معنی و مفهوم بیت 'به دانش گرای و بدو شو بلند' از فردوسی

معنی بیت " به دانش گرای و بدو شو بلند "

در ادامه با معنی و مفهوم این بیت زیبا از جناب فردوسی آشنا می شوید. با دلگرم همراه باشید.

معنی بیت به دانش گرای و بدو شو بلند

به دانش گرای و بدو شو بلند

معنی: در طلب علم و دانش باش و با آن خودت را رشد بده.

چو خواهی که از بد نیابی گزند

معنی: اگر می خواهی از بدی ها و آسیب های روزگار و گزند انسان ها در امان باشی (علمت را زیاد کن).

همچنین بخوانید:

معنی و مفهوم بیت شعر: علم دین بام گلشن جان است

آشنایی با معنی عمیق این بیت زیبا که دین شناسی را بلندای باغ جان انسان و عقل و احساس را نردبان رسیدن به این کمال می داند.

مفهوم بیت به دانش گرای و بدو شو بلند

گرای: یعنی متمایل شو. افزایش میل و رغبت به دانش یعنی همان تحصیل دانش و دوری از جهل و نادانی. شاعر مخاطب را تشویق می کند که اگر شوق و رغبتی قرار است داشته باشد، آن شوق و انگیزه را برای زدودن جهل و نادانی اش به کار بگیرد.

بدو شو بلند: یعنی به وسیله دانش بلند شو. معنای ظاهری اش این است که از جایت بلند شو و کسب دانش کن. اما بلند شدن به وسیله دانش، کنایه از سربلندی و عزتمندی است. یعنی اگر عالم و دانشمند شدی، عزیز و سرفراز می گردی.

در مصرع بعدی، یکی از نتایج کسب دانش را بازگو می کند و آن دور ماند از بدی ها و آسیب های زندگی است. مشکلات زندگی برای همه انسان ها کم و بیش وجود دارد؛ چه عالم باشند چه جاهل. اما اینکه در این شعر می گوید اگر دانشمند شدی از بدی ها در امان می مانی، ظاهرا منظورش در امان ماندن از آسیب ها و گزندهایی است انسان های جاهل را تهدید می کند؛ مثل فریب خوردن، باور کردن شایعات و … .