اشعاز زیبا و عاشقانه ی کوتاه و خاص

دو شعر از انسیه معماریان

چه می‌توانست بگوید؟

وقتی دهانش را به سردخانه برده بود

کلماتش را قطعه قطعه کرده بود

چشم‌هاش

بادِ گریزنده و دست‌هاش

دو شاهراهِ بزرگ جنون

– بی‌ پیوند –

گسیخته و گسسته از هرچه بود و هست

از هرچه هست و نیست

دچار نباید می‌بود

دچار نباید می‌ماند…

شعر کوتاه عاشقانه انسیه معماریان

از خواب من می‌پزی

فریاد می‌زنی:

باران، باران…

با نَرمای تنم تنیده می‌شوی

با درد، جفت!

انبوهِ ابرها، سر می‌روند از دریای بی‌انتهای من

و آسمان

دوباره

تاریک می‌شود‌‌‌…

انسیه معماریان

همچنین بخوانید:

شعر غمگین در وصف وطن و کشور افغانستان

زیباترین شعر در مورد وطن - شعر در مورد افغانستان مظلوم - شعر در مورد وطن - شعر در مورد افغانستان خونین - متن کوتاه درباره وطن افغانستان - متن شعر…