نگاهی بر قسمتی از مقاله تحلیل فمینیستی شعر و زندگی فروغ فرخزاد

۱۷,۳۲۰
۹
۰
شنبه, ۰۴ خرداد ۱۳۹۸ ۱۳:۰۹

تحلیل شعر فروغ در مورد فمنیسم

با اﯾﻦ ﮐﻪ در دو دھﻪ ی اﺧﯿﺮ ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ ﮐﻪ درﺑﺎره ی ﺷﺎﻋﺮان وﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن زن ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ، از ﮐﻤﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮﺧﻮردار اﺳﺖ ؛ اﻣّﺎ اﮐﺜﺮﺷﺎن ﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎر ﺗﺤﻘﯿﻘﯽ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻘﺎﻟﻪ ھﺎﯾﯽ ھﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺟﺴﺘﻪ ﮔﺮﯾﺨﺘﻪ ﺑﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪ زن در ادﺑﯿﺎت و ادﺑﯿﺎت زﻧﺎن ﻣﯽ ﭘﺮدازد.و در اﮐﺜﺮ ﭘﮋوھﺸﮫﺎﯾﯽ ﮐﻪ درﺣﯿﻄﻪ ی ﻧﻘﺪ زﻧﺎن اﻧﺠﺎم ﺷﺪه ؛ ﺑﻪ ﺟﺎی اﯾﺠﺎد اﺑﺰاری ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد ﺑﺮای ﺑﺮرﺳﯽ ﻧﻮﺷﺘﺎر زﻧﺎﻧﻪ ؛ ﺗﻼش ﻋﺠﯿﺒﯽ ﺑﺮای ﺑﺎزﺳﺎزی ﺗﺼﻮﯾﺮ زن ھﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ھﻨﺠﺎرھﺎی ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ .

در اﯾﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺳﻌﯽ ﺷﺪه ﻓﺎرغ از ﺗﻼﺷﮫﺎی ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺘﻪ ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺑﺎزﺳﺎزی ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻓﺮوغ در ﺷﺒﮑﻪ ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﯾﺎ ﺗﻌﺎﻟﯽ ﺷﻌﺮش را ﻣﺪﯾﻮن ﻣﻮﺗﯿﻔﮫﺎی ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ از ﻣﺬھﺐ، اﺳﻄﻮره ﻮ ﺗﺎرﯾﺦ داﻧﺴﺘﻦ و...ﮐﻪ ھﻤﻪ ﮔﻔﺘﻤﺎﻧﯽ ﻣﺮداﻧﻪ را رﻗﻢ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ، ﺷﻌﺮ ﻓﺮوغ ﻓﺮﺧﺰاد را ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺑﯿﻨﺎﻣﺘﻨﯿﺖ ھﺎی ﻣﻮرد ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﺎم و ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﺎص ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار دھﯿﻢ.

1. ﻣﯿﺰان ھﻤﭙﻮﺷﺎﻧﯽ اداﻣﻪ ﺣﯿﺎت ادﺑﯽ ﻓﺮﺧﺰاد ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺨﮫﺎی ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ ذھﻨﯿﺖ ﻓﻤﻨﯿﺴﻢ:

ﺳﻮال ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ ذھﻨﯿﺖ ﻓﻤﻨﯿﺴﻢ ﻣﺒﻨﯽ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ « آدم ھﺎ ﺑﻪ ﭼﻪ ﺻﻮرﺗﯽ اداﻣﻪ ی ﺣﯿﺎت ﻣﯽ دھﻨﺪ وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ﺷﺨﺼﯿﺸﺎن ﺑﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ ی ﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﺪه ی ھﻤﺎن ﺗﺠﺮﺑﻪ در اﺟﺘﻤﺎع ھﻤﺨﻮاﻧﯽ ﻧﺪارد ؟ » را ﺑﻪ اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻣﻄﺮح ﻣﯽ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﻓﺮﺧﺰاد در آﺛﺎر ﻣﺘﺄﺧﺮﯾﻦ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺣﯿﺎت ادﺑﯽ اداﻣﻪ ﻣﯽ دھﺪ ؟ و ﻣﺘﺄﺧﺮﯾﻦ در آﺛﺎرﺷﺎن ﻣﻐﺎﯾﺮت « زن ھﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﻮدن » را ﺑﺎ ھﻨﺠﺎرھﺎی ﻣﺮداﻧﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻓﺮھﻨﮕﯽ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻮﺟﯿﻪ ﮐﺮده اﻧﺪ ؟!

الف: آﯾﺎ ﻣﻔﺴﺮﯾﻦ ﺑﺮای ﻣﻌﻨﺎ دار ﮐﺮدن زﻧﺪﮔﯽ ﻓﺮوغ ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ھﺎی ﺷﺨﺼﯽ دﯾﮕﺮ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ؟

ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ ﻣﮫﻤﺘﺮﯾﻦ وﺟﻪ اﺷﺘﺮاک ﺗﻤﺎم ﻣﺘﻮﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﻮرﯾﺖ « ﻓﺮوغ » ﺑﻪ ﻧﮕﺎرش در آﻣﺪه اﻧﺪ و در ﺑﺴﯿﺎری از اﯾﻦ آﺛﺎر اﯾﻦ ﺗﮏ ﺑﻮدﮔﯽ ﭘﯿﺶ ﻓﺮض ﻧﮕﺎرش ﻣﺘﻦ ﺑﻮده اﺳﺖ. ﺑﺮاھﻨﯽ ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ ﻓﺮوغ را در ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬاری ﻣﮑﺘﺐ ﻣﺆﻧﺚ ﺷﻌﺮ ﻓﺎرﺳﯽ ﻣﯽ داﻧﺪ و ﻣﺨﻤﻠﺒﺎف ﺗﺎ ﺣﺪی ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ ﻓﺮﺧﺰاد را ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ ﻓﺮﺧﺰاد ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﻨﮫﺎ اﺳﺘﺜﻨﺎء ﺗﺎرﯾﺦ اﯾﺮان ؛ ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻣﻔﮫﻮم زن ﺑﻮدن در ذھﻦ ﻣﺮدان را اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮی ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ.

ﻣﮫﺪی اﺧﻮان ﺛﺎﻟﺚ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﮐﻪ: ﻓﺮوغ ﻓﺮوﺧﺰاد در ﺣﺎل و ﻣﻮال ﺧﻮﯾﺶ ھﻤﺘﺎ ﻧﺪاﺷﺖ ﺑﻪ اﺑﺮاز ﺗﺄﺳﻒ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ از دﺳﺖ دادن ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﺪﺧﺖ ﺷﻌﺮ آدﻣﯿﺰادان ﻣﯽ ﭘﺮدازد و ﺷﺎﻣﻠﻮ در ﻣﻘﺎﻟﻪ ی ﺗﺠﺪﯾﺪ ﻋﮫﺪ ﺑﺎدرﯾﻐﯽ ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﺪ ﻣﺮگ ﻓﺮوغ ﺗﻨﮫﺎ ﻣﺮگ ﯾﮏ اﻧﺴﺎن ، ﻣﺮگ ﯾﮏ ﺷﺎﻋﺮ ﻧﺒﻮد ، ﻓﺮﺻﺘﯽ ﻋﻈﯿﻢ ﺑﻮد ﺑﺮای ﺗﺎرﯾﺦ ﺷﻌﺮ ﻓﺎرﺳﯽ ﮐﻪ از دﺳﺖ رﻓﺖ »

ﺷﻤﯿﺴﺎ اﯾﻦ ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ را در ﻣﻄﺮح ﮐﺮدن زﻧﺪﮔﯽ ﺧﺼﻮﺻﯽ در ﺷﻌﺮ ﻣﯽ داﻧﺪو... در ﺗﺒﯿﻦ اراﺋﻪ ﭼﮫﺮه ای ﯾﮕﺎﻧﻪ و ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد از ﻓﺮﺧﺰاد در ﻣﺘﻮن ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ در ﻗﺪم اول ﺑﺎﯾﺪ ﮔﻔﺖ: ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ روﯾﮑﺮدی از ﻧﮕﺎرﻧﺪﮔﺎن اﯾﻦ ﻣﺘﻮن ﺑﻪ ﻣﺪرﻧﯿﺘﻪ ﻧﺸﺄت ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ . از آﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﻃﯿﻒ ﮔﺴﺘﺮده ای از ھﻮاداران ﻓﺮﺧﺰاد را ﮔﺮوھﺎﯾﯽ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻣﯽ دھﻨﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺳﻨﺖ ﺳﺘﯿﺰ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ؛ ﺑﻪ اﺗﺼﺎل ﭼﮫﺮه ی ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﺷﺎن ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ھﺎی ﺳﻨﺘﯽ ﻧﯿﺰ ﻋﻼﻗﻪ ﻧﺪارﻧﺪ .

اﮔﺮ ﭼﻪ ﯾﮕﺎﻧﮕﯽ از ﺟﻤﻠﻪ اﻣﺘﯿﺎزات ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻮرد اﺟﻤﺎع ﻓﺮﺧﺰاد اﺳﺖ ؛ اﻣّﺎ ﭼﻨﯿﻦ روﯾﮑﺮدی ﭘﯿﺎﻣﺪھﺎی ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل دارد .

در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻓﺮﺧﺰاد ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ اﺳﺘﺜﻨﺎ ﺑﻪ ﺟﺎی اﻟﮕﻮﺳﺎزی ﺑﻪ اﺳﻄﻮری ﺳﺎزی ﺧﺘﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ . ﻣﻄﺮح ﺷﺪن ﻓﺮﺧﺰاد ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﺳﻄﻮره ی ﻋﺼﯿﺎن و اﺣﺴﺎس زﻧﺎﻧﻪ، در ﻋﺪم اﯾﺠﺎد ﺳﻨﺖ ﻧﻮﺷﺘﺎر زﻧﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪ از ﻓﺮوغ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺑﺴﺰاﯾﯽ دارد زﯾﺮا اﺳﻄﻮره ﺑﯿﺶ از ھﻤﻪ ﭼﯿﺰ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس را ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎً ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد اﺳﺖ وﻣﻤﮑﻦ ﻧﯿﺴﺖ در ھﯿﭻ ﺟﺎی دﯾﮕﺮ و ﺑﺮای ھﯿﭻ ﮐﺲ دﯾﮕﺮی ﭼﻨﯿﻦ ﭼﯿﺰی روی دھﺪ .

اﻟﺒﺘﻪ اﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮوغ را ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﻨﯿﺎﻧﮕﺬار ﻣﮑﺘﺐ ﺷﻌﺮ ﻣﺆﻧﺚ در ﻓﺎرﺳﯽ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ اﻣّﺎ ﻇﺎھﺮاً زﻧﺎن ﭘﺲ از ﻓﺮوغ اﺟﺎزه ی ورود ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﮑﺘﺐ را ﻧﺪارﻧﺪ و ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻘﻠّﺪ ﺻﺮف در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ .ﭼﻨﯿﻦ روﯾﮑﺮدی دﻗﯿﻘﺎً ﺧﻼف ﺟﮫﺖ ﮔﯿﺮی ﺟﺮﯾﺎن ھﺎی ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﯽ اﺳﺖ . ﮐﻠﯿﻪ ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﮫﺎ در ﺗﻼش ﺑﺮای اﯾﺠﺎد ﯾﮏ ھﻮﯾﺖ ﻣﺘﻤﺎﯾﺰ ﺑﺮای زﻧﺎن ھﺴﺘﻨﺪ و ﺗﻔﺎوﺗﮫﺎﺷﺎن ﺗﻨﮫﺎ در ﯾﮑﭙﺎرﭼﮑﯽ و ﻋﺪم

ﯾﮑﭙﺎرﭼﮕﯽ اﯾﻦ ھﻮﯾﺖ ﺑﺮای ﺗﻤﺎم زﻧﺎن اﺳﺖ . ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ھﯿﭻ ﺷﺒﺎھﺘﯽ ﻣﯿﺎن ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻓﺮوغ ﺑﺎ ﺳﻨﺖ ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﯽ وﺟﻮد ﻧﺪارد وھﯿﭻ ﮐﻮﺷﺸﯽ ﺑﺮای اﺗﺼﺎل ﻓﺮوغ ﺑﻪ زﻧﺎن ﭘﯿﺶ از وی ﺻﻮرت ﻧﻤﯽ ﮔﯿﺮد و ﭼﻨﯿﻦ روﯾﮑﺮدی ﻣﺎﻧﻊ از ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻦ زﻧﺎن ﺑﻌﺪی ﺣﻮل ﯾﮏ ﻣﺤﻮر اﺳﺖ . در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺷﻌﺮ ﻓﺮوغ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﯾﮋﮔﯿﮫﺎی ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮد و زﻧﺪﮔﯽ ﺧﺼﻮﺻﯽ اش؛ ﭘﯽ آﻣﺪ ﺑﻼﻓﺼﻞ ﭼﻨﯿﻦ روﯾﮑﺮدی اﺳﺖ.
دوﻣﯿﻦ ﺳﻮال ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﯽ ذﻫﻨﯿﺖ ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﯽ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ :

ب: ﻣﯽ ﺗﻮان اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اززﻧﺎن را درﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ ﮐﻪﺑﺎ ﻓﺮوغ دراﯾﻦ واﻗﻌﯿﺖ دوباره ﺳﻬﯿﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ ؟

ﺑﺮای ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﻮاﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺑﺮرﺳﯽ دﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪی ھﺎﯾﯽ ﺑﭙﺮدازﯾﻢ ﮐﻪ ﻣﻔﺴﺮان ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﺟﺴﺘﻪ وﮔﺮﯾﺨﺘﻪ ؛ ﻓﺮوغ را در آﻧﮫﺎ ﻗﺮار ﻣﯽ دھﻨﺪ .از آﻧﺠﺎﯾﯽ ﮐﻪ ھﻨﺮﻣﺪرن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻓﺮھﻨﮓ اﻗﻠﯿﺖ ﻓﺮھﻨﮓ اﮐﺜﺮﯾﺖ را ﺑﻪ ﭼﺎﻟﺶ ﻣﯽ ﻃﻠﺒﺪ ، ﺟﺪا اﻓﺘﺎدﮔﯽ ھﻨﺮ ﻣﺪرن از اﺟﺘﻤﺎع اﮐﺜﺮﯾﺖ ، ﯾﮏ اﺻﻞ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل اﺟﺘﻤﺎع وﺳﯿﻌﯽ از زﻧﺎنﮔﺸﺘﻦ ﺑﺮای ﺷﺮﮐﺖ در ﺗﺠﺮﺑﻪ ی زن ھﻨﺮﻣﻨﺪ ﻧﻪ ﺗﻨﮫﺎ ﺑﯽ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﮐﻪ ﮔﻤﺮاه ﮐﻨﻨﺪه ﻧﯿﺰ اﺳﺖ .

ﻣﻔﺴﺮان ﻓﺮﺧﺰاد را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻤﻮل ﺟﺰء ﺑﺎﻧﯿﺎن ﻣﺪرﻧﯿﺘﻪ در اﯾﺮان ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯿﮑﻨﻨﺪ.و آﻧﺮا « زﺧﻢ دھﺎن ﮔﺸﻮده ی اﻧﺴﺎن روﺷﻨﻔﮑﺮ ﻋﺼﺮ او »،« ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺮ روﺷﻨﻔﮑﺮ آواﻧﮕﺎرد و ﺗﺮاز اول ادﺑﯿﺎت ﭼﮫﻞ و ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎل اﺧﯿﺮ اﯾﺮان » و... ﺑﺮ ﻣﯿﺸﻤﺮﻧﺪ.اﻣﺎ ﭘﺎرادوﮐﺲ ھﻤﯿﺸﮕﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﺧﺰاد در اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ وی از ﻃﺮﻓﯽ زن ﺑﯽ ﻧﻈﯿﺮ و ﯾﮕﺎﻧﻪ ای در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻧﻘﻄﻪ ﻋﻄﻔﯽ در ﺗﺎرﯾﺦ ادﺑﯿﺎت اﯾﺮان اﺳﺖ و از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ در ھﻤﯿﻦ ﻣﺘﻮن، زﻧﺎﻧﮕﯽ ﻓﺮوغ ﻧﻘﻄﻪ ی ﺿﻌﻔﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺧﺰاد ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ وﯾﮋﮔﯽ ھﺎ ی ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮدش از آن ﻣﯽ ﮔﺬرد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺳﺪ .

تحلیل فمنیستی شعر فروغ

2. ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﮫﺎ

ﻧﮕﺮان ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻓﺮھﻨﮕﯽ از زﻧﺎﻧﮕﯽ در رﺳﺎﻧﻪ ھﺎ ھﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﮐﻠﯿﺸﻪ ﺷﺪه ای اراﺋﻪ ﻣﯽ دھﺪ در اﯾﻦ ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ﻓﺮض ﮐﻪ ﻇﺎھﺮ اﻧﺴﺎن ھﻮﯾﺖ او را ﻣﯽ ﺳﺎزد از اوﻟﯿﻦ اھﺪاف ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﻓﻤﻨﯿﺴﺖ ﺑﻮد. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﻓﺮاﻧﺴﻮی وآﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯽ زﻧﺎﻧﮕﯽ ﺑﺨﺸﯽ از ﯾﮏ اﯾﺪﺋﻮﻟﻮژی اﺳﺖ ﮐﻪ زﻧﺎن را ھﻤﭽﻮن دﯾﮕﺮی در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮداﻧﮕﯽ از ﺳﻮی ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﺮار ﻣﯿﺪھﺪ .

ﺑﺮای ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺳﻮزان ﺑﺮاون ﻣﯿﻠﺮ ﻣﯿﮕﻮﯾﺪ زﻧﺎﻧﮕﯽ راھﯽ اﺳﺖ ﺑﺮای اﻓﺰودن ﺑﻪ اﺑﮫﺖ واﯾﺴﺘﺎد ﻣﺮداﻧﮕﯽ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ زن ﺑﺮای ﻣﺮد ھﻤﯿﺸﻪ آن دﯾﮕﺮی ﺑﻮده .آن ﻣﺘﻀﺎد ﻣﮑﻤﻞ اﮔﺮ ﻗﺴﻤﺘﯽ از وﺟﻮد ﻣﺮد ﺑﺨﻮاھﺪ ﺑﺎ او اﺗﺤﺎد ﯾﺎﺑﺪ ، ﻗﺴﻤﺘﯽ دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﻪ ھﻤﺎن اﻧﺪازه ﻣﺒﺮم اﺳﺖ ، او را رد ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﭼﻨﯿﻦ دﯾﺪﮔﺎه ﭘﺎرادوﮐﺴﯿﮑﺎﻟﯽ ﺑﺎ دو ﺷﻘّﻪ ﮐﺮدن ﻓﺮوغ ﺑﻪ ﭘﯿﺶ از ﺗﻮﻟﺪی دﯾﮕﺮ وﺑﻌﺪ از آن ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ آﯾﺪ.

اﺻﻮﻻً ﺗﺤﺴﯿﻦ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﺗﻘﺒﯿﺢ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻓﺮوغ ﺷﻌﺮﺳﺮاﯾﯽ او را ﺑﻪ دو دوره ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ دوره اول ﮐﻢ اھﻤﯿﺖ ، ﺳﻄﺤﯽ وﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ زﻧﺎﻧﻪ و دوره ی ﺑﻌﺪ از ﺗﻮﻟﺪی دﯾﮕﺮ ﮐﻪ ﺷﺎھﮑﺎر ادﺑﯿﺎت اﯾﺮان ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﻮد وﮔﺎھﯽ آﻧﻘﺪر ﺑﺮای ﺗﻮﺻﯿﻒ ﻋﻈﻤﺖ دوره دوم ﺑﻪ دﻧﺒﺎل واژه ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﯽ ﮔﺮدﻧﺪ ﮐﻪ در ﻧﮫﺎﯾﺖ ﺑﻪ ﺟﺰ واژه ﻣﺮداﻧﻪ ﮐﻠﻤﻪ ی دﯾﮕﺮی را ﺑﺮای ﻧﺸﺎن دادن اوج ﻗﻠّﻪ ﺷﻌﺮی ﻓﺮوغ ﻓﺮﺧﺰاد ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻤﯽ ﯾﺎﺑﺪ

در اﮐﺜﺮ ﻗﺮﯾﺐ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق آﺛﺎری ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻪ وﺟﻮد دو دوره در ﺷﻌﺮﺳﺮاﯾﯽ ﻓﺮﺧﺰاد ھﺴﺘﻨﺪ ؛ ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺷﺨﺼﯽ ﺷﺎﻋﺮ در دوره ی اول را ﻧﺸﺎﻧﻪ ای از ﺑﯽ ارزﺷﯽ وﺳﻄﺤﯽ ﺑﻮدنﻣﺮﮐﺰ ﺗﺨﺼﺼﯽ اﻋﺼﺎب و روان ﻣﺎ اﯾﻦ دوره ﻣﯿﺪاﻧﺪ ﻓﺮوغ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺳﺮاﯾﯽ و ﺑﻪ وﯾﮋه ﺑﺎ زن ﺳﺮاﯾﯽ و ﺣﺘﯽ ﺗﻦ ﺳﺮاﯾﯽ آﻏﺎز ﮐﺮد اﻣّﺎ زود از ﺗﻦ از زن و از ﻣﻦ ﻓﺮا ﮔﺬﺷﺖ وﺑﻪ ﻣﺎ رﺳﯿﺪ.

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﻔﺴﺮان ﻣﻌﺠﺰه ی ﻓﺮﺧﺰاد را در ﮔﺬﺷﺘﻦ از زﻧﺎﻧﮕﯽ اش و رﺳﯿﺪن ﺑﻪ ﻣﺎ و«ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎ ﻣﯽ داﻧﻨﺪ . ﺟﺎﻣﻌﻪ ای ﮐﻪ ﺑﻪ زﻋﻢ ﺧﻮدﺷﺎن ﺑﺎ ﺣﺬف ﻓﺮﺧﺰاد از آن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ای ﺳﺮاﺳﺮ ﻣﺮداﻧﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد .

ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﭘﯿﺪا اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﮑﺎن ﺗﺼﻮر ھﯿﭻ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ از زﻧﺎن ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ در ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ﻓﺮﺧﺰاد ﺳﮫﯿﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ وﺟﻮد ﻧﺪارد زﯾﺮا ﻓﺮﺧﺰاد ھﻨﮕﺎﻣﯽ ﺑﻪ ﻗﻠّﻪ ﺷﻌﺮش ﻣﯽ رﺳﺪ ﮐﻪ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ« ﻧﻪ زن ﮐﻪ ﻣﺮدی از ﺗﺒﺎر ﺧﻮﻧﯿﻦ ﮔﻠﮫﺎ » و «ﻣﺮداﻧﻪ ﺗﺮ از ھﺮﭼﻪ ﻣﺮد » و « زﻧﯽ ﮐﻪ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﮫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺮداﻧﻪ اﯾﺴﺘﺎد » ﻣﯿﺸﻮد .

ﯾﮑﯽ از راه ﮐﺎرھﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ادﺑﯽ ﺑﺮای زدودن ﭼﮫﺮه ی ﻓﺮﺧﺰاد از اﺗﮫﺎﻣﺎت وارده ﭘﯿﺮاﻣﻮن زﻧﺪﮔﯽ اش ﺑﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﯿﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﻣﺒﺮا ﮐﺮدن وی از ﻓﻤﻨﯿﺴﺖ ﺑﻮدن اﺳﺖ.

ﺑﺮای ﻧﻤﻮﻧﻪ آﺗﺸﯽ در اﯾﻦ ﺑﺎره ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ : ﻧﮑﺘﻪ ی ﻣﮫﻤﯽ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﻨﯿﻢ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺒﺎﯾﺪ اﯾﻦ زﻧﺎﻧﮕﯽ را ﺑﻪ ﻓﻤﻨﯿﺴﻢ ﺗﻌﺒﯿﺮ ﮐﻨﯿﻢ ،ﻓﺮوغ ﯾﮏ زن اﯾﺮاﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﺪار ﺷﺪه واز ھﻤﻪ ھﻢ ﺑﯿﺪارﺗﺮ ﺷﺪ ،ﺷﻌﺮ زﻧﺎﻧﻪ ﮔﻔﺘﻪ و ﺷﻌﺮ زﻧﺎﻧﻪ ی ﺧﻮب ھﻢ ﮔﻔﺘﻪ اﻣّﺎ ﻓﻤﻨﯿﺴﺖ ﻧﯿﺴﺖ.

ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﺑﻪ ﭼﻪﺻﻮرﺗﯽ ﻣﻔﺴﺮان ﺑﻪﻧﻔﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ﺷﺨﺼﯽ ﻓﺮﺧﺰاد وﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﺮدن او ﺑﺎ ﻫﻨﺠﺎرﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻣﯽ ﭘﺮدازﻧﺪ ؟ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺸﺎھﺪه ﺷﺪ ﺑﻪ ھﯿﭻ وﺟﻪ از ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ھﺎی اول ودوم ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺘﻮﺳﻞ ﺷﺪن ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ھﺎی ﺷﺨﺼﯽ دﯾﮕﺮ و ﯾﺎ ﺟﺎی دادن ﻓﺮوغ در ﻗﺎﻟﺐ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ از زﻧﺎن ھﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ،ﺑﺮای ﻣﻌﻨﺎدار ﮐﺮدن ﺗﺠﺮﺑﻪ ی زن ھﻨﺮﻣﻨﺪ اﺳﺘﻔﺎده ﻧﻤﯽ ﺷﻮد .

اﻣّﺎ ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﺳﻮم ﮔﺰﯾﻨﻪ ای اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ وﻓﻮر ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ وﻏﯿﺮ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ از ﺳﻮی ﺷﺮح ﺣﺎل ﻧﻮﯾﺴﺎن و ﻣﻨﺘﻘﺪان ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ . ﻣﺼﺪاق ﺑﺎرز ﻧﻔﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ﺷﺨﺼﯽ زن/ﺷﺎﻋﺮ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ؛ ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ آﺛﺎر اوﻟﯿﻪ ﻓﺮوغ وﺳﭙﺲ ﻧﻔﯽ آﻧﮫﺎﺳﺖ .

ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ اﺷﻌﺎر ﻓﺮﺧﺰادھﻤﯿﺸﻪ دوﭘﺎره اﺳﺖ .ﮐﻪ درﺷّﻖ اول ﺑﻪ ﻧﻔﯽ ﺻﺮﯾﺢ آﺛﺎرش ﻣﯽ ﭘﺮدازﻧﺪ آن ھﻢ ﻧﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺮاﯾﻂ ﺳﻨﯽ ﻓﺮﺧﺰاد و ﻧﺎ ﭘﺨﺘﮕﯽ ﮐﻪ در آﺛﺎر اﮐﺜﺮ ﻗﺮﯾﺐ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق ھﻨﺮﻣﻨﺪان ﺗﺎزه ﮐﺎر ﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺳﻪ ﮐﺘﺎب اول در ﻓﺎﺻﻠﻪ ی ھﻔﺪه ﺗﺎ ﺑﯿﺴﺖ و ﭼﮫﺎر ﺳﺎﻟﮕﯽ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﯿﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺳﻄﺤﯽ وﻣﺒﺘﺬل ﺑﻮدﻧﺸﺎن ﮐﻪ اﯾﻦ اﺑﺘﺬال در داﯾﺮه ی ﻟﻐﺎت ﻣﻨﺘﻘﺪﯾﻦ ادﺑﯽ ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎت زﻧﺎﻧﻪ وﺧﺼﻮﺻﯽ ﻣﺘﺮادف اﺳﺖ .

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭼﺮﺧﻪ ای اﯾﻦ اﺑﺘﺬال ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﻠﺖ وﻣﻌﻠﻮل ﺗﺠﺮﺑﻪ ھﺎی زﻧﺎﻧﻪ ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﻮد . ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭼﻨﯿﻦ روﯾﮑﺮدی اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺎب آﯾﻪ ھﺎی آه و ھﻤﭽﻨﯿﻦ ﻓﯿﻠﻢ ﺳﺮد ﺳﺒﺰ ﮐﻪ در واﻗﻊ ﮐﻮﺷﺸﯽ اﺳﺖ ﺑﺮای اﺑﮫﺎم زداﯾﯽ واﺗﮫﺎم زداﯾﯽ از زﻧﺪﮔﯽ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻓﺮﺧﺰاد ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اﻗﺪام ﻣﻌﻨﺎداری ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد زﯾﺮا ﭘﺮ ﺑﺴﺎﻣﺪﺗﺮﯾﻦ ﺳﺌﻮال اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﻪ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ راﺑﻄﻪ ی ﻓﺮوغ و ﮔﻠﺴﺘﺎن ﺑﺎز ﻣﯽ ﮔﺮدد .

و ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺎ اﺻﺮار ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﺎن ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ : « ﯾﻌﻨﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاھﯿﺪ ﭼﯿﺰ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﺮای ﻣﺎ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﻨﯿﺪ و... اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﮐﻠﯽ و دوﺟﺎﻧﺒﻪ ی ﻧﻔﯽ ﺷﻌﺮ وزﻧﺪﮔﯽ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻓﺮوغ ﺑﻪ دو اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﻓﺮدی وآﺷﮑﺎر ﺧﺘﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ اوﻟﯽ ﺣﺬف اﺷﻌﺎر ﻓﺮوغ ﺑﺮای ﺳﺎزﮔﺎر ﮐﺮدن ﺑﺎ ھﻨﺠﺎرھﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ و دﯾﮕﺮی دﺳﺘﮑﺎری ﺑﯿﻮﮔﺮاﻓﯽ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺮای از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن ﺷﺒﮫﺎت .

اﻣّﺎ دو ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻣﮫﻢ ﺑﺮای ﻧﻔﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ﻓﺮﺧﺰاد ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ھﻨﺮﻣﻨﺪ زن ، ﯾﮑﯽ ﭘﺮداﺧﺘﻦ ﺑﻪ زﻧﺎﻧﮕﯽ / ﻣﺎدراﻧﮕﯽ در ﭼﮫﺎرﭼﻮب زﻧﺪﮔﯽ ﺧﺼﻮﺻﯽ اﺳﺖ و دﯾﮕﺮ ھﯿﺴﺘﯿﺮﯾﮏ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ وی .

بیشتر بخوانید::

برگزیده ای از شعرهای عاشقانه ی فروغ فرخ زاد

زندگی کامل فروغ فرخزاد

گلچین چند شعر از فروغ فرخزاد

ﺣﻀﻮر زن

در ادﺑﯿﺎت ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺳﻨﺖ ادﺑﯽ ﻣﺎن ﺗﻨﮫﺎ ﺑﻪ دو ﺻﻮرت اﻣﮑﺎن ﭘﺬﯾﺮ اﺳﺖ : ﯾﺎ زن ﮔﻨﺎھﮑﺎر و ﻣﺎﯾﻪ ی ﺷّﺮ ﺣﻮّا و ﯾﺎ ﻣﺎدر ﻣﻘﺪّس و ﭘﺎﮐﺪاﻣﻦ ﻣﺮﯾﻢ. ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺳﯿﺎﺳﺘﮫﺎی ﻓﺮھﻨﮕﯽ ﺳﻪ دھﻪ ی اﺧﯿﺮ در ﺣﺬف ﻓﺮﺧﺰاد از ﭘﺮوﺳﻪ ی ﺷﻌﺮ ﻓﺎرﺳﯽ ﻧﺎﻣﻮﻓﻖ ﻣﺎﻧﺪ و روﯾﮑﺮد دوﺑﺎره ای ﺑﺎ ﻻﺧﺺ ﺑﻌﺪ از ﺳﺎل ١٣٧۶ ﺑﻪ ﻓﺮﺧﺰاد ﺷﺪه اﺳﺖ ﺑﻪ ﺑﺎزﺳﺎزی ﭼﮫﺮه ی ﻓﺮﺧﺰاد در وﺟﮫﻪ ی ﻣﺎدراﻧﻪ اش اﺣﺘﯿﺎج ﻣﺒﺮﻣﯽ اﺣﺴﺎس ﻣﯽ ﺷﻮد .

اﺳﺘﺮاﺗﮋی ﻣﮫﻢ و ﺑﺴﯿﺎر ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻌﺪی در زﻣﯿﻨﻪ ی ﻧﻔﯽ ﺗﺠﺮﺑﻪ ی ھﻨﺮﻣﻨﺪی زن ،ھﯿﺴﺘﺮﯾﮏ ﺟﻠﻮه دادن ﻓﺮﺧﺰاد اﺳﺖ . ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﮫﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﺗﻮﺻﯿﻒ رﻓﺘﺎرھﺎو ﻧﮕﺮش ھﺎی اﻏﻠﺐ زﻧﺎن ﺑﻪ ﺻﻮرت ﺑﯿﻤﺎرﮔﻮﻧﻪ در واﻗﻊ ﺑﺨﺸﯽ از ﺳﯿﺎﺳﺖ ﺟﻨﺴﯽ ﺑﯿﻤﺎری را ﺷﮑﻞ ﻣﯿﺪھﺪ .«ﺗﻠﻘﯽ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻓﻤﻨﯿﺴﺘﯽ درﺑﺎره ی ﻣﺎزوﺧﯿﺴﻢ زﻧﺎﻧﻪ »وھﯿﺴﺘﺮی و دوﮔﻮﻧﻪ از اﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎرﯾﮫﺎﯾﯽ ھﺴﺘﻨﺪ .

ﮔﺎھﯽ ﻣﻔﺴﺮانآﻧﻘﺪر در ﺑﺎزﻧﻤﺎﯾﯽ ﻓﺮوغ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺷﺨﺼﯽ ﺑﯿﻤﺎر ﭘﯿﺶ ﻣﯽ روﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﺒﺒﯿﻦ آن ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ دﺳﺘﮑﺎری ﺑﯿﻮﮔﺮاﻓﯽ ﺷﺎﻋﺮ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ . ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه ای در ﺗﻮﺟﯿﻪ اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ، ازدواج ﻓﺮوغ را ﻧﺎﺧﻮاﺳﺘﻪ و ﺗﺤﻤﯿﻠﯽ ارزﯾﺎﺑﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ...

ﻧﮑﺘﻪ اﯾﻦ ﺟﺎﺳﺖ ﮐﻪ: ﺣﺘﯽ اﻧﺪک ﻣﻮاﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﻣﻔﺴﺮان در ﺻﺪد اﯾﺠﺎد ارﺗﺒﺎط ﺑﯿﻦ ﺣﺎﻻت روﺣﯽ و ﺷﮑﺴﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﺧﺼﻮﺻﯽ اش ﺑﺮﻣﯽ آﯾﻨﺪ ﺑﺎز ھﻢ ﮔﺰاره ی آﺷﻔﺘﮕﯽ روﺣﯽ ﻓﺮوغ دﺳﺖ ﻧﺨﻮرده ﺑﺎﻗﯽ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ و ﻓﯽ اﻟﻤﺜﻞ ﺗﻨﮫﺎ ﭘﺪر ﺟﺎی ھﻤﺴﺮ را در اﯾﻦ ﻣﻌﺎدﻟﻪ اﺷﻐﺎل ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .

در ﺗﻤﺎم ﺗﺒﯿﯿﻦ ھﺎی ﻓﻮق ﻣﺘﻐﯿﯿﺮ ھﺎی ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺟﺎﺑﻪ ﺟﺎﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ؛ اﻣّﺎ ﻣﺘﻐﯿﺮ واﺑﺴﺘﻪ ﮐﻪ ھﻤﺎﻧﺎ ﻣﻔﻌﻮل واﻗﻊ ﺷﺪن ﻓﺮوغ در ﻧﻘﺶ زن ھﯿﺴﺘﺮﯾﮏ اﺳﺖ ، ﺛﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﻣﺎﻧﺪ.

ﻓﻮﮐﻮ

ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ : ھﯿﺴﺘﺮﯾﮏ ﺷﺪن ﺑﺪن زن ﯾﮑﯽ از اﺳﺘﺮاﺗﮋﯾﮫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ آن رواﺑﻂ ﻗﺪرت زن وﻣﺮد ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽ ﺷﻮد. ﻓﺮاﯾﻨﺪھﺎی ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﻃﯽ آن اﯾﻦ ﺑﺪن در در ﻧﺘﯿﺠﻪ آﺳﯿﺐ ﺷﻨﺎﺳﯽ ذاﺗﯽ اش ، در ﺣﻮزه ی ﮐﺮدارھﺎی ﭘﺰﺷﮑﯽ ادﻏﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺳﺮاﻧﺠﺎم ﻓﺮاﯾﻨﺪی ﮐﻪ ﻃﯽ آن ﺑﺪن زن راﺑﻄﻪ ای ارﮔﺎﻧﯿﮏ ﯾﺎﻓﺖ و ﺑﺎ ﮐﺎﻟﺒﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻮاده وﺑﺎ زﻧﺪﮔﯽ ﮐﻮدﮐﺎن.

ﺗﻘﺎﺑﻞ ﻣﺎدر ﺑﺎ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻧﮕﺎﺗﯿﻮش ﯾﻌﻨﯽ زن ﻋﺼﺒﯽ ﻣﺸﮫﻮرﺗﺮﯾﻦ ﺷﮑﻞ اﯾﻦ ھﯿﺴﺘﺮﯾﮏ ﺷﺪن اﺳﺖ .
ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﺗﻌﻤﻖ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﭼﻪ ﺗﻤﺎم ﺷﺮح ﺣﺎل ﻧﻮﯾﺴﺎن داﻋﯿﻪ ی ﻧﻮﺷﺘﻦ دﻗﯿﻖ وﻣﻮﺷﮑﺎﻓﺎﻧﻪ ی زﻧﺪﮔﯿﻨﺎﻣﻪ ی ﻓﺮﺧﺰاد را دارﻧﺪ ؛ اﻣّﺎﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﻮﺟﻮد در اﯾﻦ ﻣﺘﻮن از ﺑﯿﻮﮔﺮاﻓﯽ ﺷﺎﻋﺮ ﻧﺸﺄت ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ و ﯾﮑﯽ از اﺳﺘﺮاﺗﮋی ھﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از ﻃﺮﯾﻖ آن ﮐﻨﺘﺮل ھﻨﺮﻣﻨﺪ زن ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻨﺖ ادﺑﯽ ﻣﺮداﻧﻪ، ﻣﻤﮑﻦ ﻣﯽ ﮔﺮدد .


این مطلب چقدر مفید بود ؟
(9 امتیاز , میانگین: 5.0 از 5)  
  • برچسب ها:
  • تحلیل فمنیستی شعر فروغ
  • فروغ فرخزاد
  • شعر

دیدگاه ها

شما هم می توانید نظرات خود را ثبت کنید



کد امنیتی کد جدید

آخرین مطالب دلگرم

StatCounter