گزیده اشعار عاشقانه قاآنی شیرازی

شعر کوتاه از قاآنی شیرازی

چه شیرین گفت خسرو این عبارت
که نبود وصل شیرین بی مرارت

سرم را در ره وصل تو دادم
که بی سرمایه صعب افتد تجارت

سزد گر زندهٔ جاوید مانم
که مرگ آمد ندیدم از حقارت

مرا تهدید کشتن چون کند دوست
به عمر جاودان بخشد بشارت

برون نه از دل سوزان من پای
که می ترسم بسوزی از حرارت

که دارد فرصت خونخواری تو
که صدتن می کشی از یک اشارت

به زلف و خال و خط بردی دلم را
سپه را حکم فرمودی به غارت

مجو در گریه قاآنی صبوری
که نتوان کرد در دریا عمارت

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

شعر عاشقانه قاآنی شیرازی

دل شکسته من آهش ار اثر دارد
دعاکنم که خدایش شکسته تر دارد

ز سیم اشک و زر چهره ام توان دانست
که شهر عشق گدایان معتبر دارد

مراست خانه بیابان و دل ز خون دریا
تو عشق بین که مرا میر بحر و بر دارد

دلم به زلف تو آهی کشید و جانم سوخت
درست شدکه به شب آه دل اثر دارد

به چشم سرمه کشد یارب این بلای سیاه
ز بهر مردم مسکین چه در نظر دارد

همچنین بخوانید:

گزیده اشعار عاشقانه و عارفانه عبید زاکانی

مجموعه ای از غزلیات ناب عبید زاکانی با مضامین عشق، شیدایی و عرفان که در قالب ابیاتی عمیق و تاثیرگذار روایت شده است

بدین امید دلم در رهت به خاک افتاد
که خم شود سر زلفت ز خاک بر دارد

چنین که زلف تو از ناز سر فکنده به پیش
محققست که بس فتنه زیر سر دارد

سخن ز سنبل و نرگس مگوی قاآنی
که زلف و چشم بتان حالت دگر دارد

♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦♦

شعر رمانتیک از قاآنی شیرازی

هرکس به هوای جان گرفتار
ما بی تو ز جان خویش بیزار

جا بی تو کنم به خلد هیهات
دل بی تو نهم به عیش زنهار

جان بی تو به پیکرم بود تنگ
سر بی تو به گردنم بود بار

دلهای گشاده از غمت تنگ
جان های عزیز در رهت خوار

ابروی تو بر سرم کشد تیغ
مژگان تو بر دلم زند خار

ای تازه جوان که چون جوانی
رفتی و نیامدی دگربار

در سایهٔ زلف خط و خالت
مانند به شبروان عیار

در هند شنیده ام که طوطی
شکر شکنست و سرخ منقار

زانسان که خطت به سایهٔ زلف
پیرامن آن لب شکربار

زلفست فراز قدت آری
بر سرو بن آشیان کند مار

کویت به نگارخانه ماند
از حیرت طالبان دیدار