شعرهای ناامیدی و غم: بازتاب دردهای درونی

شعر ناامیدی و افسردگی

سالهاست که با خود می جنگم

با حس نامیدی

با حس بیهوده زیستن

و هربار که روزنه ای

سوسوکنان مرا امید می بخشد

به ناگه خاموش می شود

و باز من می مانم و افسردگی

حالم اصلا خوب نیست

چیزی چون دستهای قاتلی بی رحم

گلویم را می فشارد

قلبم مچاله گشته

اشک امانم نمی دهد

اگر امروز کاری نکنم

برای همیشه خواهم مرد!

هنگامه زنوری

شعر درباره نامیدی و امید

سوی نومیدی مرو امیدهاست

سوی تاریکی مرو، خورشیدهاست

نا امیدی ها به پیش او نهید

تا ز درد بی دوا، بیرون جهید

شعر ناامیدی و غمگین

صدای تپش های قلبم رو میشنوم

ولے

هیچ علاقه ای به زندگی کردن توش نیست

شعر ناامیدی و مرگ

همچون ساعت شنی شده ام

که نفس های آخرش را می زند

و التماس می کند

یکی پیدا شود و برش گرداند

من هم …

نه …! !

لطفا برم نگردانید ! ! !

بگذارید تمام شوم …

شعر های نا امیدی از زندگی

شعر،

ردیف و قافیه نمی خواهد

بوی آغ وش تو

هر دیوانه ای را

شاعر می کند!…

شعر در مورد ناامیدی

به هنگام سختی مشو نا امید

که ابر سیه بارد آب سفید

شعر ناامیدی

دیگر سوسوی هیچ چراغی امیدوارم نمی کند

دیگر گرمای دستی دلم را به تپیدن وا نمی دارد

میروم تا در تاریکی راه خود را پیدا کنم

که به چراغهای نورانی و دستهای گرم دیگر اعتمادی نیست

شعر ناامیدی از زندگی

خُدایا…

مَن میدانَم

تُو ه َم میدانی که شُدَنی نیست…

حَتی اَگر مُعجِزه کُنی باز هَم…

او یِک آرِزوی ِمَحال اَست …

شعر ناامیدی از دنیا

خالی تر از سکوتم …

انبوهی از ترانه

ب  یاد صبح روشن اما …

امید باطل

شب دائمی ست انگار …

شعر ناامیدی از خدا

من شبیہ قصہ ها نیستم …

کفش بلوری ن ندارم ..

لبا سم جادوی ے نیست .. فقط ..

شاهزاده ام را گم کرده ام ..!

شعر ناامیدی از عشق

دیگر بهار هم سرحالم نمیکند

چیزی شبیه معجزه زلالم نمیکند

آه ای خدا مرا به کبوتر شدن چکار

وقتی که سنگ هم رحم به بالم نمیکند

شعر ناامیدی از یار

دلم به کما رفته

برای مردنش دست به دعا شوید

شعر ناامیدی از دوست

پیراهنم را اتو می زنم

کفش ها را دستمال می کشم

زندگی اما

مرتب نمی شود…

شعر برای نامیدی

قلب افسرده ام را به تو می سپارم
تا ابر تیره ی حزن را از آسمان زندگی ام
کنار بزنی
نغمه ی امید سر دهی
و شمع حیاتم را
با آتش عشق به آینده ای روشن
فروغی تازه بخشی……