غمگین ترین اشعار دلتنگی از فریدون مشیری

شعر دلتنگی فریدون مشیری

بگذار سر به سینه من تا که بشنوی
                            آهنگ اشتیاق دلی دردمند را
شاید که پیش ازین نپسندی به کار عشق
                            آزار این رمیده سر در کمند را
بگذار سر به سینه من تا بگویمت
                            اندوه چیست عشق کدامست غم کجاست
بگذار تا بگویمت این مرغ خسته جان
                            عمری است در هوای تو از آشیان جداست
دلتنگم آن چنان که اگر ببینمت به کام
                            خواهم که جاودانه بنالم به دامنت
شاید که جاودانه بمانی کنار من
                            ای نازنین که هیچ وفا نیست با منت
تو آسمان آبی آرام و روشنی
                            من چون کبوتری که پرم در هوای تو
یک شب ستاره های ترا دانه چین کنم
                            با اشک شرم خویش بریزم به پای تو
بگذار تا ببوسمت ای نوشخند صبح
                            بگذار تا بنوشمت ای چشمه شراب
بیمار خنده های توام بیشتر بخند
                            خورشید آرزوی منی گرم تر بتاب

شعر فریدون مشیری در وصف دلتنگی

کاش می دیدم چیست

آنچه از عمق تو تا عمق وجودم جاریست

آه وقتی که تو لبخند نگاهت را

می تابانی

بال مژگان بلندت را

می خوابانی

آه وقتی که تو چشمانت

آن جام لبالب از جان دارو را

سوی این تشنه ی جان سوخته می گردانی

موج موسیقی عشق

از دلم می گذرد

روح گلرنگ شراب

در تنم می گردد

دست ویران گر شوق

پر پرم میکند ای غنچه رنگین پر پر....

من، در آن لحظه که چشم تو به من می نگرد

برگ خشکیده ایمان را

در پنجه باد،

رقص شیطانی خواهش را، در آتش سبز!

نور پنهانی بخشش را، در چشمه مهر!

اهتزاز ابدیت را می بینم!!

بیش از این، سوی نگاهت، نتوانم نگریست!

اهتزاز ابدیت را یارای تماشایم نیست!

کاش می گفتی چیست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست؟!

شعر فریدون مشیری در مورد دلتنگی

کاش می دیدم چیست

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست

آه وقتی که تو لبخند نگاهت را

                                   می تابانی

بال مژگان بلندت را

                       می خوابانی

آه وقتی که تو چشمانت

آن جام لبالب از جان دارو را

                       سوی این تشنه ی جان سوخته می گردانی

موج موسیقی عشق

                      از دلم می گذرد

روح گلرنگ شراب

                      در تنم می گردد

دست ویران گر شوق

پر پرم می کند، ای غنچه رنگین پر پر....

من، در آن لحظه که چشم تو به من می نگرد

برگ خشکیده ایمان را

در پنجه باد ،

رقص شیطانی خواهش را،

 در آتش سبز !

نور پنهانی بخشش را، در چشمه مهر !

اهتزاز ابدیت را می بینم !!

بیش از این، سوی نگاهت، نتوانم نگریست !

اهتزاز ابدیت را یارای تماشایم نیست !

کاش می گفتی چیست؟

آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست

شعر فریدون مشیری درباره دلتنگی

بی تو، مهتاب‌شبی، باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانۀ جانم، گل یاد تو، درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی باهم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.

تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.

من همه، محو تماشای نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشۀ ماه فروریخته در آب

شاخه‌ها  دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید، تو به من گفتی:

ـ از این عشق حذر کن!

لحظه‌ای چند بر این آب نظر کن،

آب، آیینۀ عشق گذران است،

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است،

باش فردا، که دلت با دگران است!

تا فراموش کنی، چندی از این شهر سفر کن!

با تو گفتم:‌ حذر از عشق!؟ - ندانم

سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

روز اول، که دل من به تمنای تو پر زد،

چون کبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم . . .

باز گفتم که : تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم!

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب، نالۀ تلخی زد و بگریخت . . .

اشک در چشم تو لرزید،

ماه بر عشق تو خندید!

یادم آید که: دگر از تو جوابی نشنیدم

پای در دامن اندوه کشیدم.

نگسستم، نرمیدم.

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم،

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه کُنی دیگر از آن کوچه گذر هم . . .

بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!

گنجینه ی برترین و زیباترین اشعار فریدون مشیری

شعر تنهایی | زیباترین شعرهای فریدون مشیری در مورد تنهایی

شعر زیبای مادر از فریدون مشیری

عاشقانه ترین شعر انتظار از فریدون مشیری