تولد دو نوزاد از رویان‌هایی که از ۳۰ سال پیش منجمد شده بودند!

روش اهدای رویان که برای بارورسازی اسپرم و تخمک نابارور استفاده می‌شود، معمولاً چندین رویان بلااستفاده را به جا می‌گذارد. بعضی از این رویان‌ها برای کارهای تحقیقاتی و برخی برای زوج‌های دیگری که به‌دنبال فرزند می‌گردند، نگهداری می‌شوند.اگرچه این روش فرزندآوری به‌لحاظ فنی یا حقوقی مشابه پذیرش سرپرستی کودکان پرورشگاهی نیست، ولی زوج‌ها می‌توانند از این طریق با صرف هزینه و زمان کمتر نسبت به فرایند لقاح مصنوعی (IVF) بچه‌دار شوند.البته در این روش والدین هیچ نسبت ژنتیکی با فرزند نخواهند داشت، اما همچنان می‌توانند مراحل بارداری و پرورش کودک را پشت سر بگذارند.

ریچل و همسرش، «فیلیپ» چند سال پیش با اصطلاح اهدای رویان آشنا شدند و تصمیم گرفتند تعداد فرزندان خود را که تا آن زمان چهار نفر بود، با استفاده از رویان‌های منجمد افزایش دهند. روش اهدای رویان که برای بارورسازی اسپرم و تخمک نابارور استفاده می‌شود، معمولاً چندین رویان بلااستفاده را به‌جا می‌گذارد. بعضی از این رویان‌ها برای کارهای تحقیقاتی و برخی برای زوج‌های دیگری که به‌دنبال فرزند می‌گردند، نگهداری می‌شوند. حالا دو مورد از آنها نصیب ریچل و فیلیپ شده است.

لیدیا و تیموتی در حقیقت از میان پنج رویانی به‌دنیا آمده‌اند که در آوریل سال 1992 (فروردین-اردیبهشت‌ماه سال 1371) توسط یک زوج ناشناس اهدا شده بودند. این رویان‌ها از حدود 30 سال پیش در نیتروژن مایع با دمای تقریبی 200 درجه زیر صفر به‌صورت منجمد نگهداری می‌شدند.

مرکز ملی اهدای رویان آمریکا (NEDC) که از سال 2007 مسئول نگهداری این رویان‌ها بوده است، شرایطی را برای واگذاری آنها در نظر می‌گیرد. برای مثال زوج‌ها باید حداقل از سه سال پیش‌تر ازدواج کرده باشند و پروسه ارزیابی خانوادگی خاصی را پشت سر بگذارند.ریچل و فیلیپ می‌گویند زمانی که از این سازوکار مطلع شدند، تصمیم گرفتند که به این رویان‌ها شانس زندگی بدهند و آنهایی را انتخاب کردند که از جمله قدیمی‌ترین‌ها محسوب می‌شدند. در‌نهایت از بین پنج رویان انتخابی، سه مورد برای قرارگیری در رحم مادر انتخاب شدند. با توجه به اینکه تحقیقات مدعی‌اند شانس زندگی در بین رویان‌های منجمد 25 تا 40 درصد است، تولد دو نوزاد از سه رویان موفقیت خوبی محسوب می‌شود. 

اگرچه این روش فرزندآوری به‌لحاظ فنی یا حقوقی مشابه پذیرش سرپرستی کودکان پرورشگاهی نیست، ولی زوج‌ها می‌توانند از این طریق با صرف هزینه و زمان کمتر نسبت به فرایند لقاح مصنوعی (IVF) بچه‌دار شوند. البته در این روش والدین هیچ نسبت ژنتیکی با فرزند نخواهند داشت، اما همچنان می‌توانند مراحل بارداری و پرورش کودک را پشت سر بگذارند.