تضاد معنایی خنده و گریه در ادبیات

انشا درباره تضاد معنایی خنده و گریه

انشا با موضوع تضاد مفاهیم خنده و گریه به صورت ادبی و توصیفی برای دانش آموزان آماده شده تا با نحوه نگارش و مهارت نوشتاری آشنا شوند با دلگرم همراه باشید.

انشا تضاد معنایی خنده و گریه

اشک های من زمانی می ریزد که قلب ام تحمل غم ، یا شادی بیش از انداره را ندارد. اما در این میان تفاوت هایی هم هست. اشکی که با غم سرازیر می شود، با اشک های خوش حالی فرق دارد.

اشک های خوش حالی زیاد، کوتاه مدت هستند. بعداز طی شدن هیجان، شادی جای آن را می گیرد. اما اشک هایی که از غم سرازیر می شود، طولانی مدت است. بعد از آن هم آثار غم و اندوه در چشم ها و صورت به خوبی دیده می شود.

همه می دانیم گریه و خنده در ذات موجودات است. حتی شاید دیده باشیم که بعضی حیواناتِ اهلی هم گریه می کنند. خنده ی آن ها هم ممکن است با انسان متفاوت باشد، اما جست و خیزشان نوعی خنده است. وقتی می خندیم حالتی خوش و آرامش بخش به ما دست می دهد. درآن لحظات دوست داریم دیگران هم درشادی و خنده ی ما شریک بشوند. نگاه مان مهربان تر می شود. رفتارمان اگر بد بوده، بهتر می شود. اگر خوب بوده، خوب ترمی شود. خنده، کلید جنب و جوش و حرکت است. اما وای از روزی که چشمهای مان پُر از اشک باشد. وقتی گریه می کنیم انگار در قلب مان، لایه ای از ابرهای سیاه و خاکستری در حرکت هستند. ابرهایی که دم به دم می غرند و از صدای شان دل مان می لرزد.

همچنین بخوانید:

غم پنهان من: انشایی ادبی و توصیفی برای دانش آموزان

انشایی با موضوع غم پنهان که به صورت ادبی و توصیفی برای دانش آموزان آماده شده است تا با مهارت های نوشتاری آشنا شوند.

گریه کردن باعث می شود تا نتوانیم جنب و جوش داشته باشیم. یک جا می نشینیم، یا دراز می کشیم و در دریایی ازنا امیدی فرو می رویم. روزنه های نور به روی مان بسته می شود و روح مان در تاریکی قرار می گیرد. درست بر عکس خندیدن، که وقتی می خندیم، ناخودآگاه یا آگاه بدن مان شروع به فعالیت می کند. دریای سیاهِ غم ها، آبی می شود و نور درخشنده ی خورشیدِ شادی سراسرِ وجودمان را در بر می گیرد.

خندیدن، در آغوش گرفتن روشنایی است و گریه کردن، غلتیدن در اندوه و تاریکی. یکدیگر را به خندیدن و روشنایی دعوت کنیم.