شعر فوق العاده عاشقانه من و تو از عبدالوکیل کوچی شاعر افغانستان

شعر افغانی عاشقانه عبدالوکیل کوچی

یاد آن نای و نیستان و نوای منوتو

یاد آن وعده و پیمان وفای من و تو

یاد آن گلشن زیبا که به آن زیبایی

بود مرغان سحر نغمه سرای من و تو

یاد آن ساقی وآن شمع ویاران قدیم

یادبزم طرب عشق وهوای من و تو

یاد آن همسفری نیمه ره راه دراز

یاد غمهای جدایی و جفای من و تو

جای آن داشت اگر من و تو «ما» می بودیم

فارغ از مخمصه چون چرای من و تو

چه شد آن عشق گرانمایه و اهداف بزرگ

چه شد آن وعده و پیمان وفای من و تو

چه شد آن همسفر قله و راه خم و پیچ

چه شد آن جاذبه لطف عطای من و تو

چه شد آن حرمت ایثار و فدا کاریها

که هزاران سر و جان گشت فدای من و تو

کو همان نور که تابد به سر این گلشن

کو نسیمی که وزد خوش بسرای من و تو

تا که باشیم چنین در گرو فاصله ها

نشود حاصل ازین رنج دوای من و تو

دشمن از داخل خارج بکمین افتادست

تا کشاند پیء هر حادثه پای من و تو

آمد و رفتن هر کس بمراد خویش است

عزم بیگانه نباشد به رضای من و تو

من و تو تا نشویم «ما» نباشیم آزاد

با همی صرف بود رمز بقای من و تو

تا نگردیم یکی همدل و همره نشویم

هیچگاه چرخ نگردد به ندای من و تو

ای خوش آندم که شب تیره به پایان آید

تا که خورشید بتابد به فضای من و تو

عبدالوکیل کوچی

همچنین بخوانید:

زیباترین و خاص ترین شعر وطن افغانستان

زیباترین شعر در مورد وطن افغانستان ؛ اشعاری زیبا درباره وطن افغانستان