، به حق مصطفى (ص) سوگند، اجازه فرو ریختن ندارى.دیوار بر جاى ماند تا مادرم از آن جا دور شد.سپس دیوار فرو ریخت.

نام آن حضرت محمد است.این نامى است که رسول خدا (ص) از دیر زمان براى وى برگزیده بود.

جابر بن عبد الله انصارى یار دیرین پیامبر (ص) افتخار دارد که سلام رسول خدا را به امام باقر (ع) ابلاغ کرده است.از بیان او که به تفصیل خواهد آمد استفاده مى‏شود که نامگذارى امام باقر (ع) به وسیله پیامبر اکرم (ص) صورت گرفته است.کنیه آن گرامى ابو جعفر است و جز این کنیه‏اى براى وى نقل نکرده‏اند.
القاب امام محمد باقر

براى امام باقر (ع) این القاب یاد شده است:

ـ باقر.

این لقب مشهورترین القاب آن حضرت بشمار مى‏آید و بیشتر منابع بدان تصریح کرده‏اند.
در بیان فلسفه تعیین این لقب براى وى، آمده است:
شکافنده معضلات علم و گشاینده پیچیدگی هاى دانش بود وبه دلیل گستردگى معارف و اطلاعاتى که در اختیار داشت، باقر نامیده شد.

از طرفی نتیجه سجده‏هاى بسیار، پیشانیش فراخ گشته بود واحکام را از متن قوانین کلى، استنباط و استخراج می ‏کرد.

شاکر
هادى

امین شبیه، به جهت شباهت آن حضرت به رسول خدا (ص)
همسران امام محمد باقر
در منابع تاریخى، براى امام باقر (ع) دو همسر و دو «ام ولد» نام برده‏ اند.
همسران عبارتند از:
ام فروة دختر قاسم بن محمد بن ابى بکر.
او هر چند از نسل ابو بکر بود، اما همانند پدرش قاسم بن محمد حق امامان را مى شناخت و اهل ولایت معصومین (ع) بود، چنان که در روایتى از امام رضا (ع) آمده است که روزى نام قاسم بن محمد نزد آن حضرت برده شد، امام فرمود: او به ولایت و امامت اعتقاد داشت.
ـ ام حکیم دختر اسید بن مغیره ثقفى.

فرزندان امام محمد باقر
براى امام باقر (ع) هفت فرزند یاد کرده‏اند، پنج پسر و دو دختر.
جعفر بن محمد الصادق (ع).
وى مشهورترین، ارجمندترین و با فضیلت ترین فرزند امام باقر (ع) است که از ام فروة زاده شد و نسل امامت از طریق او استمرار یافت.
عبد الله بن محمد.او یگانه برادر امام صادق (ع) بشمار می ‏آید که هم از ناحیه پدر و هم از ناحیه مادر با آن حضرت متحد است.مورخان وى را صاحب فضل و صلاح دانسته‏اند و متذکر شده‏اند که فردى از بنى امیه به او سم خورانید و او را به شهادت رساند.

ابراهیم بن محمد، از ام حکیم.
عبید الله بن محمد، از ام حکیم.
ـ على بن محمد.

زینب بنت محمد، این دو (یعنى زینب و على) از یک مادرند که ام ولد بوده است.
ام سلمه، مادر وى را نیز ام ولد دانسته‏ اند.
برخى از منابع، تنها شش فرزند براى امام باقر (ع) نام برده‏ اند و بر این باورند که امام باقر فرزندى به نام عبید الله نداشته است.
گروهى دیگر گفته اند: امام باقر (ع) دو دختر نداشته است، بلکه زینب و ام سلمه در حقیقت دو نام براى یک دختر است.
شهادت آن حضرت
سرانجام در هفتم ذیحجه سال ۱۱۴ هجری در سن ۵۷ سالگی در مدینه با توطئه هشام مسموم شد و چشم از جهان فروبست. پیکر مقدسش را در قبرستان بقیع – کنار پدر بزرگوارش – به خاک سپردند.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

داستان امام محمد باقر به زبان کودکانه

شناخت و معرفت چهارده معصوم امری واجب و ضروری است و هیچ عذر و بهانه ای در ترک این امر پذیرفته نیست و هرکس که بدون معرفت و شناخت امام از دنیا برود مرگ او همانند مرگ زمان جاهلیت و مرگ گمراهان و کافران و منافقان می باشد هدف از گردآوری این مجموعه داستان هایی که در این کتاب آمده است و به سری این کتاب ها خواهد آمد این است که تا ملودی هرچند ناچیز نسبت به مقام والا و عظیم اهل بیت آشنا شویم و دیگران را نیز آشنا کنیم و فریاد بر آوریم که این مسلمانان ای شیعیان! امام خود را بشناسید و بیش از این در ظلمت بی معرفتی نسبت به مقامات اهل بیت (ع) نمایند.
از این چاه تاریک و ظلمانی بیرون بیاید.

و با خورشید و نور آشنا شوید حقایق را ببینید و درک کنید خداوند متعال اهل بیت (ع) را به یار عزیز و گرامی خلق کرده است و آنها را بر تمام مخلوقات جهان هستی برتری داده است و هیچ مخلوقی بهتر است آنها وجود ندارد و آنها با معرفت ترین و با محبت ترین و مطیع ترین مخلوقات نسبت به خداوند متعال هستند. اهل بیت (ع) به لطف خدا دارای هر نوع علم و قدرتی هستند

و لی چون بنده و مطیع محض خداوند متعال می باشد بدون خواست خدا هیچ کاری نمی کنند و بنابر حکمتی که خداوند متعال به آنان عنایت فرموده است عمل می کنند همان طور که ذکر شد قدرت آن ها به قدری است که می توانند جهان و جهانیان را خلق و نابود کنند چه برسد به پیروزی بر دشمنان و معالجه ی امراض خود با دیگران و چون بنده ی محض خدا هستند از قدرت خود فقط در موردی که مصلحت باشد و خدا بخواهد استفاده می کنند.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

انشا زندگینامه امام محمد باقر مناسب کلاس پنجم

امام باقر(ع) از یک سو بزرگ خاندان علومان بود. از سوی دیگر شیعه هر چند در تنگنای شرایط سیاسی و دوران تقیه به سر می برد. اما جمعیت متشکل و نیروی عقیدتی آنان برای هیچ یک از حکومتهای قابل چشم پوشی نبود و خود قدرتی اجتماعی به شمار می آمد. و منصب امامت باقر العلوم را در مرکز رهبریت این نیروها قرار می داد. سومین پایگاه مهم اجتماعی امام باقر(ع) شاگردانش و رشد یافتگان مکتب او بودند این سه عامل مهم، پایگاه اجتماعی نیرومند و انکارناپذیری برای امام باقر(ع) پدید آورده بود

امامت باقر العلوم(ع): پس از وفات امام سجاد(ع) در سال ۹۵ هجری فرزند برومند آن حضرت محمد بن علی بن الحسین (ع) به امامت نایل گشت.
از جمله مهمترین اهداف بررسی تاریخ زندگی امامان (ع) نمایاندن دلایل راستین امامت آنان است.
تصریح باقر العلوم (ع) به امامت خویش
شاید گمان رود که ثبات امامان با استفاده به نظر و تایید خود آنان امری غیرقابل قبول است و تعبیر دیگر، شهادت فرد به نفع خود، نپذیرفته نیست و ثمری بر آن مترتب نمی باشد.

امام باقر (ع) به زراره فرمود ما دوازده امام هستیم که از جمله ما حسن بن علی و حسین علی است و پس از ایشان امامان از نسل حسین (ع) می باشند.
امام باقر(ع) در بیانی دیگر فرمود: ماییم و الیان امر خدا و فزانه داران علم او و وارثان وحی و حاملان کتاب الهی، اطاعت ما بر مردم واجب و محبت ما ایمان و دشمن ما کفر است ، دوستان ما در بهشت و دشمنان ما در آتشند.
آن حضرت می فرمودند: در لیله القدر بر ما مفخی نیست زیرا ملائکه در آن شب اطراف ما در چرخشند.

انتخاب الهی، دارای ملاک
در بسیاری از ایات قرآن مشیت و خواست خدا مطرح شده است، مثلا در آیه ای آمده است
ان الله یفعل ما یشاء
خداوند می فرماید: نرفع درجات من نشاء ان ربک حکیم علیم

کمالها و کرامتها ، نشانه ای دیگر
هرچند ملاکهای مهم شایستگی امام را باید در شخصیت، علمی فکری و منش عملی وی جستجو کرد و امام در همه این زمینه ها سرآمد همگان می باشد. یکی از سخنان امام باقر(ع) در برابرهشام بن عبدالملک همین بود که:
ما کمال و تمام آن چه را که خداوند بر پیامبرش نازل کرده است به ارث برده ایم و زمین از انسانها ی کاملی که وارث کمالهای یادشده اند مالی نخواهد بود و این کمال را درغیره نمی توان یافت
نظارت بر رفتار پنهانی پیروان
ابوبصیر گوید: زنی نزد من قرآن را فرا می گرفت، روزی در لابه لای درس سخنی آمیخته با شوخی و مزاح گفتم. ان جمله پایان یافت و من به حضور امام باقر (ع) رسیدم امام به من فرمود: ای ابوبصیر به آن زن چه گفتی: من شرمگین شدم امام فرمود: دیگر تکرار نشود.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

متن در مورد ولادت امام محمد باقر

برای ترسیم سیمای علمی و نقش بارز امام باقر(ع) در حوزه معرفیتی اسلام از سرزمینه می توان بهره جست:
الف-آن چه اندیشمندان فقیهان و صاحبنظران علوم اسلامی طی قرون متمادی درباره آن حضرت گفته اند.

ب-شما شاگردان و تربیت یافتگان مکتب ان امام، ونیز وجود چهره های درخشان علمی و معنوی در میان ایشان

ج-شیوه زندگی و درسهای علمی و نیز آثار علمی بر جای مانده از ان پیشوای الهی از جمله شخصیتهای مورد استناد و اتکا در منابع حدیثی ابوجعفر محمد بن علی الباقر است. او از خاندان نبوت بود و میان موقعیت والای دینی و جایگاه رفیع اجتماعی جمع کرده و در زمینه رخدادها و مسایل مستحدثه و نیز موضوعات خطیر و مهم صاحب نظر بود، در راستای بندگی و عبادت خدا اشکها ریخت و از سراء و درگیریهای لفظی و برتری جویانه با زمی داشت.

حکم بن عیینه با این که فردی مسن و جلیل القدر بود وقتی در مقابل باقر العلوم قرار می گرفت. مانند کودکی می نمود که در برابر معلم زانوزده ، در حال فراگیری دانش باشد.

شاگردان و تربیت یافتگان مکتب باقر العلوم(ع)

خاندان رسالت و اهل بیت رسول الله از ان جاا که به گواهی قطعی و انکار ناپذیر اسلام (ص) عدل و همپا و هماوای قرآنند با حقیقت، محتوا و پیام قرآنی همگونی و سنخیت دارند.
حدیث ثقلین از جمله احادیث مهم مورد پذیرش اهل سنت و امامیه است.

در این حدیث رسول خدا، ثمره تلاش های طاقت فرسا خود در مسیر آنایی رسالت و هدایت خلق را ، در دو یادگار گرانبها که پس از خود بر جا گذاشته خلاصه کرده و گفته است: من دو شی گرانبها د رمیان شما باقی می گذارم : قرآن واهل بیتم را، این دو هرگز از یکدیگر جدا نشوند تا در قیامت بر حوض کوثر، بر من وارد شوند.

اگر خداوند قرآن را بدور از کمترین ضعف و کاستی و کمی و نادرستی فرو فرستاده اهل بیت را نیز از هر انصراف و گناه پاک گردانیده و مصونیت بخشیده است.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

انشا و مقاله درباره امام محمد باقر برای کلاس هشتم

نام مبارک امام پنجم محمد بود. لقب آن حضرت «باقر» یا «باقرالعلوم» است. بدین جهت که دریای دانش را شکافت و اسرار علوم را آشکار ساخت. القاب دیگری مانند «شاکر» و «صابر» و «هادی» نیز برای آن حضرت ذکر کرده‌اند که هریک باز گوینده صفتی از آن امام بزرگوار بوده است.

کنیه امام «ابوجعفر» بود. مادرش فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع) است. بنابراین نسبت آن حضرت از طرف مادر به سبط اکبر حضرت امام حسن (ع) و از سوی پدر به امام حسین (ع) می رسید. پدرش حضرت سیدالساجدین امام زین العابدین، علی بن الحسین (ع) است.

تولد حضرت باقر (ع) در روز جمعه سوم ماه صفر سال 57هجری در مدینه اتفاق افتاد. در واقعه جانگداز کربلا همراه پدر و در کنار جدش حضرت سید الشهدا کودکی بود که به چهارمین بهار زندگی‌اش نزدیک می شد.

دوران امامت امام محمد باقر (ع) از سال 95 هجری قمری سال درگذشت امام زین العابدین (ع)، آغاز شد و تا سال 114هجری قمری ادامه داشت.

در دوره امامت امام محمد باقر (ع) و فرزندش امام جعفر صادق (ع) مسائلی مانند انقراض امویان و بر سر کار آمدن عباسیان و پیدا شدن مشاجرات سیاسی و ظهور سرداران و مدعیانی مانند ابوسلمه خلال و ابومسلم خراسانی و دیگران مطرح شد.

امام محمد باقر (ع) و پس از وی امام جعفر صادق (ع) از موقعیت مساعد روزگار سیاسی، برای نشر تعلیمات اصیل اسلامی و معارف حق بهره جستند و دانشگاه تشیع و علوم اسلامی را پایه ریزی نمودند.

این امامان بزرگوار و بعد شاگردانشان وارثان و نگهبانان حقیقی تعلیمات پیامبر (ص) و ناموس و قانون عدالت بودند. می بایست به تربیت شاگردانی عالم و عامل و یارانی شایسته و فداکار دست می‌زدند و فقه آل محمد (ص) را جمع و تدوین و تدریس می‌کردند. به همین جهت محضر امام باقر (ع) مرکز علما و دانشمندان و راویان حدیث و خطیبان و شاعران بنام بود.

امام باقر (ع) دارای خصال ستوده و مؤدب به آداب اسلامی بود. سیرت و صورتش ستوده بود. پیوسته لباس تمیز و نو می پوشید و در کمال وقار و شکوه حرکت می نمود.

از آن حضرت می پرسیدند: جدت لباس کهنه و کم ارزش می پوشید، تو چرا لباس فاخر بر تن می‌کنی؟ پاسخ می داد: مقتضای تقوای جدم و فرمانداری آن روز که محرومان و فقرا و تهیدستان زیاد بودند، چنان بود. من اگر آن لباس بپوشم در این انقلاب افکار، نمی توانم تعظیم شعائر دین کنم.

امام پنجم می‌خواست سنت‌های جدش رسول الله (ص) را عملا در بین مردم زنده کند و مکارم اخلاقی را به مردم تعلیم دهد. در روزهای گرم برای رسیدگی به مزارع و نخلستان‌ها بیرون می رفت و با کارگران و کشاورزان بیل می زد. ْنچه از محصول کشاورزی که با عرق جبین و کد یمین به دست می آورد، در راه خدا انفاق می‌کرد.

حضرت امام محمد باقر ( ع ) 19 سال و 10 ماه پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام زین العابدین (ع) زندگی کرد و در تمام این مدت به انجام دادن وظایف خطیر امامت، نشر و تبلیغ فرهنگ اسلامی، تعلیم شاگردان، رهبری اصحاب و مردم، اجرا کردن سنت‌های جد بزرگوارش در میان خلق، متوجه کردن دستگاه غاصب حکومت به خط صحیح رهبری و راه نمودن به مردم در جهت شناخت رهبر واقعی و امام معصوم پرداخت.

سرانجام در هفتم ذی‌الحجه سال 114 هجری قمری در سن 57 سالگی در مدینه با توطئه هشام مسموم شد و چشم از جهان فروبست . پیکر مقدسشان را در قبرستان بقیع کنار پدر بزرگوارش به خاک سپردند.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

انشا امام محمد باقر مناسب پایه های دبستان

حضرت امام محمدباقر (ع) پنجمین امام شیعیان جهان در روز جمعه (یا دوشنبه یا سه شنبه) اول (غره) ماه رجب یا به روایتی سوم ماه صفر سال ۵۷ هجری قمری در مدینه منوره چشم به جهان گشود.

پدر ارجمندش حضرت امام سجاد (ع) پسر امام حسین (ع) و مادر گرامیش ام عبدالله، فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع) است و بنابراین امام محمدباقر (ع) اولین امامی است که از نسل هر دو فرزندان امام علی (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) یعنی امام حسن (ع) و امام حسین (ع) می‌باشد.

حضرت امام سجاد (ع) پس از تولد فرزند بزرگوارش، او را در آغوش گرفت و نوازش کرد و بر گوش راست او اذان و بر گوش چپش اقامه خواند و این مولود مبارک را «محمد» نام نهاد.

حضرت امام جعفر صادق (ع) در مورد مادر گرامی پیشوای پنجم شیعیان می‌فرماید: «آن بانو (فاطمه دختر امام حسن مجتبی (ع)) صدیقه‌ای بود که همانند او در میان فرزندان امام حسن علیه السلام دیده نشده است.»

از قول حضرت امام باقر (ع) هم واقعه‌ای شگفت انگیز در مورد آن بانوی ارجمند بیان شده که بیانگر مقام والای ایشان است. امام باقر (ع) می‌فرماید: «مادرم نزدیک دیواری نشسته بود که ناگهان دیوار شکافته شد و ما صدای هولناک فرو ریختن دیوار را شنیدیم. در این حال، مادرم دست خود را بلند کرد و به سوی دیوار گرفت و گفت: نه، به حق مصطفی صلی الله علیه و آله سوگند یاد می‌کنم که خداوند اجازه سقوط به تو نداده است. پس دیوار در هوا معلق ماند تا مادرم از آن بگذشت. پس از آن، پدرم امام سجاد علیه السلام، یک صد دینار از برای مادرم صدقه داد.»

کنیه امام باقر (ع) «ابوجعفر» و معروف‌ترین لقب ایشان «باقر العلوم» به معنای شکافنده علوم است، زیرا آن حضرت (ع)، شکافنده معضلات فکری و حل کننده مسائل و پیچیدگی‌های علوم، و در گستردگی دانش و معارف، سرآمد و شخصیت منحصر به فرد عصر خویش بود.

شاکر، هادی، امین، صابر، ذاکر، جامع و حاضر از دیگر القاب آن حضرت (ع) است که هر یک بر وجه خاصی از کمالات و فضایل آن حضرت (ع) دلالت دارد.

انشا درمورد امام محمد باقر برای کلاس سوم تا هشتم

انشا امام محمد باقر

حضرت امام محمدباقر (ع) همزمان با واقعه جانگداز عاشورا در سال ۶۱ هجری، در سن ۴ سالگی بود که به همراه پدر و در کنار جد عزیزش حضرت سیدالشهداء (ع) در کربلا حضور داشت.

آن حضرت (ع) در زمان شهادت پدر بزرگوارشان امام سجاد (ع) در سال ۹۴ هجری قمری، ۳۶ سال سن داشت که امامت شیعیان را عهده دار شد.

مدت امامت پنجمین پیشوای شیعیان جهان تا زمان شهادت ایشان، ۱۹ سال و دو ماه بود.

علم و دانش امام محمد باقر (ع) همانند دیگر ائمه اطهار (ع)، از سرچشمه وحی نشأت می‌گرفت و هیچ کس در آن زمان به پایه علمی ایشان نمی‌رسید.

آوازه منزلت علمی امام (ع) به حدی بود که همه تاریخ نویسان، اعم از مسلمان و غیر مسلمان، در توصیف کمالات ایشان بدون استثنا به مقام علمی آن حضرت (ع) اشاره نموده اند.

حضرت امام محمد باقر (ع) همانند اجداد پاکش عابدترین فرد روزگار خود محسوب می‌شد و در عبادت، الگوی راستین عابدان بود. اما علیرغم کثرت عبادت هرگز به گوشه نشینی و دوری از فعالیت‌های اجتماعی روی نیاورد، گر چه به قول امام صادق (ع)؛ «آن قدر شب‌ها نماز می‌خواندند که در نتیجه ایستادن در حال نماز، پا‌های ایشان ورم می‌کرد.» و به گفته ابن صباغ؛ «تمام عمر امام علیه السلام در راه طاعت خدا بود.»

آن امام همام (ع) با این همه، خود را در عبادت خدا قاصر می‌دید و می‌فرمود: «چه کسی می‌تواند، چون علی علیه السلام خدا را عبادت کند؟»

حضرت امام محمد باقر (ع) سرانجام در سال ۱۱۴ هجری قمری و در سن ۵۷ سالگی با توطئه مرموز و مخفیانه هشام بن عبدالملک دهمین خلیفۀ اموی در شهر مدینه مسموم شد و به شهادت رسید و پیکر پاکش در قبرستان بقیع به خاک سپرده شد.

مرقد نورانی شریف آن حضرت (ع)، در کنار مرقد جد بزرگوارشان امام حسن مجتبی (ع)، پدر ارجمندشان امام سجاد (ع) و فرزند عزیزشان امام جعفر صادق (ع) قرار دارد و زیارتگاه و ملجأ شیعیان، عاشقان و ارادتمندان است.



این مطلب چقدر مفید بود ؟
 
دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید
hits