اگه دنبال دکلمه زیبا برای میلاد پیامبر (ص) هستی به ما سر بزن !

دکلمه میلاد پیامبر (ص)

ضمن عرض تبریک به مناسبت فرا رسیدن میلاد پیامبر (ص)، در این مقاله از مجله دلگرم مجموعه ای از دکلمه میلاد پیامبر (ص) را آورده ایم. با ما همراه باشید.

دکلمه ولادت پیامبر (ص)

از این مولود فرُّخ پی هزارو چارصد سال است
زمین دور خودش می‌گردد و بسیار خوشحال است

فقط این جمله در تایید میلاد نبی کافی ست
که شیطان از نزولش تا همیشه ناخوش احوال است

زمین و آسمان مکه طوری نور بارانند
که دیدار دوتاشان هم تماشا هست هم فال است

پریشان کرده ایران رابه وقت آمدن این طفل
که خاموشی و خشکیدن دراین اجلال، اقبال است

محمد یا امین یا مصطفی یا احمد و محمود
من اَر گنگم جهان هم در بیان او کر و لال است

به پایش ریختند از نور‌ها آن قدر از بالا
که سینه ریز خورشید این وسط ناچیز مثقال است

نگهبان دارد اسمش از پس و از پیش حتی او
برایش حضرت از پیش است و صَلّوا هم به دنبال است

جهان را می‌زند برهم چنین اسمی که پایانش
به علم جَفْر، دست میم روی شانه‌ی دال است

به رخ در جاذبه لب دارد و در دافعه لَن را
که پایین لبش نقطه ست و بالای لبش خال است

اگرچه نیستم مثل قَرَن گرم اویس،
اما دلم از عشق تو مثل فلسطین است اشغال است

اگر امروز آغاز است بر دین خدا با تو
غدیر خم ولیکن روز اتمام است و اکمال است

تَرَک برداشت ایوان مدائن پیش تو یعنی
که ایوان نجف بر مشکلات شیعه حلّال است

هم اکنون مستم و این شعر تا روز جزا مست است
ملاک سنجش افراد، قطعا سنجش حال است

به پایان آمد این ابیات، اما خوب می‌دانم
هنوز این شعر در وصف محمد میوه‌ی کال است

دکلمه تولد پیامبر (ص)

بر دل عاشقان امروزم نقش بست چرا که مهر پروردگار را درنقش نام تو سرود…
و امروز از حمدی که صورتگه عشق است ح را برگزید تا در نام تو حک کند…
و خدای بار دیگر مستی عشق را به جهان اموخت که درنام تو م را سومین گزید و در پایان دودمان انسان را به معراج سپرد تا که دال بر پایان نامت نشست….
پس محمد را نقش بست تا بگوید تو مهر حمد مستی عشق جاودان الهی و ابروی دودمان انسان هستی….
حضورت یعنی روشنی چشم جهان… قدم ،قدم… دستم را بگیر…. میدانی که جز عشق تو هیچ ندارم.
روز ولادت پیامبر اکرم (ص) مبارک

دکلمه میلاد رسول اکرم (ص)

زمین گهواره کابوس‌های تلخ انسان بود
زمان چون کودکی در کوچه های خواب حیران بود

خدا در ازدحام ناخدایان جهالت گم
جهان در اضطراب و ترس در آغوش هذیان بود

صدا در کوچه‌های گیج می‌پیچید بی‌حاصل
سکوتی هرزه سرگردان صحرا و بیابان بود

نمی‌رویید در چشمی به جز تردید و وهم و شک
یقین تنها سرابی در شکارستان شیطان بود

شبی رؤیای دور آسمان در هیأت مردی
به رغم فتنه‌های پیش رو در خاک مهمان بود

جهان با نامش از رنگ و صدا سیراب شد آخر
«محمد» واپسین پیغمبر خورشید و باران بود

دکلمه درباره میلاد پیامبر (ص)

دل است دیگر…
گاهی هوس می‌ کند!!!

هوسِ شب‌ های مدینه النبی…
هوسِ نگاه‌ های اشک‌ آلود به گنبد خضرا…
هوسِ دردودل با رسولِ مهربانی…
هوسِ نشستن در حیاط چتری…
هوسِ خنکای سنگ‌ های مرمر آن مسجد حتی…
هوسِ ایستادن پشت درب‌ های بقیع و اشک ریختن و اشک ریختن و اشک ریختن…
هوسِ سعیِ بین مسجدالنبی و بقیع…
هوسِ…
دل است دیگر…
گاهی می‌ گیرد!!!
از بی‌ مهری‌ها به رسولِ مهر و عاطفه…
از جنایت و خشونت و نامهربانی به اسمِ پیامبرِ مهربانی‌ ها..
از تفرقه‌ی امت پیامبرِ حافظِ وحدت…
از بی‌اخلاقی‌ها نسبت به آن خلق عظیم…
دل است دیگر…
خیلی چیزها از خدا می‌ خواهد!!!
ولی همه‌ اش شاید خلاصه بشود در:
عشق محمد و آل محمد در دنیا و دستگیری‌ شان در آخرت

روز ولادت پیامبر گرامی اسلام مبارک

شعر میلاد پیامبر (ص)

تو آمدی و زمین در هوای تو افتاد
و عرش در هوس خنده‌های تو افتاد

برای درک تنفس در این جهان سیاه
هوای تازه‌ای از ابتدای تو افتاد

جهان شرک به خود آمد از بزرگی تو
به گوش کعبه و بت‌ها صدای تو افتاد

شکست طاق بلندی که عرش کسری بود
همین که روی زمین رد پای تو افتاد

پس از نگاه سیاه و سفید اربابان
نژاد عشق بشر در لوای تو افتاد

زمان شکست زمانی که آمدی احمد
تویی که یک شبه دنیا به پای تو افتاد

تو احمدی و به نور جمال تو صلوات
به هر یک از برکات و کمال تو صلوات

به احترام محمد زمین تبسم کرد
تو آمدی و جهان دست و پای خود گم کرد

ترک نشست به چشمان آبی ساوه
همین که چشم تو بر آسمان ترنم کرد

فروخت گوشه جنت به شوق خال لبت
که آدمی به هوایت هوای گندم کرد

هنوز دخترکان زنده زنده می‌مردند
خدا به خلق تو بر خلق خود ترحم کرد

تو آمدی، به زمین احترام برگردد
تو رحمتی که خدایت نصیب مردم کرد

خدا به خلق رسول گرامی خاتم
گذاشت سنگ تمام و سپس تبسم کرد

تو احمدی و به نور جمال تو صلوات
به هر یک از برکات و کمال تو صلوات  

تو احمدی که خدا را به عرش فهمیدی
شبی که غیر خودت تا خدا نمی‌دیدی

کنار چشم تمام فرشته‌های خدا
فراتر از پر جبریل عشق بالیدی

تو در ضیافت عرشی لیلةالاسری
به طاق عرش خدا عکسی از علی دیدی

صدای مرتضوی علی‌ست آن بالا
که از زبان خدا عاشقانه بشنیدی

تو در کنار علی و فروغ شمشیرش
بساط کفر زمان را ز خاک بر چیدی

برای خلق بهشت این بهانه کافی بود
به لحظه‌ای که به زهرای خویش خندیدی

بیا و کفر مجسم ز کعبه بیرون کن
تویی که پایه‌گذار جدید توحیدی

تو احمدی و به نور جمال تو صلوات
به هر یک از برکات و کمال تو صلوات

دکلمه ولادت حضرت محمد (ص)

مانده‌ اند عالمیان و آدمیان کـه کدامین لحظه را لحظه ولادت تـو بشمارند

موجودات هر چـه به گذشته‌ ها می‌ نگرند

هر چـه در خورجین سوابق خویش جست‌وجو می کنند

هر چـه زمین ماضى را می‌ کاوند

هر چـه نگاه در زوایاى حافظه می‌ گردانند

جز تـو هیچ نمی بینند، خجسته باد بر اهل زمین

سالروز تولد پیامبر گرامی اسلام گرامی باد