اشعار ناب سهراب سپهری در مورد معلم

شعری از سهراب سپهری در وصف معلم

صبح فردا دیدم
که حسن با پدرش، و یکی مرد دگر
سوی من می آیند ...

خجل و دل نگران،

منتظر ماندم من
تا که حرفی بزنند
شکوه ای یا گله ای،

یا که دعوا شاید
سخت در اندیشه ی آنان بودم
پدرش بعدِ سلام،

گفت : لطفی بکنید،

و حسن را بسپارید به ما ”

گفتمش، چی شده آقا رحمان ؟؟؟
گفت : این خنگ خدا
وقتی از مدرسه برمی گشته
به زمین افتاده

بچه ی سر به هوا،

یا که دعوا کرده
قصه ای ساخته است
زیر ابرو  و کنارچشمش،

متورم شده است
درد سختی دارد،

می بریمش دکتر

با اجازه آقا …….

چشمم افتاد به چشم کودک...
غرق اندوه و تاثرگشتم
منِ شرمنده معلم بودم
لیک آن کودک خرد وکوچک
این چنین درس بزرگی می داد
بی کتاب ودفتر ….
من چه کوچک بودم
او چه اندازه بزرگ

به پدر نیز نگفت
آنچه من از سرخشم، به سرش آوردم
عیب کار ازخود من بود و نمیدانستم
من از آن روز معلم شده ام ….
او به من یاد بداد  درس زیبایی را...
که به هنگامه ی خشم
نه به دل تصمیمی
نه به لب دستوری
نه کنم تنبیهی

یا چرا اصلا من

عصبانی باشم
با محبت شاید،

گرهی بگشایم
با خشونت هرگز...
          با خشونت هرگز...
                   با خشونت هرگز...

شعر درباره معلم از سهراب سپهری

من معلم هستم

به تو می آموزم عشق را ایمان را

تا که روحت با آن نور وصیقل یابد

به تو می آموزم که چطور

عشق را در دل خود ضرب کنی

و سپس بر همگان تقسیمش

به تو می اموزم

که چطور فعل مجهول ستمها شده است

فاعلش معلوم است

بشناسش که ستم کش نشوی

با ستم هیچ مساز با ستمگر بستیز

به تو می آموزم هر کجایی سخن از زور و زر است

حرف ربط آنجا نیست

به تو می آموزم

لحظه های گذران هستی را

چه صفایی دارند

هر زمان گلبرگی از گل عمر من وتو

به زمین می افتد

پس بیا عطر خوش خوبی را

به همه هدیه کنیم

همچنین بخوانید:

شعر فوق العاده زیبا فریدون مشیری درباره معلم (برای روز معلم)

زیباترین شعر فریدون مشیری درباره معلم به مناسبت روز معلم تقدیم به کاربران عزیز مجله دلگرم می گردد. با ما تا انتهای مطلب همراه باشید .