درگذشت والتر اسكات شاعر و داستان‏سراي برجسته انگليسي (1832م)

سِرْ والْتِرِ اِسْكات، اديب و شاعر معروف انگليسي در دوم دسامبر 1771م در ادينبورو در اسكاتلند به دنيا آمد. وي در كودكي بر اثر ابتلا به بيماري فلج اطفال، از ناحيه پا آسيب ديد با اين حال تحصيلات خود را ادامه داد و به وكالت دعاوي مشغول شد.

اسكات از نوجواني به شعر و تاريخ و قصه‏ هاي خيال‏ انگيز شوق فراوان داشت و زيبايى‏ هاي طبيعت باعث شد تا به چشم ‏اندازهاي شاعرانه و ترانه هاي عاميانه علاقه ‏مند گردد. از اين رو به فراهم آوردن ترانه‏ هاي عاميانه و غزل‏هاي مرزي كه به وسيله دهقانان از حفظ خوانده مي‏شد دست زد و اين مجموعه را در سال 1803م در سه جلد منتشر كرد.

بدين ترتيب، اسكات پيشواي گروهي از شاعران گشت كه بعدها به جمع آوري اشعار عاميانه پرداختند. اسكات حتي در اشعاري كه خود مي‏سرود از اين ترانه ‏ها الهام مي‏گرفت.

وي طي سال‏هاي بعد آثار متعددي عرضه كرد و به شهرت زيادي دست يافت. اسكات سالياني نيز به امور سياسي و اجرايى پرداخت و در 28 سالگي فرماندار يكي از مناطق انگلستان شد و با آن كه سال‏ها در اين سمت باقي ماند، هرگز از نويسندگي دست باز نداشت.

والتر اسكات در اشعار كهن و قصايد اسكاتلند و ترانه ‏هاي عاميانه آگاهي فراوان داشت و از راه فراهم آوردن اين اشعار، خدمتي بزرگ به فرهنگ ميهنش انجام داد. اگر چه در منظومه‏ هاي داستاني والتر اسكات، زبان تصنعي و مبالغه‏ آميز و وزنيِ يكنواخت به كار رفته، با اين حالْ استادي او در نقل و داستان‏پردازي و ادراكش از عالم انساني، اين نقص را جبران مي‏كند.

در قلمرو رمان تاريخي، اسكات نويسنده‏ اي بي ‏رقيب بود و كمتر نويسنده‏ اي چنين نفوذ گسترده ‏اي بر زندگي هنري زمان خود داشته است، نفوذي كه تنها بر شاعران و رمان نويسان محدود نمي‏گشت و دامنه آن به نمايش‏نامه‏ نويسان، آهنگ‏ سازان، طراحان و نقاشان نيز كشيده مي‏شد.

از اسكات آثار گوناگوني بر جاي مانده كه بانوي درياچه، ترانه آخرين خنياگر، طلسم و آيوانْهو از مهم‏ترين اين آثار مي‏باشند.

درباره آثار والتر اسكات گفته‏ اند: در اين آثار، پيوسته اعتماد و اعتبار و عمق عظيم در ادراك وجود دارد. آثار او از معرفت وسيعي از عالم واقعي برخوردار است، معرفتي كه نويسنده در سراسر زندگي بر اثر مشاهده دقيق و توجه بسيار به مسائل دشوار زندگي به آن دست يافته است.

زندگي اسكات در اواخر عمر با سختي‏ها و دشواري‏هاي فراواني روبرو شد تا اين كه در 21 سپتامبر 1832م در 61 سالگي درگذشت.