دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
قصه کودکانه: شروع مدرسه بدون عروسک سالیوان
زمان مطالعه: 6 دقیقه
مهرسا یه دختر مهربونه که بهترین دوستش عروسک سالیوانه. حالا مهرسا باید بره مدرسه اما نمیخواد سالیوان رو توی خونه تنها بذاره!

داستان کوتاه تصویری شروع مدرسه بدون عروسک سالیوان برای کودکان

یک روز از روزهای قشنگ خدا، توی یه خونه پر از خنده و شادی، یه دختر کوچولو بود به اسم مهرسا.

مهرسا نزدیک هفت سالش بود و حسابی برای خودش خانمی شده بود. یه عالمه اسباب بازی داشت که اتاقش رو پر کرده بودن از رنگ و شادی، ولی از بین همه شون، یه عروسک سالیوان آبی رنگ بود که جون مهرسا به جونش بسته بود.

قصه کودکانه

این عروسک، چشمای درشت و مهربون داشت و یه لبخند همیشگی روی صورتش. مهرسا هر شب باهاش می خوابید، حتی وقتی می خواست بره دستشویی، سالیوان رو هم با خودش می برد که تنها نباشه!

اسم این عروسک رو هم مامانش گذاشته بود سالیوان، درست مثل یه دوست واقعی. مهرسا عاشق این بود که با سالیوان حرف بزنه و رازهای کوچولو و بزرگش رو بهش بگه. سالیوان هم همیشه با اون چشمای درشتش گوش می کرد و به نظر می رسید که همه حرف های مهرسا رو می فهمه.

قصه تصویری

حالا مهرسا هفت سالش شده بود و وقتش رسیده بود که بره مدرسه. وای که چقدر ذوق داشت برای مدرسه! هر روز از مامانش می پرسید:

    “مامان، پس کی مدرسه باز می شه؟”

مامانش هم با خنده می گفت:

    “صبر کن عزیزم، یه کم دیگه مونده.”

مهرسا لباس فرم قشنگش رو که مامانش براش خریده بود، بارها و بارها امتحان کرده بود. کیف مدرسه ش رو هم که روش عکس یه پروانه بود، حسابی پر از دفتر و مداد کرده بود. ولی یه چیزی ته دلش رو قلقلک می داد و باعث می شد یه کم دلش شور بزنه. اونم دوری از عروسک سالیوان بود. آخه تو مدرسه که نمی شد عروسک رو با خودش ببره!

قصه کوتاه

هر وقت فکر می کرد که باید چند ساعت از سالیوان دور باشه، دلش یه جوری می شد و غمگین می شد. آخه چطور می تونست بدون عروسک سالیوان طاقت بیاره؟ فکرش رو بکنید، هفت سال تمام، حتی یه دقیقه هم ازش دور نشده بود.

یه شب، مهرسا بغل مامانش خوابیده بود و با صدای آروم، جوری که فقط مامانش بشنوه، گفت:

    “مامان، دلم برای سالیوان تنگ می شه وقتی برم مدرسه. سالیوان اینجا تنها می مونه.”

مامانش خندید و موهای قهوه ای مهرسا رو آروم ناز کرد:

قصه بچگانه

    “عزیزم، سالیوان اینجا منتظرت می مونه. تو میری مدرسه و کلی چیزای جدید یاد می گیری، دوستای جدید پیدا می کنی، بعد وقتی برگردی، می تونی کلی باهاش بازی کنی و همه ماجراهای مدرسه رو براش تعریف کنی.”

مهرسا یکم فکر کرد:

    “ولی دلم خیلی تنگ می شه. آخه سالیوان عادت داره من همیشه کنارش باشم. نکنه حسابی دلش بگیره؟”

داستان

مامانش یه لبخند زد و یه فکری تو سرش اومد:

    “خب، ما یه کاری می کنیم که سالیوان تنها نمونه و بدونه تو زود برمی گردی.”

مهرسا با چشمای برق زده به مامانش نگاه کرد:

    “واقعاً مامان؟ چی کار می کنیم؟”

مامانش انگشتش رو روی لبش گذاشت:

    “این یه رازه. یه سوپرایز برای صبح روز اول مدرسه.”

مهرسا با کنجکاوی و ذوق، چشماش رو بست و خوابید، ولی از همون موقع فکرش مشغول سوپرایز مامانش بود.

قصه جذاب

صبح روز اول مدرسه، مهرسا با ذوق از خواب بیدار شد. نور خورشید از پنجره اتاقش می تابید تو و همه جا رو روشن کرده بود. نفس عمیقی کشید. امروز قرار بود اولین روز مدرسه ش باشه! لباس فرم قشنگش رو پوشید و جلوی آینه ایستاد.

داستان جالب

موهاش رو با یه کش موی پاپیونی بست و کیف مدرسه ش رو که عکس یه پروانه روش بود، برداشت. دلش یه کم شور می زد، هم برای دیدن دوستای جدید و معلمش، و هم برای دوری از عروسک سالیوان. می خواست سالیوان رو بغل کنه، ولی مامانش گفته بود که سوپرایز داره و باید صبر کنه.

همچنین بخوانید:
داستان کودکانه همسایه های تازه و دوستی جدید

داستان کودکانه همسایه های تازه و دوستی جدید

مهرداد که همیشه تنها بود، با آمدن همسایه های جدید و گربه شیرو، دوستی تازه ای پیدا کرد.

وقتی داشت از در خونه خارج می شد، یه لحظه چشمش خورد به صندلی راحتی کنار جاکفشی تو راهرو. اونجا، روی صندلی، عروسک سالیوان نشسته بود! با اون چشمای درشت و مهربونش که انگار به مهرسا نگاه می کرد. انگار سالیوان هم مثل مهرسا ذوق داشت و منتظر بود.

اما این همه اش نبود! سالیوان یه برگه کوچولو و تاشده رو تو دستش گرفته بود. مهرسا با تعجب جلو رفت و برگه رو برداشت. قلبش تندتند می زد. روش با خط کج و معوج (که مشخص بود کار مامانش بوده، چون مامانش خطش یه کم نامرتب ولی پر از مهر بود) نوشته شده بود:

    “مهرسا، همین جا منتظرتم تا برگردی! دلم برای بازی باهات تنگ می شه!”

قصه کوتاه

مهرسا وقتی اینو خوند، یه لبخند گنده اومد رو صورتش. انگار یه بار سنگین از روی دلش برداشته شد. غم و غصه هاش همه شون پر کشیدن و رفتن. سالیوان اینجا بود! منتظرش بود! دلش دیگه شور نمی زد. می دونست که سالیوان تنها نیست و قراره لحظه شماری کنه تا مهرسا برگرده خونه. با خوشحالی دوید سمت مامانش و محکم بغلش کرد.

    “مرسی مامان! تو بهترینی! بهترین مامان دنیا!”

مامانش هم خندید و صورت مهرسا رو بوسید.

    “حالا برو مدرسه و کلی چیزای جدید یاد بگیر. عروسک سالیوان هم اینجا منتظرت می مونه تا همه چیزای بامزه ای که یاد گرفتی رو براش تعریف کنی.”

مهرسا با یه بوسه کوچولو برای سالیوان، از خونه خارج شد. حالا دیگه می دونست که عروسک سالیوان تنها نیست و هر لحظه منتظرشه تا برگرده.

** توام دوست داری یه عروسک سالیوان دوست داشتنی داشته باشی؟ اینجا رو کلیک کن و همه عروسک های زیبای سالیوان رو ببین

اون روز، مهرسا با کلی ذوق و شوق به سمت مدرسه دوید. توی راه به این فکر می کرد که وقتی برگشت خونه، چقدر حرف برای گفتن با عروسک سالیوان داره. دیگه هیچ غمی تو دلش نبود و می دونست که یه دوست آبی رنگ و مهربون، تو خونه منتظرش هست.

داستان زیبا

امیدوارم از این قصه تصویری کوتاه کودکانه لذت برده باشید، با قصه های بعدی دلگرم با ما همراه باشید .

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits