دلگرم
امروز: شنبه, ۳۰ آبان ۱۴۰۵ برابر با ۱۱ جمادى الآخر ۱۴۴۸ قمری و ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ میلادی
ماجرای کلاغ کوچولو و درخت خرمالو برای کودکان
زمان مطالعه: 5 دقیقه
سقوط ناگهانی یک جوجه کلاغ در یک عصر پاییزی، ماجرای شگفتانگیز ارتباط کلاغها و کنجکاوی یک کودک را رقم میزند.

قصه کودکانه جوجه کلاغ ریزه میزه و درخت خرمالو

یک روز عصر پاییزی مریم گلی و مامان توی حیاط نشسته بودند و داشتند از خرمالوهای دست چین باغچه می خوردند، که یک دفعه ای کلاغ کوچولویی از بالای درخت خرمالو روی زمین افتاد. مریم گلی با دیدن این صحنه خرمالویش را گذاشت توی بشقاب، از جایش بلند شد و رفت تا ببیند چه بلایی سر کلاغ کوچولو آمده است. اما چیزی نگذشت که تعداد زیادی کلاغ توی حیاط شروع کردند به پرواز کردن، انگار داشتند خبری را به گوش هم می رساندند. مریم گلی که تا آن روز آن قدر کلاغ را یک جا ندیده بود، حسابی ترسید. دوید و رفت پیش مادرش و گفت: «مامان نگاه کن چقدر کلاغ اینجاست.» مادر لبخندی زد و گفت: «آره مامان. انگار کلاغ ها دارن یه خبری رو به هم می دن.» مریم که حالا ترسش یادش رفته بود، پرسید: «چه خبری؟ مگه کلاغ ها هم حرف می زنن؟»

مادر سرش را برد کنار گوش مریم و با صدایی آرام گفت: «مثل ما که نه، اما اون ها به زبون کلاغی با هم حرف می زنن.» 

مریم با چشم های گردشده پرسید: «زبون کلاغی؟ شما از کجا می دونی؟ مگه شما زبونشون رو بلدی؟»

مادر این بار بلندتر خندید، چشمکی زد و گفت: «اااام... همیشه نه. اما موقعی که اندازه ی تو کوچولو بودم و یه روز با عروسکم نشسته بودم پشت پنجره، اتفاق عجیبی افتاد...»

مریم گلی گفت: «چه اتفاقی مامان؟»

_ خب، قصه ش طولانیه.

مریم با شنیدن کلمه ی «قصه» دست هایش را محکم به هم کوبید و شروع کرد به بالا و پایین پریدن: «قصه! شما یه قصه داری. آخ جووون. برام تعریفش کن. لطفاً...»

مادر دست مریم گلی را گرفت. او را نشاند روی پاهایش، دستی کشید به سرش و آرام آرام شروع کرد به تعریف کردن.

_ وقتی که اندازه ی تو بودم هر روز می اومدم توی حیاط و بازی می کردم. گاهی میون درخت ها قایم موشک بازی می کردم، گاهی با ابرها حرف می زدم، گاهی هم با عروسکم خاله بازی می کردم. تا اینکه یه روز فهمیدم روی درخت خرمالو یه پرنده ای لونه درست کرده. پرنده ای که پرهای سیاه داشت و یه نوک بلند. تازه صداهای عجیب و غریبی هم از خودش در می آورد و مدام می گفت قار قاااار.»

مریم گلی تندی گفت: «اون کلاغ بوده مامان. کلاغ.»

مادر لبخندی زد و گفت: «آفرین به تو دختر باهوشم. بله اون کلاغ بود... چند روز بعد هم  متوجه شدم که خانم کلاغه بچه دار شده. از اون به بعد، هر روز صبح، زودتر از بقیه بیدار می شدم، می رفتم طبقه ی بالا و از پشت پنجره ، به کلاغ کوچولو نگاه می کردم. اون خیلی کوچولو و ریزه میزه و بامزه بود. اما یه روز...»

قصه کودکانه

مریم کوچولو بدون اینکه پلک بزند، به دهان مادر خیره شده بود.

_ کلاغ ریزه میزه تصمیم گرفت که بال بزنه و یه دفعه ای از توی لونه افتاد پایین!

مریم کوچولو با صورتی گرفته گفت: «مثل امروز مامان؟» و با انگشت های کوچولویش به کلاغ زیر درخت اشاره کرد.

مادر گفت: «دقیقاً و بعدش...» حالا صدایش را آرام تر کرده بود: «و من صدای کلاغ ها رو شنیدم که داشتن با هم حرف می زدن.»

مریم کوچولو از خوشحالی جیغی کشید و گفت: «وااای... شما زبون کلاغی رو بلدی!»

مامان تکه ای خرمالو توی دهانش گذاشت و همان طور که آن را می جوید، سرش را به سمت آسمان بالا برد و به کلاغ هایی که بالای سر حیاط پرواز می کردند نگاه کرد.

_ مامان بعدش چی شد؟ اون ها به هم چی می گفتن؟

همچنین بخوانید:
داستان کوتاه خرس سفید و آرزوی رنگارنگ برای کودکان

داستان کوتاه خرس سفید و آرزوی رنگارنگ برای کودکان

داستان خرسی به نام آیسیس که از رنگ سفید خز خود خسته شده بود و به تماشای دنیای پررنگ و لعاب اطرافش نشسته بود.

_ اولین کلاغی که جوجه کلاغ ریزه میزه رو دید، گفت: "وای... جوجه ی ریزه میزه ی خانم کلاغه از توی لونه افتاده بیرون. باید برم و کمک بیارم." برای همین سریع بال زد و رفت تا به 5 تا کلاغی که رو درخت چنار خونه ی همسایه نشسته بودن خبر بده.

چند دقیقه ‎‎ای نگذشته بود که اون کلاغ ها هم خبر رو به 5 تا کلاغ دیگه گفتن که رو درخت گردوی خونه ی روبه رویی نشسته بودن. "خبر دارین جوجه ی ریزه میزه ی خانم کلاغه از درخت افتاده و نوکش شیکسته؟!" کلاغ ها سریع از روی درخت بلند شدن و رفتن تا این خبر رو به گوش باقی کلاغ ها برسونن. "شنیدین جوجه ی ریزه میزه ی خانم کلاغه از بالای درخت افتاده پایین و نوکش و بالش شکسته." چیزی نگذشت که سروکله ی تمام کلاغ های محله پیدا شد.

حالا 40 تا کلاغ بالای سر کوچه پرواز می کردن. کلاغ چهلمی نشست لبه ی پشت بوم یکی از خونه ها و با آه و زاری گفت: "دلم کبابه." بعد هم اشکش رو با نوک بالش پاک کرد و ادامه داد: "خبر رو شنیدین؟ جوجه ی ریزه میزه ی خانم کلاغه صبحی از درخت خرمالو افتاده پایین و طفلکی مُرده!" با گفتن این حرف صدای قارقار کلاغ ها بلندتر شد. انگاری که داشتن همه با هم گریه می کردن. بعد همه شون تصمیم گرفتن که دسته جمعی برن سمت لونه ی خانم کلاغه بالای درخت خرمالو و بهش دلداری بدن. اما...»

 

دیدگاه ها

اولین نفر برای ثبت دیدگاه باشید !



hits