روز جهاني جهانگردي

جهانگردي با انگيزه ‏هاي مختلف از ديرباز بين انسان‏ها رواج داشته و آثار مكتوب و به جا مانده از اين گردش‏ها، به نسل‏هاي مختلف بشري در شناختن تاريخ و جغرافياي مكاني و شرايط زندگي و حكومتي گذشتگان كمك مي‏كند.

اما جهانگردي با سبك جديد از اوايل قرن شانزدهم ميلادي آغاز شد. زماني كه انقلاب صنعتي اروپا را فراگرفت و شيوه ‏هاي نوين زندگي در جامعه اروپا نمود پيدا كرد. از اوايل قرن هفدهم، اصطلاح توريست در جامعه فرانسه رايج گرديد.

اين اصطلاح در مورد جواناني به كار برده مي‏شد كه براي تكميل تحصيلات و كسب تجربه ‏هاي لازم زندگي، مسافرت مي‏كردند. اصطلاح توريست به تدريج به مسافريني اطلاق مي‏شد كه هدف آن‏ها از مسافرت، گردش، استراحت و آشنايي با فرهنگ مردم ساير كشورها بود.

توجه به ارزش و بعد اقتصادي جهانگردي، پس از جنگ جهاني دوم آغاز گرديد و كشورهاي اروپايي براي كسب درآمد و بازسازي خرابي‏ها، اين صنعت را مورد توجه قرار دادند. در حال حاضر با توجه به عواملي مانند گسترش ارتباطات، افزايش اطلاعات ملت‏ها از يك‏ديگر، توسعه صنعت حمل و نقل، علاقه ‏مندي عموم جوامع بشري به آشنايي با آثار ساير ملل و پي بردن دولت‏ها به بازدهي اقتصادي صنعت توريسم، مي‏توان ادعا نمود كه اين صنعت از نظر اهميت اقتصادي، جايگاه سوم را در دنيا دارد.

جهانگردي در دنياي امروز، يكي از بهترين ابزارهاي تبادل و تعامل فرهنگي است و سياحت يا گشت و گذار در سرزمين‏هاي مختلف دنيا، يكي از نيازهاي زندگي انسان و از روش‏هاي موفق و گذران سالم اوقات فراغت مي‏باشد.

به طور كلي جهانگرد كسي است كه به منظور تفريح، بازديد از نقاط ديدني، معالجه، تجارت، ورزش و زيارت به كشور ديگر سفر كند، مشروط بر اينكه مدت اقامت از 24 ساعت كمتر و از 6 ماه بيشتر نباشد و در فاصله‏ اي كمتر از هفتاد كيلومتر انجام نگيرد.

به اين ترتيب، مجموعه مسافرت‏هايي را كه به يك منطقه مورد نظر و بدون انگيزه اقامت طولاني انجام مي‏پذيرد، فعاليت توريستي يا جهانگردي مي‏گويند.

به منظور معرفي آثار باستاني و جاذبه‏ هاي گردشگري در جهان و اهميت دادن به اين صنعت نوين، روز بيست و هفتم سپتامبر )برابر با پنجم مهر( به عنوان روز جهاني جهانگردي نام‏گذاري شده است.