زندگی نامه و آثار مهدی حمیدی شیرازی، شاعر و ادیب معاصر

زمان مطالعه: 3 دقیقه

مهدی حمیدی شیرازی، شاعر توانای معاصر و از منتقدان شعر نیمایی، در ۱۴ اردیبهشت ۱۲۹۳ در شیراز متولد شد. وی که به «شاعر ملی» ملقب شد، آثاری ماندگار مانند «دریای گوهر» و شعر «مرگ قو» را از خود به جای گذاشت.

تحقیق در مورد زندگی مهدی حمیدی شیرازی + آثار

شاعر توانای معاصر مهدی حمیدی شیرازی در ۱۴ اردیبهشت سال ۱۲۹۳ خورشیدی در شیراز به دنیا آمد. او در شعر از شاعران سبک ع راقی، آذربایجانی و خراسانی ت أثیر پذیرفته است. همچنین از منتقدان معروف شعر نیمائی و نوگرایی بود و آثار خود را حول ادبیات کلاسیک می سرود.

شعر قوی زیبا یا همان مرگ قو از از مشهورترین سروده های مهدی حمیدی شیرازی است. همچنین مهمترین کتاب او مجموعه سه جلدی دریای گوهر نام دارد که حاوی منتخبی از آثار شاعران، مترجمان و نویسندگان معاصر است. این ادیب، شاعر، استاد دانشگاه، مترجم و منتقد ایرانی در ۲۳ تیرماه سال ۱۳۶۵ در تهران درگذشت و در حافظیه شیراز به خاک سپرده شد.

زندگی نامه مهدی حمیدی شیرازی

مهدی حمیدی شیرازی تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شعاعیه و دوره متوسطه را در دبیرستان سلطانی شیراز گذراند و برای ادامه تحصیل در سال ۱۳۱۳ به تهران آمد و وارد دانشسرای عالی شد. او در سال ۱۳۱۶ با رتبه اول مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات فارسی گرفت. وی سرودن شعر را از حدود سال ۱۳۱۳ آغاز نمود.

مهدی حمیدی شیرازی پس از اخذ لیسانس کارمند اداره فرهنگ شد و برای انجام خدمت سربازی به تهران آمد و وارد دانشکده افسری شد و یک سال بعد با درجه ستوان دومی برای خدمت افسری به شیراز برگشت. وی موفق به اخذ مدرک دکترا در سال ۱۳۲۵ از دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات شد و سپس در دانشکده الهیات به تدریس زبان و ادبیات فارسی پرداخت.

موضوع اشعار حمیدی در دهه اول حیات شاعرانه اش عموماً عشق و غزل بود. وی پس از سه مجموعه پرشور و عاطفی یعنی شکوفه ها، پس از یک سال و اشک معشوق، تمایل به سبک خراسانی پیدا کرد. نخستین مجموعه شعرش را که تماما در قالب غزل بود با عنوان «از یاد رفته» در سال ۱۳۲۱ با عنوان منتشر کرد. او از منتقدان نیما یوشیج و نوگرایان بود و در پایان سال ۱۳۲۱ دومین دفتر شعرش را به نام «عصیان» چاپ نمود. همچنین در سال ۱۳۲۴ قصیده «مصاحبه با نیما پیشوای نوپردازان» را منتشر کرد.

بعد از شهریور سال ۱۳۲۰ حمیدی شیرازی با قصاید حماسی وار خود پیرامون شرایط اجتماعی و سیاسی نابسامان ایران و در حمله به اشغالگران بیگانه و جدایی خواهان آذربایجان، مورد توجه قرار گرفت و در آن زمان به او لقب «شاعر ملی» دادند. او پس از سال ۱۳۲۴ به مضامین وطنی، تاریخی و اجتماعی گرایش پیدا کرد. از دفترهای شعر این دوره، می توان به مجموعه سال های سیاه، طلسم شکسته و زمزمه بهشت اشاره نمود. حمیدی علاوه بر مجموعه های شعرش در زمینه های دیگر ادبی نیز صاحب تالیفاتی بود.

همچنین بخوانید: