دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
داستان کوتاه ویکتوریا و عشق به گل نرگس
زمان مطالعه: 2 دقیقه
ویکتوریا که گل نرگس را از همه گلها بیشتر دوست داشت، بهاری پر از زیبایی را در باغ سپری میکرد؛ جایی که پروانهها، زنبورها و باران همگی در کنار این گلهای زرد رنگ، جهانی شگفتانگیز میساختند.

قصه کودکانه نرگس ویکتوریا

ویکتوریا گل نرگس رو از همهٔ گل ها بیشتر دوست داشت. بهار که می شد، توی باغ، گل نرگس می رویید. به نظر ویکتوریا اینطور می اومد که گل نرگس شبیه یک شیپور زرد روشنه. پروانه های صورتی رنگ به سراغ گل ها می اومدن تا شهد اون ها رو بنوشن و گرده جمع کنن. زنبورعسل های درشت و پرمو، وزوزکنان از گلی به گل دیگه پر می کشیدن. ویکتوریا بوی دلپذیر گل های نرگس رو خیلی دوست داشت. وقتی باد می وزید، سر گل ها به پایین و بالا حرکت می کرد. برگ های تازهٔ درخت ها در باد موج می زد و صدای زمزمه ای از اون ها برمی خاست. ویکتوریا هر روز گل ها رو آب می داد تا زودتر بلند بشن. آفتاب، بر گلبرگ های لطیف نرگس بوسه می زد.

قصه کوتاه

ویکتوریا گاهی خاک های پربار قهوه ای رنگ رو با دست از زمین برمی داشت. کرم ها توی دستش می لولیدن. وقتی توی خاک ها می نشست، مورچه ها از پاهاش بالا می رفتن. وقتی یک کفشدوزک روی بینی اش می نشست، ویکتوریا از خنده ریسه می رفت. در موقع بارندگی، قطره های بارون از ابرهای خاکستری رنگ پایین می اومدن و از برگ های نرگس فرومی چکیدن.

همچنین بخوانید:
گنجینه پاییزی: گردش صبحگاهی در جنگل

گنجینه پاییزی: گردش صبحگاهی در جنگل

یک قدم زدن آرامش بخش در جنگل در یک صبح پاییزی به جمع آوری برگ های رنگارنگ، بلوط و دیدار با یک سنجاب غیرمنتظره منجر شد.

اون موقع بود که ویکتوریا پوتین و بارونیش رو می پوشید. بارونیش به رنگ گل های نرگس بود. اون توی چاله چوله ها می پرید و با این کار، آب به پاهاش می پاشید. بارون که قطع می شد، رنگین کمون تو آسمان پهن می شد. به جای ابرهای خاکستری، ابرهای سفید پف کرده، به آرومی از عرض آسمون می گذشتن. ویکتوریا دوست داشت که رزهای صورتی، بنفشه ها و زنبق ها رو بو کنه؛ اما هیچیک از اون ها مثل گل دلخواه ویکتوریا- یعنی گل نرگس- خوشبو و زیبا نبود.

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits