پایان داستان لباس جدید پادشاه
هیچ کدام از درباریان هم چیزی نمی دیدند، اما یکی یکی از پارچه تعریف کردند.
«باشکوه است!»
«فوق العاده است!»
«پادشاه باید در رژه بزرگ، لباسی از این پارچه بپوشد!»
و پادشاه هم پذیرفت.
شب پیش از رژه، حقه بازها وانمود کردند که دوختن لباس تازه پادشاه را تمام می کنند. با قیچی های بزرگ هوا را قیچی کردند و با سوزن های بی نخ، کوک های خیالی زدند.

صبح روز بعد، پادشاه و درباریانش به اتاق بافندگی برگشتند. حقه بازها دست های خالی شان را بالا آوردند، انگار تکه های لباس را در دست گرفته اند.
یکی از آن ها گفت: «این شلوار، این کت و این شنل سلطنتی شماست. هرکدام به سبکی تار عنکبوت است. شاید احساس کنید اصلاً چیزی به تن ندارید.»
پادشاه لباس های همیشگی اش را درآورد و حقه بازها وانمود کردند لباس تازه را تنش می کنند. دست هایش را بالا بردند، دکمه هایی را که وجود نداشت بستند و شنل خیالی را با دقت مرتب کردند.
پادشاه جلوی آینه از این پهلو به آن پهلو چرخید.
درباریان فریاد زدند: «لباس تازه چقدر خوب به تنتان نشسته است!»
«اعلی حضرت، تا حالا این قدر باشکوه به نظر نرسیده اید!»

پادشاه در آینه می دید که هیچ لباسی به تن ندارد. با این حال، طوری سر تکان داد که انگار دارد لباس تازه اش را تحسین می کند.
بیرون قصر، همه چیز برای آغاز رژه بزرگ آماده بود. قرار بود چند خدمتکار دنباله شنل را حمل کنند؛ همان قسمت بلند شنل که روی زمین کشیده می شد.
آن ها خم شدند، دست هایشان را به طرف زمین دراز کردند و بعد دست های خالی شان را بالا آوردند، انگار پارچه نامرئی را گرفته اند.

رژه آغاز شد. پادادشاه با غرور زیر سایه بانی آذین شده در خیابان ها قدم می زد. مردم کنار خیابان جمع شده بودند و از پنجره ها سرک می کشیدند. همه درباره پارچه جادویی شنیده بودند و هیچ کس دلش نمی خواست نادان به نظر برسد.

یکی از میان جمعیت صدا زد: «چه لباس باشکوهی!»
دیگری فریاد زد: «چه رنگ های زیبایی!»
ناگهان کودکی به پادشاه نگاه کرد و با صدایی رسا گفت: «اما پادشاه که اصلاً لباسی نپوشیده!»
برای لحظه ای، خیابان ساکت شد.
پدرش گفت: «به حرفش گوش کنید.»

کم کم مردم همان جمله را آرام برای هم تکرار کردند.
«پادشاه چیزی نپوشیده.»
«پادشاه اصلاً چیزی نپوشیده!»
سرانجام تمام جمعیت فریاد زدند: «پادشاه هیچ لباسی به تن ندارد!»
قصه تصویری کودکانه «لباس جدید پادشاه»
صورت پادشاه از خجالت داغ شد. ته دلش می دانست کودک راست می گوید. حقه بازها فریبش داده بودند و حالا همه مردم شهر حقیقت را می دانستند.
با این حال، با خودش فکر کرد: «رژه شروع شده است. باید تا آخر ادامه بدهم.»
پس سرش را کمی بالاتر گرفت و زیر سایه بان آذین شده به راهش ادامه داد.

پشت سرش، خدمتکاران دست های خالی شان را بالا نگه داشته بودند و هنوز وانمود می کردند دنباله شنلی را حمل می کنند که از همان اول هم وجود نداشت.
پایان.












کلاه پیل باکس؛ ترند شیک بازگشته از دهه ۶۰
پوست بادمجان را دور نریزید؛ کاربردهای پوست بادمجان در آشپزی، زیبایی و خانه
طرز تهیه بال مرغ تنوری با سیب زمینی و پلو رشته ای ترکی؛ خوشمزه و مجلسی
طرز تهیه پیتزای سیر و استیک؛ پیتزای خانگی با سس سفید و استیک آبدار
چرا ورق های فلزی و سقف های شیروانی موج دار ساخته می شوند؟ راز مهندسی پشت این طراحی
لیست خوراکی های شب یلدا + راهنمای چیدمان و آماده سازی
طرز تهیه بال مرغ سوخاری ترد و آبدار؛ با مرینیت ماستی و روکش طلایی
۵ ترفند حرفه ای نظافت که خانه را سریع تر و کم دردسرتر تمیز می کند
طرز تهیه املت قهوه خانه ای اصیل به سبک عمو حسن؛ راز براق و عسلی شدن زرده ها
۱ دیدگاه