معنی ضرب المثل 'بر خرمگس معرکه لعنت' و مفهوم آن

معنی ضرب المثل بر خرمگس معرکه لعنت

در ادامه با معنی و مفهوم این ضرب المثل ایرانی آشنا می شوید. با دلگرم همراه باشید.

معنی ضرب المثل بر خرمگس معرکه لعنت چیست؟

1- خرمگس کنایه از افراد مزاحمی است که در کارهایی که به آن ها مربوط نیست دخالت و در هر بحثی اظهار نظر می کنند.

2- وجه تشبیه افراد مزاحم و فضول به خرمگس:

♦ خرمگس با صدای ویزویز و سرعت زیادش موجب برهم زدن اعصاب اطرافیان می شود.

♦ از آنجایی که معمولا دست و پای خرمگس ها کثیف است، وقتی روی خوراکی می نشیند، باعث انزجار و تنفر می گردد.

به طور کلی وجود یک خرمگس در اطراف انسان آرامش را بهم می ریزد. از این رو فردی که در کار دیگران فضولی می کند، سوالات بی ربط می پرسد، وسط حرف کسی می پرد، سر و صدا و جو الکی می دهد، به خرمگس تشبیه شده است!

همچنین بخوانید:

معنی ضرب المثل 'تو عالم هپروت بودن' | کنایه از حواس پرتی و خیال بافی

ضرب المثل 'تو عالم هپروت بودن' کنایه ای است برای افرادی که غرق در توهم و خیال های باطل شده اند و از واقعیت فاصله گرفته اند. در این مقاله با معنی،…

3- همچنین ممکن است کسی در حال بحث منطقی با دیگران باشد، سر بزنگاه یکی مثل خرمگس وارد جمع می شود و با ادبیات ناپسند و نامناسب، حرف هایی میزند که دعوا راه می اندازد! گویی آنجا را با معرکه جنگ اشتباه گرفته است. اینجاست که سریع به او می گویند: بر خرمگس معرکه لعنت!

4- این ضرب المثل قرابت معنایی دارد با ضرب المثل: آتش بیار معرکه شدن!

تاریخچه و داستان ضرب المثل بر خرمگس معرکه لعنت

روزی روزگاری در یک دهکده کوچک و آرام، مردی به نام سعید زندگی می کرد که در بین اهالی ده بسیار محبوب و شناخته شده بود. سعید فردی بسیار دانا و با انصاف بود که همیشه تلاش می کرد در هر مسئله ای با دقت و توجه وارد شود و راه حل هایی منطقی و مفید ارائه دهد. یک روز در ده، مسئله ای بزرگ پیش آمد که نیاز به حل و فصل داشت. اهالی ده تصمیم گرفتند که برای حل این مشکل، جلسه ای تشکیل دهند و در آن به بحث و گفتگو بپردازند.

مردم در این جلسه جمع شدند و هر کدام نظر خود را در مورد راه حل های مختلف برای مشکلات مطرح شده بیان کردند. سعید به عنوان فردی که همیشه در تصمیم گیری های مهم نقش داشته و در شرایط حساس دخالت می کرد، به آرامی وارد سالن شد و به جمعیت پیوست. بحث ها به آرامی پیش می رفت و هرکسی نظرات خود را با احترام و بدون هیچ گونه دعوا و اختلافی مطرح می کرد. همه در حال تصمیم گیری و تبادل نظر بودند تا بهترین راه حل را پیدا کنند.

اما در همین لحظه، ناگهان یکی از اهالی ده که به تازگی به آنجا آمده بود و چندان از موضوعات این جلسه باخبر نبود، وارد جمع شد. او نامش جاوید بود. جاوید ، فردی بود که همیشه احساس می کرد باید در هر بحثی حرفی برای گفتن داشته باشد، حتی اگر هیچ اطلاعی از موضوع نداشت. او به سرعت شروع به صحبت کردن کرد و نظرات بی ربط و بی پایه ای را بیان کرد که هیچ کمکی به پیشرفت گفتگو نداشت.

جاوید در حالی که با صدای بلند و با ادبیاتی نامناسب سخن می گفت، به نظرات دیگران اعتراض می کرد و برای هر تصمیمی که پیشنهاد می شد، ایراد می گرفت. مردم که از اوضاع کمی گیج و آشفته شده بودند، سعی کردند با آرامش او را قانع کنند که وارد بحث های تخصصی تری شوند و از اظهار نظرهای بی مورد خودداری کند. اما جاوید همچنان به دخالت های خود ادامه داد و فضا را بیشتر از پیش متشنج ساخت.

سعید که همیشه در چنین موقعیت هایی می کوشید فضا را آرام کند، با دقت به جاوید نگاه کرد و سپس به آرامی گفت: «جاوید جان، می دانی که همیشه خوشحال می شوم از نظرات مفیدت، اما الان شرایط به گونه ای است که بهتر است کمی سکوت کنی و اجازه بدهی تا بقیه به بحث های مهم بپردازند.»

اما جاوید که خود را در مرکز توجه می دید، نه تنها به حرف های سعید توجهی نکرد بلکه با صدای بلندتری ادامه داد: «من از شما نمی ترسم! هر چیزی که بخواهم می گویم! چرا باید اجازه دهم که فقط شماها تصمیم بگیرید؟»

دیگر اهالی ده که از رفتار جاوید خسته شده بودند، تصمیم گرفتند برای نشان دادن اعتراض خود، از ضرب المثل قدیمی استفاده کنند. یکی از زنان ده با صدای بلند گفت: «بر خرمگس معرکه لعنت!»

تمام حاضران در جلسه متوجه منظور این ضرب المثل شدند. «خرمگس» نمادی از فردی بود که بدون دعوت و به طور مزاحم وارد جمع می شود و با حضور خود باعث برهم زدن آرامش و نظم می شود. در حقیقت، این ضرب المثل به جاوید اشاره داشت که با دخالت های بی مورد خود، به جای کمک به حل مشکل، فضا را آشفته و متشنج کرده بود.

جاوید که حالا متوجه شد رفتارهایش چقدر آزاردهنده بوده است، کمی شرمنده شد و دیگر نتواست حرفی بزند. از آن به بعد، او بیشتر به سخنان دیگران گوش می داد و فهمید که گاهی اوقات سکوت کردن و اجازه دادن به دیگران برای بیان نظرات، بهترین راه حل است.

این داستان و ضرب المثل «بر خرمگس معرکه لعنت» به ما یادآوری می کند که در زندگی گاهی باید در موقعیت های مختلف از دخالت های بی مورد پرهیز کنیم. دخالت در کارهای دیگران، مخصوصاً زمانی که هیچ دانشی در مورد موضوع نداریم، تنها به برهم زدن آرامش و ایجاد مشکلات بیشتر منجر می شود. این ضرب المثل به ما می آموزد که باید در هر جمع و بحثی درک کنیم که گاهی سکوت و گوش دادن بهتر از دخالت های بی مورد است.