ناب ترین شعر بلند درباره جنگ و وطن دوستی و افغانستان
بدهکارم به مستی، روزهایی را که هوشیارم
از آن بدتر به عزرائیل، چندین جان بدهکارم
بدهکارم به خندیدن، تمام عمر تلخم را
به گریه، روزهایی را که از تلخی تلنبارم
بدهکارم به عصیان، وام فرصتها که عمرم داد
و با بد پاکدامانی تلف گشتند بسیارم
به دانشگاه، چندین ساعت حاضر نبودن را
به نمره، صفرهایی را که در پرونده ام دارم
بدهکارم به دین، چندین نماز و روزه و پرهیز
به دین داری، چه گفتارم چه کردارم چه پندارم
بدهکارم به چشمم دیدن خوبان عالم را
به گوشم قطع اصواتی که می جویند آزارم
تنم قرضه نفسهایم به جای قسطهایی که
برای این و آن یک عمر بایستی بپروارم
به دستانم به پاهایم به لبهایم به ششهایم
بدهکارم، بدهکارم، بدهکارم، بدهکارم
«سید رضا محمدی»

شعر در مورد افغانستان
در بی وطنی
غزل نشد وطنم، اشکِ بیامان: وطنم!
فرار میکنم از این وطن به آن وطنم
قلمروِ کلماتم مرا که اکنون راند
جزیره شد وطنم، ابر خونچکان وطنم
وطنفروش نبودم، وطنبهدوش شدم،
غزلفروش نگشتم، شد آب و نان وطنم
شبیه گرد که بر بوریای بیوطنی…
نشستهام به تسّلا که من جهانوطنم!
وطن کجاست؟ اگر نیست هیچجای زمین
کجاست بالم اگر هست آسمان وطنم؟
وطن چه است؟ غزل؟ گریه؟ یا فراموشی؟
وطن کجاست؟ کدامین وطن؟ همان وطنم…
وطن کجاست؟ که بر شانهام چه سنگین است
غم ندیدن مادر، کجاست جان وطنم
چه کردهایم که اینگونه نسل اندر نسل
قرار نیست، فرار است سهم مان وطنم؟
«سهراب سیرت»
![]()
شعر در وصف وطن و افغانستان
غروب
خانهها تلّ خاک و خاکستر، کوچه در کوچه غرق در خون است
زامبیها رسیدهاند به شهر، شهر از پای تا به سر خون است
در خیابان به جای خط سفید، سرخیِ خون تازه پاشیده
روی فوارهها به میدانها، چشمه در چشمه شعلهور خون است
خم شده قد سروهای کهن، زخم خورده چنارهای جوان
برگها سر به سر همه سرخاند، تن هر شاخه در نظر خون است
راهها تیره، کوچهها بُنبست، زامبیها تفنگها در دست
ساعتی بعد مُردهایم همه، سطر در سطر هر خبر خون است
زامبیها رسیدهاند به ما، به تماشا نشسته است جهان
از هیاهوی پوچ بوق و حقوق، سهم آشفتهی بشر خون است
شهرِ زخمی نشسته رو به غروب، نگران شبی که در راه است
آسمان دلشکسته و خورشید در نشیب افق جگرخون است
شهر من! شهر شور و هنگامه، وارث بزم و رزم شهنامه!
تا که جان است در کنار توییم، تا به رگهای هر نفر خون است
ضیا قاسمی

شعر درباره خاک افغانستان
چه بر سر خلق آمده است در این خاک
که دست شمشیر و پا تبر است
که راه میروند و پشت سر
گوری بهجا میگذارند
که هر کلمه قطرهی خون میشود اگر زبان باز کنیم
و از ایستادن نمیماند
تا نپیچد رگها چون ریسمان در گلویمان از خشکی
در این خاک
که مسکن جمجمههای بینام است
و هر سنگش
دلیکه شاهد شکافتن سینههای بسیاری بوده است
ولی تکان نخورده
که قلب آتش گرفتهی زمین است و از سوختن نمیماند
که دهانی با درازی ناپیدا دارد و فرزندانش را میخورد
بعد خودش را
ولی تمام نمیشود
آنقدر مردهایم در این خاک
که آواز تمام پرندگان تنهای جهان
نالههای اندوهباری است از نبود ما
«وحید بکتاش»

شعر غمگین در مورد افغانستان
جملهات را نقطه بگذار
کابل صدای مرا نمیشنود
گپ از چای سیاه تلخ گذشته
گلوله های گلوبندت را پنهان کن
اشکهای بی پدر را
نام کوچک اعتماد را
کابل صدای ترا هم نمیشنود
سلامی در کار نیست
سیمای سیمانیات
از طنابهایی که در تو پیراهن پهن کردند
قصه میگوید
کابل بروتهای پدرت را هم ندید
پستانهای پندیدهی مادرت را
دستهای خط خطی خواهرت را
کابل صدای ما را نمیشنود
از خیابانهای شلوغ کابل دست بردار
از کفشهای پاشنه بلند
فقط به خطها و خندههای صورت من نگاه کن
نام دوم جوانی چه بود؟
فقط کابل میداند
کابل صدای خودش را هم نمیشنود
«یاسین نگاه»

شعر در وصف جنگ و افغانستان
خدا کند انگورها برسند
جهان مست شود
تلوتلو بخورند خیابانها
به شانهی هم بزنند
رئیسجمهورها و گداها
مرزها مست شوند
و محمدعلی بعد از هفده سال مادرش را ببیند
و آمنه بعد از هفده سال کودکش را لمس کند
خدا کند انگورها برسند
آمو زیباترین پسرانش را بالا بیاورد
هندوکش دخترانش را آزاد کند
برای لحظهای
تفنگها یادشان برود دریدن را
کاردها یادشان برود
بریدن را
قلمها آتش را
آتشبس بنویسند
خدا کند کوهها به هم برسند
دریا چنگ بزند به آسمان
ماهش را بدزدد
به میخانه شوند پلنگها با آهوها
خدا کند مستی به اشیاء سرایت کند
پنجرهها
دیوارها را بشکنند
و تو
همچنانکه یارت را تنگ میبوسی
مرا نیز به یاد بیاوری.
محبوب من
محبوب دور افتادهی من
با من بزن پیالهای دیگر
به سلامتی باغهای معلق انگور.
«الیاس علوی»

شعر عاشقانه در مورد افغانستان
میبوسمت در بین طالبها
دم به دم و منزل به منزل دوستت دارم
بر ضد سنتهای قاتل دوستت دارم
تو مومن استی و نمازت بوسههایت است
تو فرق داری، اعتراضت بوسههایت است
از عشق، از امید، از فردا نمیترسی
میبوسمت در بین طالبها نمیترسی
میبوسمت در گوشهی مسجد نمیلرزی
در بین عطر وحشی سنجد… نمیلرزی
میبوسمت در تاکسیها، در خیابانها
میبوسمت بر ضد تکفیر مسلمانها
در بین زخم و خون و تاولها بگیر از لب
در بین شلیک مسلسلها بگیر از لب
میبوسمت در بین بغض و سوگواریها
میبوسیام در دار و گیر انتحاریها
میبوسیام تا لحظهای در آسمان باشیم
در شهر پیر و مردنیشان جوان باشیم
گرچه جوانی تیغِ مانده روی گردن بود
با نالهی ظاهر هویدا گریه کردن بود
تنها به خانه ماندن و تنها سفر کردن
با جیب خالی تا ته دنیا سفر کردن
مانند بغضی زیر باران منفجر گشتن
با «سید قطبی» در خیابان منفجر گشتن
شبها «غزالی» خواندن و خواب بدی دیدن
هر برگ گل را در نگاه مرتدی دیدن
در مدرسه آموختن قتل برادر را
چاقو زدن از پشت، گلهای صنوبر را
شاعر شدن، در حسرتِ با ماه خوابیدن
با «خادم دین رسوالالله» خوابیدن
سهم تو از این شهر تنها ناسپاسی است
هر اشک من یک مهرهی خوب سیاسی است
آرام میآیی بغل میگیرمت آرام
گریه نکن، گریه نکن میمیرمت، آرام
میبوسم اشک جاریِ بر گونههایت را
چشم تر و لبهای خشکت را، صدایت را
با من بگو، یک عمر لب را دوختی ارچند
گریه نکن باغ انارم، سوختی ارچند
غنچه گل نورسته بر روی مزار من!
بر شانهام سر را بمان دار و ندار من
میبوسمت در تاکسیها در خیابانها
میبوسمت ضد غزالیخواندن آنها
میبوسمت در منبر مسجد نمیترسی
هرچند میخوانندمان ملحد، نمیترسی
در بین زخم و خون و تاولها بگیر از لب
در بین شلیک مسلسلها بگیر از لب
میبوسمت در بین بغض و سوگواریها
میبوسیام در دار و گیر انتحاریها
میبوسیام در سوگواریها و محفلها
میبوسمت بر ضد فتواهای قاتلها
«رامین مظهر»













آموزش ساخت پادری گرد با لباس های کهنه؛ یک ایده زیبا و کم هزینه برای خانه!
روش جالب پخت تخم مرغ آب پز در فر و رنده بدون ترک خوردن پوسته
طرز تهیه کیک باقلوا با دستور آسان و نتیجه ای عالی مثل قنادی های قدیم
۵ ترفند تشخیص انار شیرین و آبدار؛ موقع خرید به این نکات دقت کنید!
طرز تهیه مرغ مجلسی در فر؛ با یک ترفند خاص، آبدار و خوشمزه!
بلک فرایدی ۲۰۲۶ چه روزی است؟ تاریخ جمعه سیاه در ایران و جهان + راهنمای خرید با تخفیف واقعی
«با یک لیوان ماست و ۳ تخم مرغ این کیک نرم و پف دار را برای عصرانه درست کنید»
ضرب المثل بعد از چهل سال گدایی، شب جمعه را گم کرده!
راهنمای کامل نگهداری گیاه لیروپ
دیدگاه ها