دلگرم
امروز: دوشنبه, ۲۵ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۰۵ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۱۶ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
عاشقانه ترین اشعار احساسی و رمانتیک در مورد گل سرخ
زمان مطالعه: 5 دقیقه
مجموعه ای از بهترین اشعار و دلنوشته های عاشقانه در مورد گل سرخ را برایتان تهیه کرده ایم . با ما در مجله دلگرم همراه باشید .

شعر در مورد گل سرخ

 

آنجا که
شکفتن جرم بود
تنها
غنچه ی گل سرخ
بوسه های آتشین را
پاسخ گفت
و آنگاه
در خاوران عشق
آرام گرفت

شاعر امیر امیری

separator line

شعر درباره گل سرخ

سینه ام پر شده با درد گران گل سرخ
جگرم کاسه خون است میان گل سرخ

گذرم در گذر فصل ، به گلزار افتاد
ناله در ناله شدم با گذران گل سرخ

زده شلاق خزان، ضرب به شخصیت سرو
برده در کوی چمن نام و نشان گل سرخ

چه خطر دید خزان از گل دردانه ناز ؟
که به صد دغدغه افتاد، به جان گل سرخ

نعش صد پاره گل بین لب هر چشمه آب
شده مغلوب خزان جان جوان گل سرخ

به تو ای باد خزان ،حال دوصد نفرین باد
که به فرمان تو شد مرگ ، ازآن گل سرخ

پشته در پشته نگر لشکر پر کشته گل
می کشد تا به فلک داد و فغان گل سرخ

سرمه در دیده نرگس نکند فخر به یاس
مانده بی شاپرکان غنچه دهان گل سرخ

باغ ها پر شده با نعش گِل آلوده برگ
رفته در صحن چمن تاب و توان گل سرخ

زوزه در زوزه کشد گرگ شبانگاهی باد
تا زند نقش زمین جان گران گل سرخ

روی سکوی خزان سوخته در آتش فصل
دامن مخملی ِ عـطر فشان گل سرخ

زده آفات خزان وای به امنیت دشت
برده تا خط خطر امن و امان گل سرخ

زده صد لکه به خوش دامن گلدوزی کوه
کرده بازیجه خود روح و روان گل سرخ

سر شمشاد چمن بلبل افسرده باغ
شده با دیده خون ، دل نگران گل سرخ

جگرش خون شده از دوری محبوبه شب
سینه اش سوخته با داغ گران گل سرخ

بلبل نغمه سرای سر ِ بستان بهار
شده با لشکر غم مرثیه خوان گل سرخ

آید از گردش این دائره ی خاکی پیر
با همه جلوه گری باز زمان گل سرخ

بوسه در بوسه بچیند لب پروانه ی ناز
از سر و گردن و از غنچه لبان گل سرخ

شود آن قاصدک نورس نازک پر باغ
سر هر کوی چمن نامه رسان گل سرخ

شاپرک ناز کنان در دل تالار چمن
میشود بار دگر، رقص کنان گل سرخ

ادلی اینک تو بمان منتظر باغ بهار
که سرائی غزلی شاد میان گل سرخ

 شاعر میراسماعیل جباری نژاد

separator line

شعر در وصف گل سرخ

فریاد مىزنىم گل سرخ، سرخ، سرخ؛
بالاى کوه قلهٌ آن یک گل است سرخ.
دشوار کوره راهِ پر از خار پیش روست؛
در ره ددان چه باک؛
فریاد می زنیم گل سرخ سرخ سرخ،
ما را چه باک خون اگر از سر فرا رود،
بالاى کوه گل سرخ پىش روست.
آخر رسیده اىم، گل سرخ زان ماست.
لیکن دریغ، گل سرخ شیشه اى ست.

فریاد مى زنیم گل سرخ، سرخ، سرخ.
ما باز مى رویم گل سرخ آرزوست.
ما را چه باک خون اگر از سر فرارود؛
خون من و پدر و جد اگر تباه،
خون پسر وَ ىا پسرش رىخت هم چه باک،
ما عاشق گُلیم، گل سرخ سرخ سرخ.

جد و پدر به من این راز گفته اند.
من نیز بر پسرم داده ام پىام.
جدم که قصهٌ خونبار را سرود،
مى گفت دیده است گل سرخ را به چشم؛
تا خفت لحظه اى،
گل برده شد وَ شیشه بجایش گذاشتند.

فریاد مى زنیم گل سرخ، سرخ، سرخ.
دانسته راه را بسپارىم زین سپس.
ىک لحظه خواب بهایش گران وُ لیک،
تاوان خواب پدر، خون چشم ماست.
جد و پدر همه مان شیشه یافتىم.
باشد که تا پسرم یا نواده ام،
گل را دوباره باز بیابند عاقبت.
تا آنکه آن رسد،
با من به پیش؛
گل سرخ زان ماست.

 شاعر علی محمد آقا محمدی

separator line

شعر نو درباره گل سرخ

آمدم صحن گلستان به هوای گل سرخ
چشم من چشمه خون گشت به پای گل سرخ

قاضی فصل زده ، بر سر پیشانی گل
حکم مرگ آور اعدام برای گل سرخ

چه خطا کرد خزان ؟ این گل نازک تن ناز
که نوشتی سر ِ جو مرگ ، جزای گل سرخ

حکم اعدام تو بر سوسن آزاده ی باغ
بوده اجرای تو در خاک سرای گل سرخ

داد بیداد گری را نبود داد ر سی
مانده در خواب گران چشم خدای گل سرخ

عندلیب آمده بر خاک مزار گل ناز
خیزد از ناله او جان به فدای گل سرخ

بلبل آزرده از این غارت چنگیزی فصل
سرنگون شد به زمین وای لوای گل سرخ

نگران مرغ چمن مات ، به عریانی بید
مانده در حیرت و حیران ، به نمای گل سرخ

کرده تاراج ، خزان بود و نبود گل یاس
خرمن سوسن گل سوخته پای گل سرخ

خوانَد از مسجد هر بید چمن ، نوحه باد
فوج مرغان چمن را به عزای گل سرخ

چرخش چرخ زمین است که در پهنه باغ
کرده چون مرثیه خوان ، نغمه سرای گل سرخ

جان دوشیزه گل در خطر آفت زرد
دست جبار خزان است بلای گل سرخ

برده این آفت زرد آن همه حیثیت سبز
کرده آلوده خود سبز قبای گل سرخ

صحن بستان تهی از رایحه دلکش یاس
گور صد لاشه برگ است فضای گل سرخ

چشم دل دوخته «اُدلی » به بهار دگری
تا نویسد غزلی نو به ثنای گل سرخ

شاعر میراسماعیل جباری نژاد

separator line

 

 

    دیدگاه ها

    اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



    hits