خاص ترین اشعار عارفانه درباره سلامتی و بیماری

برترین شعرهای دلنشین بزرگان در باب سلامتی و بیماری

دعایم کن که زخم من

و درد تو

هر دو چون آوازی هرگز ناسروده تمام شوند

دعایم کن

خدا صدای تو را می شنود

و من در این سیاهی جز

خدا و صدای تو

کسی را نمی شناسم

اینک

که از مریضی و

رنج رسته ای

دعایم کن تا

با دردهایم صبور باشم

 و هر چه هست از

درد و مریضی را

بپذیرم

که از او درد هم دواست

دعایم کن

تو که از مسیر آلام تن

بازگشته ای

و تو را باز شناخته ایم

تو را از دریا دوباره گرفتیم

تو را از ستیغ کوه ها پایین کشیدیم

برای تو در دشتها جایی نبود

برای تو در صحرا جایی نبود

تو در قلب ما بودی

 و همین کافی بود

***  

تسکین

تو را که دیدم

از بند غم  و مریضی رهیده ای

تسکین یافتم

ای شاد شاد

امروز روز توست

تو بخند

که رنج ها را پایان داده ای

تو زیباترین مخلوق

خداوند هستی

که از دست توفانها

رسته ای

تو بخند ولی در دعاهایت که

مستجاب می شوند

نامی هم از من ببر

نامی هم از ما ببر

ای محبوب خداوند

ما را در لبخندت سهیم کن

خداوند هدیه گرانبهایی به تو بخشیده است. تو سلامت خود را بعد از دوره طولانی مریضی بازیافته ای و این البته شامل هر کسی نمی شود. رحمت یزدان لایزال است. مریض شفا یافته ام عافیتت فرخنده باد.

شعر در وصف سلامتی و مریضی از

حافظ

ز من اکنون طمع صبر و دل و هوش مدار

کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد

باده صافی شد و مرغان چمن مست شدند

موسم عاشقی و کار به بنیاد آمد

بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنوم

شادی آورد گل و باد صبا شاد آمد

شعر سنایی در مورد سلامتی و مریضی

گر جهان دریا شود چون عشق او همراه تست

زحمت کشتی مخواه و یاد کشتیبان مکن

با تو گر جانان حدیث دل کند مردانه باش

جان به شکرانه بده بر خویشتن تاوان مکن

آتش او هر زمان جان دگر بخشد ترا

با چنین آتش حدیث چشمهٔ حیوان مکن

چون شفای دلربا از خستگی و درد تست

خسته را مرهم مساز و درد را درمان مکن

در قبیلهٔ عاشقی آیین و رسم قبله نیست

گر قبولی خواهی اینجا قبله آبادان مکن

نزد تو شاهست مهمان آمده از راه دور

شاه را در کلبه ادبار در زندان مکن

شعر عاشقانه درباره سلامتی و مریضی

شاهدی هست

که تو را دیده است

نور حق بر جبین داری

شاهدی هست

که تو را دیده است

دیگر زردی رخسارت

به گونه شده است

دیگر روی از آینه

دریغ نداری

یکی هم می گوید

الحمدلله

نفست خوب است

به قول خودمانی

کیف تو هم کوک کوک

 یارب این شب

دو صد شب دگر

طولانی کن

تا شادمانیت

باز بینم به تکرار

او بوی لطف تو دارد

یارب این لطف و کرامت

از من ناهشیار

نیز

دریغ مدار

عاقبت تن به عافیت سپرده ای. از مریضی رسته ای. این ثمره مقاومت تو و تلاش روح زیبایی است که به خدا اتکال دارد. بازگشتت مبارک دوست من. سلامتیت بسی میمون و فرخنده.

شعر نو در مورد مریضی عشق

بیا  که مریضم

بپرس

زخمی به دل دارم

از عشق و رنجوری

اینک به شفای

من برخیز

من مریض عشقم

ای عشق

که ندا می آید

از تو

که آهنگت بس خوش

است

من این مریضی را پله

تا پله

در نوردیدم

ولی ندیدم

حالت ابرو

و چشم تو را

بدینسان تب

مریضی

را افزون کرد

از غم رنج

گذشتم

و او

مریضی مرا

شفا داد

نقاهت

یک نام

است

که بر مریض خوشبخت می گذارند

من بهبودی

از

درگاهش

طلب کردم

اینک جهان خوشبخت

به قرینه من می آید

 و من از مرگ  و مریضی برگشته ام

 و این البته

یک پیروزی بزرگ است

شعر کوتاه در وصف سلامتی و مریضی

تو از خویش رستی

 و رنج را دیدی

و دم نزدی

چرا که رنج زیبنده تو نبود

زیبنده تو

لبخند است

زیبنده تو

زندگیست

خدا را شکر که سلامتی و عافیت قرین حالت است دوست خوبم.

شعر مولوی درباره سلامتی و مریضی

مه طلعتی و شهره قبایی بدیده ای

خوبی و آتشی و بلایی بدیده ای

چشمی که مستتر کند از صد هزار می

چشمی لطیف تر ز صبایی بدیده ای

دولت شفاست مر همه را وز هوای او

دولت پیش دوان که شفایی بدیده ای

شعر برای سلامتی و مریضی

تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

وجود نازکت آزرده گزند مباد

سلامت همه آفاق در سلامت توست

به هیچ عارضه شخص تو دردمند مباد

جمال صورت و معنی ز امن صحت توست

که ظاهرت دژم و باطنت نژند مباد

در این چمن چو درآید خزان به یغمایی

رهش به سرو سهی قامت بلند مباد

در آن بساط که حسن تو جلوه آغازد

مجال طعنه بدبین و بدپسند مباد

هر آنکه روی چو ماهت به چشم بد بیند

بر آتش تو بجز جان او سپند مباد

شفا ز گفته شکرفشان حافظ جوی

شعر نو در وصف سلامتی و مریضی

به یک اشاره نبود

به روزها تحمل مرارت بود

می دانستم رنج می بری

از این مریضی

و کنار رنجهایت

به آینه و او ایمان داشتی

او که می گویم یعنی فقط او

و او بزرگترین است

بزرگترین غایب و پیدا

امروز روز تولد توست

نه روزی که در آن

به دنیا آمدی

این را نیک می دانم

امروز روز پیروزی توست

ای مریض عافیت یافته  

نه این که بگویم

 به جنگی سخت و دشوار

رفته بودی

این را هم خوب می دانم

ولی کم از تمام اینها نیست

 و دشوارتر است

اکنون که درخت صبوری به بار

نشسته است

فصل لبخند تو

رسیده است

آری امروز

روز چیدن لبخند توست

پیروزیت بر این مریضی  مبارک دوست من. امیدوارم در تمام زندگیت تنت سالم و از رنج مریضی به دور محتاج غیر از لطف حق مباد.

شعر عاشقانه در باب سلامتی و مریضی

آری،

یقین می دانم تو چیز دیگری هستی

یا از جنس فولادی

 یا از جنس فرشته

این دو هیچ وجه

تشابهی

با هم ندارند

فقط هر دو با

ف شروع می شوند

به تو فولاد می آید

که زهره درد را آب

کردی

به تو فرشته سزاوار است

که صبوری کردی

 و غمان را به روزگار

بی مهری ناشاد کردی

راستی به تو گل هم می آید

وقتی لبخند می زنی

به تو آسمان هم

می آید

وقتی پیشانیت ستاره باران می شود

غمت هرگز و هرگز بیش مباد و تنت آسوده دوست من. خداوند را شاکرم که سلامت و بهبود مجدد  از این مریضی را به تو ارزانی کرده و لطفش را شامل حالت کرده است.

شعر کمال الدین اسماعیل درباره سلامتی و مریضی

برای مژدۀ وصل است دیده بر سر راه

بکن تو مردی و آن مژده ناگهان برسان

چو بی ثباتی بنیاد عمر می دانی

روا مدار توقّف ، همین زمان برسان

چو بخشد از لب خندان شفای بیماران

بیاد دار، بگو: بهرۀ فلان برسان

اگر بخاک در خواجه نیست دسترسیت

ز زلف یارم بویی به مغز جان برسان