فهمیدم که چرا طراح، صندلی های قدیمی می خرد و بلافاصله صندلی خودش را بازسازی کرد!

تنها چیزی که با گذشت زمان خراب می شود، روکش، فوم داخل و تسمه های لاستیکی است. همه چیز دیگر حتی پس از دهه ها در وضعیت خوبی باقی می ماند.

من یک صندلی از این نوع در انبار داشتم. اخیراً، به طور تصادفی در حال مرور محصولات در Wildberry بودم که به یک ایده زیبا برخوردم. از همان ابتدا از رنگ آن خوشم آمد چیزی دنج و خانگی در آن وجود داشت. سپس این ایده به ذهنم رسید: چرا صندلی قدیمی را بازسازی نکنیم؟ از این گذشته، پایه آن خوب است، فقط از بیرون کسل کننده به نظر می رسد.ابتدا، صندلی را تکه تکه از هم جدا کردیم. روکش قدیمی، لاستیک فوم و تسمه ها را برداشتیم. البته لاستیک فوم در طول سال ها فشرده شده و شروع به خرد شدن کرده بود. نوارهای لاستیکی داخل صندلی نیز پاره شده بودند و دیگر شکل خود را حفظ نمی کردند.

همه اینها به سطل زباله ریخته شد و ما مواد جدیدی برای جایگزینی آن خریداری کردیم.ما فوم لاستیکی به ضخامت ۵ سانتی متر گرفتیم . این برای نرم و راحت کردن صندلی کافی بود. نوارهای لاستیکی با تسمه های محکمی جایگزین شدند که اکنون در هر فروشگاه ابزار فروشی فروخته می شوند.قاب را از گرد و غبار تمیز کردم، کناره ها را سمباده زدم و آنها را با لکه پوشاندم و سپس لاک زدم.

من روکش را از همان ایده ای که به من الهام بخشید، ساختم. ابتدا پارچه قدیمی را که به عنوان الگو برای من بود، جدا کردم. با استفاده از آن، قطعات جدیدی را از ملیله برش دادم.سپس، با استفاده از منگنه مبلمان، همه چیز را به پایه چوبی وصل کردیم درست مثل قبل.برای اینکه صندلی مرتب و تمام شده به نظر برسد، یک نوار دوزی شرابی در پشت زیر تخته سه لا دوختم - بسیار زیبا شد و یک لهجه روشن به آن اضافه کرد.حالا این صندلی دوباره چشم نواز شده و نشستن روی آن بسیار راحت است. خوشایندترین چیز این است که حس می کنید به چیزها جان دوباره داده اید.

این نه تنها اقتصادی است، بلکه سازگار با محیط زیست نیز هست. و همچنین الهام بخش تغییرات دیگری نیز هست. گذشته از همه اینها، ما هنوز چیزهای خوب زیادی داریم که فقط باید کمی به روز شوند.