آموزش دوخت ماسک پارچه ای در ۳ روش ساده و کاربردی؛ همراه با الگو و نکات مهم برای دوخت تمیز

برای هر روش، وسایل موردنیاز، الگوی اولیه و مراحل دوخت را توضیح می دهیم تا حتی اگر مبتدی هستید، بتوانید دوختی مرتب و متناسب با صورت داشته باشید.

نکته مهم این است که ماسک پارچه ای دست دوز لزوماً ماسک پزشکی یا تنفسی استاندارد محسوب نمی شود. اندازه مناسب، جنس پارچه، قابلیت تنفس و میزان پوشش صورت اهمیت دارند؛ برای موقعیت های پرخطر باید از وسیله حفاظتی مناسب و تأییدشده استفاده کنید.

وسایل لازم برای دوخت ماسک پارچه ای

• پارچه نخی تمیز و قابل شست وشو

• نخ مناسب پارچه

• کش نرم یا بند پارچه ای

• قیچی خیاطی

• متر و خط کش

• مداد خیاطی

• سوزن ته گرد یا گیره پارچه

• چرخ خیاطی یا سوزن دستی

• اتو

روش اول: دوخت ماسک مستطیلی چین دار

این مدل برای افراد مبتدی مناسب است و به الگوی پیچیده ای نیاز ندارد.

الگوی ماسک چین دار

برای شروع، دو مستطیل پارچه ای به ابعاد تقریبی ۲۰ در ۱۸ سانتی متر برش بزنید. این اندازه صرفاً الگوی اولیه است و باید با اندازه صورت تنظیم شود. جای دوخت را نیز در نظر بگیرید.

مراحل دوخت

1. دو قطعه پارچه را روی هم قرار دهید؛ اگر پارچه طرح دار است، روی اصلی دو قطعه رو به یکدیگر باشد.

2. لبه بالا و پایین را بدوزید و بخشی از یک سمت را برای برگرداندن باز بگذارید.

3. پارچه را برگردانید، گوشه ها را مرتب کنید و لبه ها را اتو بزنید.

4. دو یا سه چین افقی منظم ایجاد کنید تا ماسک هنگام باز شدن، بینی، دهان و چانه را بپوشاند. چین ها را با گیره ثابت کنید.

5. لبه های کناری را تا کنید و بدوزید تا جای عبور کش ایجاد شود.

6. کش ها را از تونل ها عبور دهید و طول آن ها را تنظیم کنید. ماسک باید راحت باشد و در کناره ها فاصله زیادی نداشته باشد.

روش دوم: دوخت ماسک سه بعدی قالب دار

ماسک سه بعدی به کمک یک درز منحنی در وسط، فرم برجسته تری پیدا می کند. این مدل ممکن است برای بعضی شکل های صورت راحت تر باشد؛ اما ظاهر قالب دار به تنهایی به معنای محافظت بیشتر نیست.

الگوی اولیه ماسک سه بعدی

برای طراحی الگو، یک مستطیل کاغذی به ابعاد تقریبی ۲۲ در ۱۸ سانتی متر آماده کنید. خط وسط را مشخص کنید و منحنی ملایمی برای قسمت بینی و چانه رسم کنید. الگو را از خط تقارن تا کنید تا دو سمت آن قرینه باشد.

پیش از برش پارچه اصلی، الگو را روی پارچه ارزان امتحان کنید و اندازه آن را متناسب با صورت اصلاح کنید.

مراحل دوخت

1. از الگو، چهار قطعه پارچه برای لایه بیرونی و داخلی برش بزنید.

2. قطعات مربوط به هر لایه را از قسمت منحنی وسط به یکدیگر بدوزید.

3. دو لایه را روی هم قرار دهید، به طوری که روی اصلی پارچه ها روبه روی هم باشد.

4. لبه های بالا و پایین را بدوزید و بخش کناری را برای برگرداندن باز بگذارید.

5. ماسک را برگردانید، درزها را مرتب کنید و لبه ها را اتو بزنید.

6. در دو طرف ماسک تونل کش بدوزید و کش ها را متناسب با اندازه سر تنظیم کنید.

روش سوم: دوخت ماسک ساده تاخورده

این مدل از یک مستطیل پارچه ای ساخته می شود و برای افرادی که به دنبال الگوی ساده تری هستند، مناسب است.

الگوی ماسک تاخورده

یک مستطیل به ابعاد تقریبی ۲۲ در ۳۸ سانتی متر برش بزنید. پارچه را از وسط تا کنید تا ابعاد اولیه آن تقریباً ۲۲ در ۱۹ سانتی متر شود. اندازه نهایی را با صورت تطبیق دهید.

مراحل دوخت

1. لبه های کوتاه پارچه را حدود یک سانتی متر به داخل تا کنید و بدوزید.

2. پارچه را از وسط تا کنید و لبه ها را مرتب روی هم قرار دهید.

3. دو یا سه چین افقی ایجاد کنید تا پوشش کافی برای بینی، دهان و چانه فراهم شود.

4. چین ها را با گیره ثابت کنید و دو طرف آن ها را بدوزید.

5. لبه های کناری را برای عبور کش یا نصب بند پارچه ای آماده کنید.

6. درزها و محل اتصال بندها را بررسی کنید تا هنگام استفاده باز نشوند.

عکس الگوهای سه مدل ماسک

این تصاویر برای مشاهده شکل کلی مدل ها و ایده گرفتن از الگو مناسب اند؛ اندازه های دقیق را باید بر اساس صورت و نمونه آزمایشی تنظیم کنید.

نکات مهم برای دوخت بهتر و استفاده ایمن تر

• پارچه را پیش از برش بشویید تا آب رفت احتمالی آن کمتر شود.

• از پارچه ای استفاده کنید که قابل شست وشو و دارای قابلیت تنفس مناسب باشد.

• ماسک باید بینی، دهان و چانه را بپوشاند و در کناره ها فاصله زیادی نداشته باشد.

• اگر ماسک خیس، کثیف یا آسیب دیده شد، آن را تعویض کنید.

• پس از استفاده، ماسک را با رعایت بهداشت از صورت بردارید و دست ها را بشویید.

• ماسک را مطابق جنس پارچه بشویید و پیش از استفاده مجدد کاملاً خشک کنید.

• از ماسک دست دوز به عنوان جایگزین قطعی ماسک پزشکی یا تنفسی استاندارد در موقعیت های پرخطر استفاده نکنید.

جمع بندی

اگر تازه خیاطی را شروع کرده اید، ماسک مستطیلی چین دار گزینه ساده ای برای تمرین است. مدل سه بعدی ظاهر قالب دار دارد و مدل تاخورده نیز با الگوی ساده ای دوخته می شود. در هر سه روش، اندازه مناسب، درزهای محکم و پوشش کامل صورت اهمیت دارند؛ با این حال، هیچ کدام از این الگوهای خانگی بدون آزمون و تأیید تخصصی، تضمین کننده محافظت استاندارد پزشکی نیستند.