تاثیرگذارترین اشعار کوتاه و بلند در وصف نان

زیباترین شعر با کلمه نان

تیغ بُرّان گر به دستت داد روزی روزگار

هرچه می‌خواهی بِبُر اما نَبُر نان کسی..!

شعر مولانا درباره نان

بهانه کرده ام نان را ولیکن مست خبازم

نه بر دینار می گردم که بر دیدار می گردم

شعر بلند در وصف نان

نان دارم، نانِ گرم
سُرفه و اندوه و غم
ژنده پوش است و فقیر
از غمِ این روزگار،
بسته است قلبش کَهیر

نان دارم، نانِ گرم
سُرفه و قطره ی خونی بس غلیظ
شوهرم از درد بیماری علیل،
سالهاست در بستر است
خرج درمانش کثیر،
من فقیر و بی پناه
بی تکیه گاه

نان دارم، نانِ گرم
سُرفه و اندوه و غم
دخترم،
دخترک معلولم
خوابیده دیشب بی لباس
ای خدا،
تا کی کنم پَرت این حواس
تا کی دَهَم من هی تقاص

نان دارم، نانِ گرم
سُرفه و گریه و ترس
ای خدا،
نعمتت افزون شَوَد
شُکر تو آرَم به جا
کسب و کار امروز نبوده رو به راه
شام شبهامان، همه نانِ بیات
ای خدا،
دستم به دامانت تو راهی چاره ساز

نان دارم، نانِ گرم
سُرفه و اندوه و آهی سینه سوز
خورشیدِ نیمه روز
یک نفر آمد به سویم؛
_نانتان گرم است؟
=آری...
_خُب به چند؟
= 1000 تومان
چند نان؟؟
_نمی خواهم
گران است، گران
=آری گران است، گران
لُقمه ی نان
نان فروشی از گدایی بهتر است
این را بدان

نان دارم، نانِ گرم
سُرفه و سرما و لرز
یک خرامان از سَرِ بازار،
آمد سوی من
تِق تِقِ کفشش،
چو میخی بر سَرَم در کوبش است
بوی عطرش مردها را،
مدهوش سویش میکند

او همه عشوه و ناز،
من به سویش دست دراز
خانم...!!!
نانی بخر...!

می کنم به او نگاه،
کو گوشِ شنوا....

نان دارم ،نانِ گرم
قطره اشک و سنگ فرش
خانم، آقا، مردمان،
وای زِ بویِ عطرتان
بوی نانم را خراب
مشتری ها را بر آب
کسب و کار هم کساد
شام باز نانِ بیات
آه
شکرت ای خدا....

نان دارم ،نانِ گرم
باز شُد تاریک هوا
رنگ و رویم باز زرد
جیبهایم خالی،
با چه رویی باز گردم سوی منزل
ای خدا....

نان دارم ،
لیک سرد
سُرفه و اندوه و درد
پیرزن نان فروش،
سر درِ بازارِ کفش....

شاعر احمد احمدیان (راوی)

دوبیتی باباطاهر در وصف نان

اگر دستم رسد بر چرخ گردون

از او پرسم که این چون است و آن چون

یکی را می‌دهی صد ناز و نعمت

یکی را نان جو آلوده در خون

شعر سعدی در مورد نان

توان نان خورد اگر دندان نباشد

مصیبت آن بود که نان نباشد

نان در شعر سعدی

ای گرفتار پایبند عیال

دیگر آسودگی مبند خیال

غم فرزند و نان و جامه و قوت

بازت آرد ز سیر در ملکوت

همه روز اتفاق می‌سازم

که به شب با خدای پردازم

شب چو عقد نماز می‌بندم

چه خورد بامداد فرزندم

شعر در مورد نان

تکه نانی را که نان بود

به خلوت راه دادیم

بوسه باران در پسی آرام جا دادیم

به نام خالق یکتا به کام رام وا دادیم

ولی رفت زندگی، جایش به نان دادیم

به نانی آبرو رفتش

به نانی روح را چوب حراج آمد

به نانی آدمی مُرد و

به نانی آدمی آزاد، خر بودش...

برای نان چه خونهایی که میبارد

چه دندانها که بر آزادی لب چنگ اندازد

و ما مُردیم و نان خوردیم و با حسرت

به نانی آن خدا را هم به نان دادیم

شاعر سید مهدی حاجی میرصادقی

همچنین بخوانید:

عاشقانه ترین و سوزناک ترین شعر کوتاه در وصف غم

اشعار کوتاه غمگین و سوزناک - شعر کوتاه غمگین برای استوری - اشعار غمگین و سوزناک کوتاه - شعر کوتاه غمگین مولانا - شعر غمگین تنهایی کوتاه - شعر کوتاه…